Jangan tertipu oleh amal yang tampak

इमाम बुखारी : 3881

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلَا فَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقِيلَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ سَيْفَهُ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [याकूब] यांच्याकडून, [अबू हझीम] यांच्याकडून, [सहल बिन साद अस-साइदी (रज़िअल्लाहु अन्हु)] यांच्याकडून हदीस सांगितली की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी बहुदेववाद्यांना सामोरे गेले आणि दोन्ही पक्षांनी लढाई सुरू केली. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आपल्या सैन्यात सामील झाले, तेव्हा त्यांच्या शत्रूंनीही आपआपल्या पंक्ती जमवल्या. आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या साथींमध्ये एक माणूस होता, जो एखादा शत्रू मागे ठेवत नसे, तर त्याला आपल्या तलवारीने शिरच्छेद करण्यासाठी पाठलाग करायचा. त्यानंतर कोणीतरी म्हणाले, 'आज आपल्यापैकी कोणीही त्या माणसाने मिळवलेल्या इनामाइतके इनाम मिळवलेले नाही.' अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले, 'खरोखरच, तो माणूस नरकातील लोकांपैकी आहे.' त्याच्या जमातीतील एका माणसाने म्हटले, 'मी त्याचा साथीदार आहे.' सहल म्हणाले, 'मग तो त्या माणसासोबत निघाला; जेव्हा तो थांबत असे, तेव्हा तो माणूसही थांबत असे, आणि जेव्हा तो घाई करत असे, तेव्हा तो माणूसही त्याच्यासोबत घाई करत असे.' सहल पुढे म्हणाले, 'मग तो माणूस (जो लढत होता) इतक्या गंभीर जखमी अवस्थेत आढळला की तो त्वरित मृत्यूची आशा करत होता. मग त्याने आपली तलवार जमिनीवर ठेवली आणि तलवारीची धारा आपल्या दोन छातींच्या मधोमध ठेवून त्याने आत्महत्या केली. त्यामुळे त्याच्यासोबत असलेला माणूस पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेला आणि म्हणाला: 'मी साक्षी देतो की तुम्ही खरोखरच अल्लाहचे पैगंबर आहात.' त्यांनी विचारले: 'तू असे का म्हणतोस?' त्या माणसाने उत्तर दिले, "तुम्ही ज्या माणसाबद्दल सांगितले तो खरोखरच नरकाचा रहिवासी आहे." हे ऐकून साथींना आश्चर्य वाटले. मग मी म्हणालो, "मी याचे साक्षीदार आहे. मी त्याला शोधण्यासाठी त्याच्यासोबत बाहेर गेलो होतो, आणि मला तो इतक्या गंभीर जखमी अवस्थेत सापडला की तो त्वरित मृत्यूची इच्छा करत होता; मग त्याने आपली तलवार जमिनीवर ठेवली आणि तिची धारा आपल्या छातीत घातली, आणि त्यानंतर त्याने आत्महत्या केली. त्या प्रसंगी, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'खरोखरच, एक असा माणूस असतो जो लोकांच्या दृष्टीने स्वर्गाच्या लोकांचे कर्म करतो, परंतु तो प्रत्यक्षात नरकाच्या लोकांपैकी असतो. आणि एक असा माणूस असतो जो लोकांच्या दृष्टीने नरकाच्या लोकांचे कर्म करतो, परंतु तो प्रत्यक्षात स्वर्गाच्या लोकांपैकी असतो.'