حَدَّثَنَا هَاشِمُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانَ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ الْهَاشِمِيُّ قَالَ كَانَ أَبِي الْحَارِثُ عَلَى أَمْرٍ مِنْ أُمُورِ مَكَّةَ فِي زَمَنِ عُثْمَانَ فَأَقْبَلَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ فَاسْتَقْبَلْتُ عُثْمَانَ بِالنُّزُلِ بِقُدَيْدٍ فَاصْطَادَ أَهْلُ الْمَاءِ حَجَلًا فَطَبَخْنَاهُ بِمَاءٍ وَمِلْحٍ فَجَعَلْنَاهُ عُرَاقًا لِلثَّرِيدِ فَقَدَّمْنَاهُ إِلَى عُثْمَانَ وَأَصْحَابِهِ فَأَمْسَكُوا فَقَالَ عُثْمَانُ صَيْدٌ لَمْ أَصْطَدْهُ وَلَمْ آمُرْ بِصَيْدِهِ اصْطَادَهُ قَوْمٌ حِلٌّ فَأَطْعَمُونَاهُ فَمَا بَأْسٌ فَقَالَ عُثْمَانُ مَنْ يَقُولُ فِي هَذَا فَقَالُوا عَلِيٌّ فَبَعَثَ إِلَى عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَاءَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى عَلِيٍّ حِينَ جَاءَ وَهُوَ يَحُتُّ الْخَبَطَ عَنْ كَفَّيْهِ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ صَيْدٌ لَمْ نَصْطَدْهُ وَلَمْ نَأْمُرْ بِصَيْدِهِ اصْطَادَهُ قَوْمٌ حِلٌّ فَأَطْعَمُونَاهُ فَمَا بَأْسٌ قَالَ فَغَضِبَ عَلِيٌّ وَقَالَ أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلًا شَهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُتِيَ بِقَائِمَةِ حِمَارِ وَحْشٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا قَوْمٌ حُرُمٌ فَأَطْعِمُوهُ أَهْلَ الْحِلِّ قَالَ فَشَهِدَ اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ عَلِيٌّ أُشْهِدُ اللَّهَ رَجُلًا شَهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُتِيَ بِبَيْضِ النَّعَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا قَوْمٌ حُرُمٌ أَطْعِمُوهُ أَهْلَ الْحِلِّ قَالَ فَشَهِدَ دُونَهُمْ مِنْ الْعِدَّةِ مِنْ الِاثْنَيْ عَشَرَ قَالَ فَثَنَى عُثْمَانُ وَرِكَهُ عَنْ الطَّعَامِ فَدَخَلَ رَحْلَهُ وَأَكَلَ ذَلِكَ الطَّعَامَ أَهْلُ الْمَاءِ

Esan digu [Hasyim] Esan digu [Sulaiman Ibnu Al Mughirah] [Ali Bin Zaid], esan zuen; esan du [Abdullah Bin Harith Bin Naufal Al Hasyimi]; "Nire aita Al Harith Mekkako jendearen aferen administratzailea izan zen Uthmanen garaian, gero Uthman etorri zitzaion Makkahen", esan zuen Abdullah Bin Harithek; Uthman Qudaiden ostatuan ezagutu nuen. Beraz, bertako jendeak galeperrak harrapatzen zituen, gero urarekin eta gatzarekin egosi eta haragi-porridge bihurtu genituen, gero Uthman eta bere lagunei zerbitzatu genien, baina uko egin zioten jateari, esan zuen Uthmanek; 'Hau ehiza da baina ez naiz ni ehizatu dudana eta ez dut ehizatzeko agindua eman, ehiza halal baten ondorioa da ehiza hau herri batek -ez ihram egoeran-, gero aurkezten digute, eta hau ez da ezer'. Orduan galdetu zuen Uthmanek; «Nork du hitza gai honetan?». Erantzun zuten; 'Ali'. Beraz, norbait bidali zuten Ali hartzera, eta Ali etorri zen. Abdullah Bin Harith esan zuen; Etorri zenean Ali ikusi banu bezala, abereen janariaren hondarrak esku ahurretan astintzen, orduan esan zion Uthmanek; 'Ez genuen ehizarik egin eta ez ziguten ehizatzeko agindurik eman, baina halal zen herri batek harrapatzen zuen ehiza -ez ihram- orduan aurkeztu ziguten, beraz, ondo dago'. Abdullah Bin Harith esan zuen; beraz, [Ali] haserretu zen eta esan zuen; 'Allah-ri zin egiten diot Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam asto basati baten hanka ematen ikusi zuenaren aurka, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Izan ere, ihram-ean gauden herria gara, beraz, eman janaria halal den jendeari - ihram-ean ez daudenei -'. Abdullahek esan zuen; ondoren, Allahren Mezularen (bakea eta bedeinkapena izan dadila) lagunetako hamabik deklaratu zuten. orduan Alik esan zuen; 'Alari lekukotzen diot Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ostruka arrautza bat ematen ikusi zuen norbaiti buruz, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Izan ere, ihram-a betetzen ari den herria gara, beraz, eman janaria halal den jendeari - ihram-ean ez daudenei -'. Abdullahek esan zuen; «Ondoren, haiez gain hamabi lagunek deklaratu zuten». Abdullah Bin Harith esan zuen; "Ondoren, Uthmanek ipurdia janaritik aldendu eta bere ibilgailura sartu zen, eta bertako jendeak jan zuen janaria".