Jangan tertipu oleh amal yang tampak

Imam Bukhari : 3881

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلَا فَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقِيلَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ سَيْفَهُ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Dywedwyd wrthym [Qutaibah] ei fod wedi cael ei ddweud wrthym [Ya'qub] gan [Abu Hazim] gan [Sahal bin Sa'ad As Sa'idi radliallahu 'anhu] fod Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi wynebu'r Mushrikin, yna ymosodasant ill dau ar ei gilydd. Pan ymunodd Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam â'r fyddin ac ymunodd ei elynion â'u byddin nhw hefyd. Ac ymhlith cyfeillion Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam roedd rhywun nad arbedodd unrhyw elyn ac eithrio iddo barhau i'w erlid i'w ddienyddio â'i gleddyf. Ar ôl hynny dywedodd rhywun; 'Heddiw nid oes yr un ohonom wedi derbyn y wobr a gafodd rhywun felly-'. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Yn wir, mae'r person hwnnw'n un o drigolion uffern'. Dywedodd dyn o'i bobl; 'Fi yw ei ffrind gorau'. Dywedodd Sahal; 'Yna aeth allan gyda'r dyn hwnnw, a phan stopiodd, stopiodd, a phan frysiodd, brysiodd gydag ef. Parhaodd Sahal; 'Yna cafwyd y dyn - y dyn oedd yn ymladd - wedi'i anafu mor ddrwg nes iddo ddymuno marw. Felly rhoddodd ei gleddyf ar y ddaear a rhoi blaen ohono rhwng ei frest a lladd ei hun. Felly aeth y dyn oedd gydag ef at Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) a dweud, "Rwy'n tystio mai chi yw Negesydd Allah mewn gwirionedd." Gofynnodd, "Pam rydych chi'n dweud hynny?" Atebodd y dyn, "Mae'r dyn a sonioch amdano yn un o bobl Uffern mewn gwirionedd." Wrth glywed ei eiriau, roedd y cyfeillion wedi synnu. Yna dywedais, "Rwy'n dyst. Es allan gydag ef lle roeddwn yn chwilio amdano a'i ganfod wedi'i anafu'n ddrwg, felly roedd yn dymuno marw'n gyflym, felly rhoddodd ei gleddyf ar y ddaear a rhoi blaen ohono rhwng ei frest ac yna lladdodd ei hun. Ar yr achlysur hwnnw, dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam hefyd: 'Yn wir, mae rhywun sy'n ymarfer gweithredoedd pobl y nefoedd yn seiliedig ar yr hyn sy'n weladwy i fodau dynol er ei fod o bobl uffern. Ac mae rhywun sy'n ymarfer gweithredoedd pobl uffern yn seiliedig ar yr hyn sy'n weladwy i fodau dynol er ei fod mewn gwirionedd o bobl y nefoedd'.