Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 4534

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ حُنَيْنٍ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُكُنْتُ أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تَظَاهَرَتَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَكَثْتُ سَنَةً فَلَمْ أَجِدْ لَهُ مَوْضِعًا حَتَّى خَرَجْتُ مَعَهُ حَاجًّا فَلَمَّا كُنَّا بِظَهْرَانَ ذَهَبَ عُمَرُ لِحَاجَتِهِ فَقَالَ أَدْرِكْنِي بِالْوَضُوءِ فَأَدْرَكْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَجَعَلْتُ أَسْكُبُ عَلَيْهِ الْمَاءَ وَرَأَيْتُ مَوْضِعًا فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَمَا أَتْمَمْتُ كَلَامِي حَتَّى قَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ

Һөйләне беҙгә [Әл Хөмәйд] Һөйләне беҙгә [Суфьян] Һөйләне беҙгә [Яхъя бин Сәғит] ул әйтте; Мин [Ғүбәйд бин Хөнәйендең] әйткәнен ишеттем, [Ибн Ғәббәстең] әйткәнен ишеттем; Мин [Ғүмәр бин Әл-Хәтсхабтан] Рәсүлуллаһҡа бәлә килтерергә ярҙам иткән ике ҡатын тураһында һорағым килә. Ә мин был теләкте бер йыл тыйып торҙом, әммә был хаҡта һорашырға дөрөҫ мөмкинлек тапманы. Бер көндө уның менән хажға сыҡҡансы. Беҙ Жәһрәндә булғанда Ғүмәр ял итергә китте, шунан: «Тәһәрәткә һыу килтерегеҙ», — тине. Шулай итеп, мин уны уның өсөн алып килдем, һуңынан уға тәһәрәт һыуы ҡойҙом. Шул мәлдә һорау бирергә дөрөҫ ваҡыт тип таптым. Шуға күрә Апу: «Эй, Әмирул Мөкминин, ҡасандыр Аллаһ Рәсүлен саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмде борсолорға ярҙам иткән ике ҡатын кемдәр?» Ибн Ғәббәс әйткән; Һорап бөтмәгәйнем, әммә ул инде: “Атап әйткәндә, Ғәйсә менән Хәфшәх”, – тип яуап бирҙе.