Jangan tertipu oleh amal yang tampak

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلَا فَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقِيلَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ سَيْفَهُ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Esan digute [Qutaibah], esan digute [Ya'qub] [Abu Hazim]-ek [Sahal bin Sa'ad As Sa'idi radliallahu 'anhu]-ek] Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, Mushrikin-ei aurre egin ziela, eta gero biek elkarri eraso zioten. Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, armadara batu zenean, bere etsaiak ere batu ziren haien armadara. Eta Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunen artean, bazen norbait etsai bakar bat ere barkatu ez zuena, haren atzetik jarraitu baitzuen bere ezpatarekin burua mozteko. Ondoren, norbaitek esan zuen: "Gaur inork ez du jaso halako jendeak jaso duen saria-". Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: "Egia esan, pertsona hori infernuko biztanleetako bat da". Bere herriko gizon batek esan zuen: "Ni naiz bere lagunik onena". Sahalek esan zuen; «Orduan, gizon harekin abiatu zen, eta gelditu zenean, gelditu egin zen, eta presaka zebilenean, berarekin batera presaka ibili zen». Sahalek jarraitu zuen; «Orduan, gizona -borrokan ari zen gizona- hain larri zaurituta aurkitu zuten, ezen hil nahi baitzuen. Beraz, ezpata lurrean jarri eta punta bularrean sartu eta bere buruaz beste egin zuen. Beraz, berarekin zegoen gizona Alaren Mezulariarengana joan zen (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana) eta esan zion: «Lekuko egiten dut benetan Alaren Mezularia zarela». Hark galdetu zion: «Zergatik diozu hori?». Gizonak erantzun zuen: «Aipatu duzun gizona benetan Infernuko jendeetako bat da». Bere hitzak entzunda, lagunak harrituta geratu ziren. Orduan esan nuen: "Lekukoa naiz. Harekin joan nintzen hura bilatzen ari nintzen lekura eta larri zaurituta aurkitu nuen, beraz, azkar hil nahi zuen, beraz, ezpata lurrean jarri eta punta bularrean sartu zuen eta gero bere buruaz beste egin zuen. Oraingo hartan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ere esan zuen: 'Egia esan, badago norbait zeruko jendearen ekintzak gizakientzat ikusgai dagoenaren arabera praktikatzen dituena, nahiz eta infernuko jendearena izan. Eta badago norbait infernuko jendearen ekintzak gizakientzat ikusgai dagoenaren arabera praktikatzen dituena, nahiz eta benetan zeruko jendearena izan'.