Nabi pernah menggunakan pendapat Abu Bakar, ternyata pendapat Umar yang dibenarkan Allah mengenai tawanan perang Badar

Imam Muslim : 3309

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ح و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ هُوَ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِكَةِ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ فَحَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ يَشْتَدُّ فِي أَثَرِ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمَامَهُ إِذْ سَمِعَ ضَرْبَةً بِالسَّوْطِ فَوْقَهُ وَصَوْتَ الْفَارِسِ يَقُولُ أَقْدِمْ حَيْزُومُ فَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِ أَمَامَهُ فَخَرَّ مُسْتَلْقِيًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ خُطِمَ أَنْفُهُ وَشُقَّ وَجْهُهُ كَضَرْبَةِ السَّوْطِ فَاخْضَرَّ ذَلِكَ أَجْمَعُ فَجَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَحَدَّثَ بِذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَدَقْتَ ذَلِكَ مِنْ مَدَدِ السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَقَتَلُوا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ وَأَسَرُوا سَبْعِينَ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَسَرُوا الْأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ مَا تَرَوْنَ فِي هَؤُلَاءِ الْأُسَارَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُمْ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةِ أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ فِدْيَةً فَتَكُونُ لَنَا قُوَّةً عَلَى الْكُفَّارِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ لِلْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى الَّذِي رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَّا فَنَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنِّي مِنْ فُلَانٍ نَسِيبًا لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَإِنَّ هَؤُلَاءِ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَصَنَادِيدُهَا فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ قَاعِدَيْنِ يَبْكِيَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَبْكِي أَنْتَ وَصَاحِبُكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْكِي لِلَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ لَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُهُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ شَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا } فَأَحَلَّ اللَّهُ الْغَنِيمَةَ لَهُمْ

