Nabi pernah menggunakan pendapat Abu Bakar, ternyata pendapat Umar yang dibenarkan Allah mengenai tawanan perang Badar

حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ قَالَ نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَنَيِّفٌ وَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَإِذَا هُمْ أَلْفٌ وَزِيَادَةٌ فَاسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ وَعَلَيْهِ رِدَاؤُهُ وَإِزَارُهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَيْنَ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ أَنْجِزْ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَلَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَ يَسْتَغِيثُ رَبَّهُ وَيَدْعُوهُ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَرَدَّاهُ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَلَمَّا كَانَ يَوْمُئِذٍ وَالْتَقَوْا فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا وَأُسِرَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا فَاسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ وَعَلِيًّا وَعُمَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةُ وَالْإِخْوَانُ فَأَنَا أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَيَكُونُ مَا أَخَذْنَا مِنْهُمْ قُوَّةً لَنَا عَلَى الْكُفَّارِ وَعَسَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَهْدِيَهُمْ فَيَكُونُونَ لَنَا عَضُدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى مَا رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَنِي مِنْ فُلَانٍ قَرِيبٍ لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ حَمْزَةَ مِنْ فُلَانٍ أَخِيهِ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي قُلُوبِنَا هَوَادَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ هَؤُلَاءِ صَنَادِيدُهُمْ وَأَئِمَّتُهُمْ وَقَادَتُهُمْ فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَأَخَذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَدَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ وَإِذَا هُمَا يَبْكِيَانِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا يُبْكِيكَ أَنْتَ وَصَاحِبَكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ الْفِدَاءِ وَلَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُكُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ لِشَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنْ الْفِدَاءِ ثُمَّ أُحِلَّ لَهُمْ الْغَنَائِمُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ عُوقِبُوا بِمَا صَنَعُوا يَوْمَ بَدْرٍ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ وَفَرَّ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتْ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ وَسَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا إِلَى قَوْلِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } بِأَخْذِكُمْ الْفِدَاءَ

Esan digu [Abu Nuh Qurad] Esan digu [Ikrimah Bin 'Ammar] Esan digu [Simak Al Hanafi Abu Zumail] Esan dit [Ibn Abbas] Esan dit [Umar] esan zuen; Badr-eko guduaren egunean, sallallahu 'alaihi wasallam profetak hirurehun eta berrogeita hamar ziren bere lagunei begiratu zien eta mila baino gehiago ziren politeistei begiratu zien, orduan sallallahu 'alaihi wasallam profetak Qiblaren norabideari aurre egin eta eskuak altxatu zituen, ondoren, otoitz egiten zuen bitartean: zein bat agindu didazu, erakutsi iezadazu zer agindu didazun, oi Allah, ummah islamiar talde txiki hau suntsitzen baduzu, ziur aski ez zarela lur honetan gurtuko betirako'. Umarrek esan zuen; «Beraz, laguntza eske eta otoitz egiten jarraitu zion bere Jaunari bere txala erori arte, orduan Abu Bakr etorri zitzaion eta txala itzuli zion eta atzetik lagundu zion eta esan zuen; 'O Nabiyullah, zure Rabb-i egindako kexak nahikoak dira, zalantzarik gabe beteko dizulako agindua'. Beraz, Allah Ta'alak behera bidali zuen' -gogoratu-, zure Jaunari laguntza eskatzen diozunean, orduan baimentzen dizu: "Hain zuzen ere, segidan etorriko diren mila aingerurekin errefortzuak ekarriko dizkizut". -QS Al Anfal 9. bertsoa- orduan, egun horretan bi armadak elkartu ziren eta Alak politeistak suntsitu zituen, horien artean hirurogeita hamar lagun hil ziren eta hirurogeita hamar lagun preso hartu zituzten, gero Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi zen Allah Abu Bakr, Ali eta Umarrekin kontsultatu zen, Abu Bakr-ek esan zuen; 'O Nabiyullah, gure osabaren seme-alabak, senide hurbilak eta gure anaiak dira, beraz, erreskate-dirua kentzen diezula uste dut, guk hartzen dieguna indar bilaka dadin guretzat sinesgabeen aurrean, eta, zorionez, Allahk emango diela orientazioa, haiek guretzat indar bihur daitezen'. Orduan Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallamek galdetu zuen: 'Zer uste duzu, Ibnul Khaththab?' Hala esan zuen Umarrek; «Esan nuen; 'Ala esanez, ez dut Abu Bakr-en iritzi bera, baina uste dut Umar anaiari lepoa mozteko eman didazula, eta 'Aqil' Aliri eman diozun lepoa moztu diozun, eta Hamzah-ren anaia hari eman diozula, eta orduan ez dago gure bihotza moztu zuen Allahren afektua. politeistak, haien dignatarioak, adinekoak eta buruzagiak dira'. Baina Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Abu Bakr-en iritzira makurtu zen eta ez nirea, "Orduan erreskatea hartu zuen haiengandik, beraz, hurrengo egunean Umarrek esan zuen; 'Goizean sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana etorri nintzen, bat-batean bera eta Abu Bakr eseri ziren eta biak negarrez zeuden, beraz, galdetu nuen; 'O Allahren mezularia, esaidazu zerk egin zintuzten zu eta zure lagunak negar? Negar egingo banu, negar egingo nuke eta negar ezin izango banu negar egingo nuke negar negarrez, biok negar egiten duzuelako'. Umarrek esan zuen; "Orduan, sallallahu 'alaihi wasallam profetak erantzun zuen: "Zure lagunak erreskate moduan proposatutako iritzia, egia esan, erakutsi dit zure sisksa gertuen dagoen zuhaitza baino gertuago dagoela" eta Allah-k bere hitza bidali zuen: "Ez da egokia profetak presoak izatea bere etsaien aurpegia elbarritu baino lehen, lur-alfalen aurpegia elbarritu arte". Bere hitza 'Ziur oinaze handi batek joko zaituzte hartu duzun erreskateagatik' -QS Al Anfal 68. bertsoa-. hots, erreskatea, orduan legez egin zitzaien ghanimah jabetza -gerra harrapakina-, beraz, hurrengo urtean Uhudeko gudua gertatu zenean, Badr-eko guduan erreskatea hartzeko moduan egin zutenagatik zigortu zituzten, beraz, dian. horietako hirurogeita hamar erori ziren, eta guduan sallallahu 'alaihi wasallam profetaren lagunek ihes egin zuten harengandik, bi molarrak hautsi zitzaizkion, kopeta urratu eta odola aurpegira isuri zitzaion, orduan Allahk bere hitza agerian utzi zuen: "Eta zergatik hondamendi batek jo zintudanean - Uhud-eko guduan -, nahiz eta gudu bikoitza jasan zenuen. Badr' -QS Ali Imran 165. bertsoa- Bere hitza arte: 'Izan ere, Ala boterea du gauza guztien gainean'. -QS Ali Imran 165. bertsoa- erreskatea hartu duzulako'.