Waktu menyembelih
इमाम मुस्लिम : 3630
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ فَلْيُعِدْ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا يَوْمٌ يُشْتَهَى فِيهِ اللَّحْمُ وَذَكَرَ هَنَةً مِنْ جِيرَانِهِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَّقَهُ قَالَ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ شَاتَيْ لَحْمٍ أَفَأَذْبَحُهَا قَالَ فَرَخَّصَ لَهُ فَقَالَ لَا أَدْرِي أَبَلَغَتْ رُخْصَتُهُ مَنْ سِوَاهُ أَمْ لَا قَالَ وَانْكَفَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى كَبْشَيْنِ فَذَبَحَهُمَا فَقَامَ النَّاسُ إِلَى غُنَيْمَةٍ فَتَوَزَّعُوهَا أَوْ قَالَ فَتَجَزَّعُوهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ وَهِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى ثُمَّ خَطَبَ فَأَمَرَ مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ أَنْ يُعِيدَ ذِبْحًا ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ و حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ يَعْنِي ابْنَ وَرْدَانَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أَضْحًى قَالَ فَوَجَدَ رِيحَ لَحْمٍ فَنَهَاهُمْ أَنْ يَذْبَحُوا قَالَ مَنْ كَانَ ضَحَّى فَلْيُعِدْ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا
आणि त्यांनी मला सांगितले की [यह्या बिन अय्यूब], [अमरू अन नकीद] आणि [झुहैर बिन हर्ब] हे सर्व [इब्न उलय्या] यांच्यापासून होते, तर लफज्ज हे अमरू यांच्यापासून होते. ते म्हणाले; त्यांनी आम्हाला [इस्माईल बिन इब्राहिम] यांच्याकडून [अय्यूब] यांच्याकडून, [मुहम्मद] यांच्याकडून [अनस] यांनी सांगितले की, "अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ईद-उल-अजहाच्या दिवशी म्हणाले: 'जो कोणी ईदच्या नमाजापूर्वी कुर्बानीचा प्राणी कापतो, त्याने ते पुन्हा करावे.'" अचानक एक माणूस उभा राहिला आणि म्हणाला, "हे रसूलुल्लाह, हा तोच दिवस नाही का जेव्हा कुर्बानीचे मांस वाटले जाते!" मग त्याने आपल्या शेजाऱ्याच्या मांसाच्या गरजेचा उल्लेख केला, आणि जणू काही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला दुजोरा दिला." तो माणूस म्हणाला, "माझ्याकडे जदआ आहे, जी मला दोन सामान्य बकऱ्यांपेक्षा जास्त आवडते, तर मी तिचा बळी देऊ का?" अनस म्हणाले, "म्हणून त्यांनी त्याला (जदआचा बळी देण्याची) सूट दिली." अनस म्हणाले, "मला माहीत नाही की ही सूट फक्त त्यांच्यासाठी आहे की इतरांसाठीही आहे." अनस पुन्हा म्हणाले, "मग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दोन बकऱ्यांकडे परत गेले आणि त्यांनी त्यांचा बळी दिला, त्यानंतर त्याच लोकांनी आपापल्या बकऱ्या घेतल्या आणि त्यानंतर त्यांनी मांस वाटून घेतले." [मुहम्मद बिन उबैद अल उबारी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [हम्मद बिन जैद] यांनी आम्हाला [अय्यूब] आणि [हिस्याम] यांना [मुहम्मद] यांच्याकडून [अनस बिन मलिक] यांच्यामार्फत सांगितले आहे की, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी नमाज पढली आणि मग प्रवचन दिले, त्यानंतर त्यांनी ज्यांनी ईदच्या नमाजापूर्वी कुर्बानी केली होती, त्यांना पुन्हा कुर्बानी करण्याचा आदेश दिला... मग त्यांनी इब्न उलय्या यांच्या हदीसचा उल्लेख केला." आणि मला सांगण्यात आले आहे की [झियाद बिन यह्या अल हसनी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे की [हातिम] - म्हणजेच इब्न वरदान - यांनी आम्हाला [अय्यूब] यांना [मुहम्मद बिन सिरिन] यांच्याकडून [अनस बिन मलिक] यांच्यामार्फत सांगितले की, "जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ईदच्या सणाच्या दिवशी प्रवचन देत होते, तेव्हा अचानक त्यांना (ताज्या कापलेल्या) मांसाचा वास आला, म्हणून त्यांनी त्यांना आधी कुर्बानी करण्यास मनाई केली, तो म्हणाला: "ज्याने आधीच कुर्बानी केली आहे, त्याने आपली कुर्बानी पुन्हा करावी..., मग त्याने दुसरी हदीस सांगितली."
पुष्टी करणारी हदीस :
इमाम अहमद : 11677, 11727, 15270, 18045, 18049, 18052, 18058, 18061
इमाम बुखारी : 901, 902, 930, 931, 932, 5076, 5120, 5123, 5130, 5131, 5135, 5136, 6181, 6851
इमाम मुस्लिम : 3621, 3622, 3623, 3624, 3625, 3626, 3627, 3628, 3629, 3630, 3632
इमाम अबू दाऊद : 2418, 2419
इमाम नसाई : 1563, 4292, 4320, 4321, 4322
इमाम इब्न माजह : 3142, 3143
इमाम दारिमी : 1880, 1881