Ibinalita sa amin [Hannad bin Sari] ay ibinalita sa amin [Ibn Al Mubarak] mula kay [Ikrimah bin Ammar] ay ibinalita sa akin [Simak Al Hanafi] sinabi niya; Narinig ko [Ibn Abbas] na nagsabi; ay ibinalita sa akin [Umar bin Khattab] na nagsabi, "Nang ang labanan sa Badr." (sa ibang paraan ay nabanggit) Ibinalita sa amin [Zuhair bin Harb] at ito ang kanyang mga salita, ibinalita sa amin [Umar bin Yunus Al Hanafi] ay ibinalita sa amin [Ikrimah bin 'Ammar] ay ibinalita sa akin [Abu Zumail] - na si Simak Al Hanafi - ay ibinalita sa akin [Abdullah bin Abbas] sinabi niya; Sinabi sa akin [Umar bin Khattab] na sinabi niya, "Nang maganap ang labanan sa Badr, nakita ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang isang hukbo ng mga Mushrikian na may bilang na isang libong sundalo, habang ang kanyang mga kasama ay may bilang lamang na tatlong daan at labingsiyam na tao. Pagkatapos ay iniharap ng Propeta ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam ang kanyang mukha patungo sa Qibla habang nakataas ang kanyang mga kamay, siya ay nanalangin: "ALLAHUMMA ANJIS LII MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA AATI MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA IN TUHLIK HAADZIHIL 'ISHAABAH MIN AHLIL ISLAM LA TU'BAD fil ARDLI (O Allah, tuparin Mo po ang Iyong pangako sa akin. O Allah, ibigay Mo po sa akin ang Iyong ipinangako sa akin. O Allah, kung ang maliit na hukbong Islamiko na ito ay mawasak, wala nang sinumang sasamba sa Iyo sa balat ng lupang ito).' Kaya naman, lagi siyang nananalangin sa kanyang Panginoon sa pamamagitan ng pagtataas ng kanyang mga kamay habang nakaharap sa Qibla, kaya't ang kanyang shawl ay nahulog mula sa kanyang mga balikat. Pagkatapos ay lumapit si Abu Bakr sa kanya at kumuha ng isang alampay at isinuot ito sa kanyang mga balikat, at lagi niya itong isinusuot sa likuran niya." Pagkatapos ay sinabi ni Abu Bakr, "O Propeta ng Allah, sapat na para sa iyo na manalangin kay Allah, dahil tiyak na tutuparin Niya ang Kanyang pangako sa iyo." Pagkatapos ay ipinahayag ni Allah ang talata: '((alalahanin), nang humingi ka ng tulong sa iyong Panginoon, noon ka Niya pinayagan: "Katotohanan, magdadala Ako ng mga karagdagang tulong sa iyo kasama ang isang libong anghel na darating nang sunod-sunod)' (Qs. Al Anfaal: 9), pagkatapos ay tinulungan siya ni Allah gamit ang isang hukbo ng mga Anghel." Sinabi ni Abu Zumail, "Sinabi sa akin ni Ibn Abbas, aniya, "Nang araw na iyon, nang hinahabol ng isang sundalong Islamiko ang isang hukbong Mushrikin na nasa harap niya, bigla niyang narinig ang tunog ng latigo sa ulo ng isang Mushrikin, at ang tinig ng isang mangangabayo ay nagsabi, "Sige, O Haizum! Hindi inaasahan, isang Muslim na nasa harap niya ay bumagsak na patay na namamaga ang ilong, ang kanyang mukha ay nabasag na parang latigo at ang kanyang buong katawan ay naging berde. Pagkatapos ay dumating ang sundalong Muslim upang iulat ang pangyayaring naranasan niya kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, kaya't sinabi niya: "Tama ka, ito ay tulong ni Allah mula sa ikatlong langit." Noong araw na iyon, napatay ng hukbong Muslim ang pitumpung sundalo ng mga Mushrikin, at nakabihag ng pitumpung bilanggo." Nagpatuloy si Abu Zumail, "Sinabi ni Ibn Abbas, "Nang makuha na nila ang mga bihag, tinanong ng Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) sina Abu Bakr at Umar: "Ano ang palagay ninyo tungkol sa mga bilanggo na ito?" Sumagot si Abu Bakr, "O Propeta ni Allah, sila ay mga anak ng aming mga tiyuhin at mga kamag-anak pa rin namin, sa palagay ko ay mas makabubuti para sa amin na mangolekta ng pantubos mula sa kanila. Sa ganoong paraan, magiging matatag kami laban sa mga hindi naniniwala, nawa'y gabayan sila ni Allah na magbalik-loob sa Islam." Pagkatapos ay sinabi ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Ano ang palagay ninyo, O Ibnul Khattab?" Sumagot ako, "Hindi, sumpa man kay Allah, O Sugo ni Allah, hindi ako sumasang-ayon sa opinyon ni Abu Bakr. Sa aking palagay, bigyan mo ako ng pagkakataong putulin ang kanilang mga leeg, bigyan mo si Ali ng pagkakataong putulin ang leeg ni 'Uqail, at bigyan mo ako ng pagkakataong putulin ang leeg ni ganito at ganito - ibig sabihin, ang sarili niyang kapatid -, dahil sila ang mga pinuno ng mga hindi naniniwala sa pananampalataya at ng kanilang mga dignitaryo." Gayunpaman, sumang-ayon ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa opinyon ni Abu Bakr at hindi sumang-ayon sa aking opinyon. Kinabukasan, nakilala ko ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, natagpuan ko siyang nakaupong umiiyak kasama si Abu Bakr, pagkatapos ay sinabi ko, "Sabihin mo sa akin, bakit kayong dalawa ay umiiyak?" Kung kaya kong umiyak, iiyak ako, kung hindi ko kaya, magkukunwari akong iiyak para sa iyo." Ang Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Umiiyak ako dahil ang pantubos na nakolekta ng iyong mga kasama mula sa mga bilanggo ay mas mura kaysa sa presyo ng kahoy na ito." - ang kahoy na malapit sa Propeta ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam - Pagkatapos ay ipinahayag ng Allah Azza wa jalla ang talata: "... Hindi nararapat sa isang Propeta na magkaroon ng bilanggo bago niya maparalisa ang kanyang kaaway sa mundong ito... - hanggang sa Kanyang salita - kaya kumain kayo ng mga samsam) ' (Qs. Al Nafaal: 67-69). Kaya naman ginawang legal ng Allah para sa kanila ang mga samsam.