Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Muslim : 2706

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ حُنَيْنٍ وَهُوَ مَوْلَى الْعَبَّاسِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُا كُنْتُ أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تَظَاهَرَتَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثْتُ سَنَةً مَا أَجِدُ لَهُ مَوْضِعًا حَتَّى صَحِبْتُهُ إِلَى مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ ذَهَبَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَالَ أَدْرِكْنِي بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ وَرَجَعَ ذَهَبْتُ أَصُبُّ عَلَيْهِ وَذَكَرْتُ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ فَمَا قَضَيْتُ كَلَامِي حَتَّى قَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әби Сәйбә] һәм [Зөһәйр бин Хәрб] һөйләгән, ә Әбү Бәкерҙең әйтелеше икеһе лә; Беҙгә [Суфьян бин Өйәйнәгә] [Яхъя бин Сәғиттән] [Ғөбәйд бин Хөнәйн] Ғәббәстең элекке иптәше икәнен ишеткәнен әйтеп, ул әйтте; Мин [Ибн Аббастың] әйткәнен ишеттем; Мин [Ғүмәрҙән] ике ҡатын-ҡыҙ тураһында һорашырға теләнем - Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең ҡатындары - Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм заманында уға ҡаршы заговор ҡорғандар, һәм бер йыл буйы яуап алманым, ниһайәт, Ғүмәрҙе Мәккәгә оҙатып барҙым, ул Марру урынына килеп еткәс, hefe a Dzah; Миңә һыу тултырылған һауыт әҙерләгеҙ, шунан бирҙем, теләген үтәп бөткәс, ул ҡайтты ла мин уның артынан киттем, шунан һораным; Эй, әмирүл мөғминин, кемдәр Аллаһ Илсеһенең -салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм- ике ҡатыны... Һөйләшеүемде дауам итергә өлгөрмәнем, тик ул әйтте; Ғәйшә менән Хәфшәһ.