Nabi pernah menggunakan pendapat Abu Bakar, ternyata pendapat Umar yang dibenarkan Allah mengenai tawanan perang Badar
Imam Muslim : 3309حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ح و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ هُوَ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِكَةِ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ فَحَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ يَشْتَدُّ فِي أَثَرِ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمَامَهُ إِذْ سَمِعَ ضَرْبَةً بِالسَّوْطِ فَوْقَهُ وَصَوْتَ الْفَارِسِ يَقُولُ أَقْدِمْ حَيْزُومُ فَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِ أَمَامَهُ فَخَرَّ مُسْتَلْقِيًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ خُطِمَ أَنْفُهُ وَشُقَّ وَجْهُهُ كَضَرْبَةِ السَّوْطِ فَاخْضَرَّ ذَلِكَ أَجْمَعُ فَجَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَحَدَّثَ بِذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَدَقْتَ ذَلِكَ مِنْ مَدَدِ السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَقَتَلُوا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ وَأَسَرُوا سَبْعِينَ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَسَرُوا الْأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ مَا تَرَوْنَ فِي هَؤُلَاءِ الْأُسَارَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُمْ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةِ أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ فِدْيَةً فَتَكُونُ لَنَا قُوَّةً عَلَى الْكُفَّارِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ لِلْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى الَّذِي رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَّا فَنَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنِّي مِنْ فُلَانٍ نَسِيبًا لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَإِنَّ هَؤُلَاءِ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَصَنَادِيدُهَا فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ قَاعِدَيْنِ يَبْكِيَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَبْكِي أَنْتَ وَصَاحِبُكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْكِي لِلَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ لَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُهُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ شَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا } فَأَحَلَّ اللَّهُ الْغَنِيمَةَ لَهُمْ
Esan digu [Hannad bin Sari]-k esan digu [Ibn Al Mubarak]-ek [Ikrimah bin Ammar-ek] esan didala [Simak Al Hanafi]-ri esan diola; [Ibn Abbas] entzun dut esaten; esan didala [Umar bin Khattab-ek] esan du: 'Badr-eko gudua noiz'. -beste modu batean aipatzen da- Esan digu [Zuhair bin Harb]-ek eta hau da bere hitzak, esan digu [Umar bin Yunus Al Hanafi]-k esan didala [Ikrimah bin 'Ammar-ek] esan didala [Abu Zumail] - hain zuzen ere, Simak Al Hanafi-k esan didala [Abdullah bin Abbas] esan du; esan didala [Umar bin Khattab-ek] esan du: 'Badr-eko gudua gertatu zenean, Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, politeisten tropak mila soldadu zirela ikusi zuen, bere lagunek hirurehun eta hemeretzi pertsona baino ez zituzten bitartean. Orduan, Ala-ren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, aurpegia Qiblarantz jiratu zuen, eskuak altxatuz, eta honela otoitz egin zuen: «ALLAHUMMA ANJIS LII MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA AATI MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA IN TUHLIK HAADZIHIL 'ISHAABAH MIN AHLIL ISLAM LA TU'BAD FIL ARDLI» -O Ala, bete niri egindako promesa. O Ala, eman iezadazu agindu didazun hori. O Ala, armada islamiar txiki hau suntsitzen bada, ez da inor izango Zu gurtuko lur honen gainean». Horrela, beti otoitz egiten zion bere Jaunari Qiblarantz begira eskuak altxatuz, xala sorbaldetatik erortzeko moduan. Abu Bakr etorri zitzaion, xal bat hartu eta sorbalden gainean jarri zion, eta beti atzean estaltzen zuen». Abu Bakr-ek esan zuen orduan: «O Ala-ren Profeta, nahikoa da zuretzat Ala-ri otoitz egitea, zeren eta berak beteko baitu zureganako promesa». Orduan, Ala-k bertso hau errebelatu zuen: «--gogoratu-, zure Jaunari laguntza eskatu zenionean, orduan baimendu zizun: 'Egia esan, mila aingerurekin errefortzuak ekarriko dizkizut, bata bestearen atzetik etorriko direnak-' -Galdera Al Anfaal: 9-, Ala-k aingeru armada batekin lagundu zion orduan». Abu Zumailek esan zuen: «Ibn Abbasek esan zidan, esan zuen: 'Egun hartan, soldadu islamiar bat aurrean zuen Mushrikin armada baten atzetik zihoala, bat-batean zigor baten soinua entzun zuen Mushrikin baten buruan, eta zaldizko baten ahotsa esanez: 'Aurrera, Haizum!'. Ustekabean, aurrean zuen musulman bat hil egin zen, sudurra puztuta, aurpegia zigor bat bezala zatituta eta gorputz osoa berde bihurtuta. Orduan, soldadu musulmana gertatu berri zuen gertakariaren berri ematera etorri zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta esan zuen: 'Zure arrazoia da, Ala-ren laguntza izan zen hirugarren zerutik'. Egun hartan, musulman armadak hirurogeita hamar Mushrikin soldadu hiltzea lortu zuen, eta hirurogeita hamar preso harrapatzea lortu zuen'. Abu Zumailek jarraitu zuen, 'Ibn Abbasek esan zuen, 'Presoak atxilotu zituztenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek Abu Bakr eta Umarri galdetu zien: 'Zer iruditzen zaizue preso hauei buruz?' Abu Bakr-ek erantzun zuen, 'Alaren Profeta, osabaren seme-alabak dira eta oraindik gure senideak dira, uste dut hobe litzatekeela erreskatea kobratzea. Horrela, indartsuak izango gara sinesgabeen aurka, Ala-k gidatu ditzala Islamera bihurtzera'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Zer iruditzen zaizue, Ibnul Khattab?' Nik erantzun nion, 'Ez, Ala-ren izenean, Ala-ren Mezularia, ez nago ados Abu Bakr-en iritziarekin. Nire ustez, eman iezadazu aukera haien lepoak mozteko, eman iezadazu Aliri aukera Uqailen lepoa mozteko, eta eman iezadazu aukera halakoaren lepoa mozteko -hau da, bere anaia-, infidelen buruzagiak eta haien duintasunezkoak direlako. Hala ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Abu Bakr-en iritziarekin bat egin zuen eta ez zuen nirearekin bat egin. Hurrengo egunean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek topatu nuen, Abu Bakr-ekin batera negarrez eserita aurkitu nuen, orduan esan nion: 'Esadazu, zergatik ari zarete negarrez biok? Negar egin badezaket, negar egingo dut, ezin badut, negar egiten dudala itxuratuko dut zuengatik'. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Negar egiten ari naiz zure lagunak gatibuengatik kobratu zuen erreskatea egur honen prezioa baino merkeagoa delako'. -hau da, Ala-ren Profetaren ondoan zegoen egurra, sallallaahu 'alaihi wasallam-. Orduan, Ala Azza wa jalla-k bertso hau errebelatu zuen: '...Ez da egokia Profeta batek preso bat edukitzea lur honen gainean dituen etsaiak paralizatu aurretik...-Bere hitza eman arte- beraz, jan ezazue zuekin harrapakin batzuk-' -Galderak. Al Nafaal: 67-69-. Horregatik egin zituen Ala-k harrapakinak zilegi haientzat'.