Tidak baju yang diambil dari ghanimah, menyalakan api bagianya
Imam Muslim : 166حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدُّؤَلِيِّ عَنْ سَالِمٍ أَبِي الْغَيْثِ مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَهَذَا حَدِيثُهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلَا وَرِقًا غَنِمْنَا الْمَتَاعَ وَالطَّعَامَ وَالثِّيَابَ ثُمَّ انْطَلَقْنَا إِلَى الْوَادِي وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدٌ لَهُ وَهَبَهُ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُذَامَ يُدْعَى رِفَاعَةَ بْنَ زَيْدٍ مِنْ بَنِي الضُّبَيْبِ فَلَمَّا نَزَلْنَا الْوَادِي قَامَ عَبْدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحُلُّ رَحْلَهُ فَرُمِيَ بِسَهْمٍ فَكَانَ فِيهِ حَتْفُهُ فَقُلْنَا هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ لَتَلْتَهِبُ عَلَيْهِ نَارًا أَخَذَهَا مِنْ الْغَنَائِمِ يَوْمَ خَيْبَرَ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ قَالَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَجَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ
Esan zigun [Abu ath-Tahir-ek] esan zuen, esan zigun [Ibnu Wahab-ek] [Malik bin Anas-ek] [Tsaur bin Zaid ad-Duali-k] [Salim Abu al-Ghaits-ek] Ibn Muthi'-ren esklabo ohia, [Abu Hurairah-ek] -beste narrazio batean aipatzen da- Eta esan zigun [Qutaibah bin Sa'id-ek] eta hau da haditha, esan zigun [Abdul Aziz-ek] -hau da, Ibn Muhammad- [Tsaur-ek] [Abu al-Ghaits-ek] [Abu Hurairah-ek] esan zuen: 'Khaibar egunean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin irten ginen Alak garaipena eman zigun arte, baina ez zen ghanimah - gerrako harrapakinak - urre edo zilar moduan lortu genituenak, baizik eta jabetza, janaria eta arropa. Orduan, muino baterantz joan ginen korrika. Eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam garai hartan, bere esklaboarekin batera, Judzam-eko gizon batek oparitu zizkion, normalean Rifa'ah bin Zaid deitzen zena, Adl-Dlubaib tribukoa. Muinora iritsi ginenean, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-en esklaboa zutitu zen bere zelaren uhalak askatzeko. Baina bat-batean gezi batek jo zuen, eta han hil zen. Esan genuen: "Zorionak ematen dizkiogu, Allahren Mezularia, martirizatua izan delako". Baina Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Ez, Muhammaden arima Noren Eskuan Dagoenaren izenean, infernuko suak irentsiko du Khaibar gerrako ghanimah-ko manta banatu aurretik hartu zuelako". Abu Huraitah-ek esan zuen: "Jendea harrituta geratu zen. Ondoren, gizon bat etorri zen sandalia-uhal sorta bat edo bi zeramatzan eta esan zuen: "Allaren Mezularia, hau lortu nuen Khaibar gerran". Orduan, Alaren Mezulariak esan zuen: «Infernuko sutik sandalia sorta bat edo infernuko sutik sandalia sorta bi».