Jangan tertipu oleh amal yang tampak
Imam Bukhari : 3881
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلَا فَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقِيلَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ سَيْفَهُ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Ua ta’u mai ia i matou [Qutaibah] ua ta’u mai ia i matou [Yaqub] mai ia [Abu Hazim] mai ia [Sahal bin Sa’ad As Saidi Radliallahu Anhu] na fetaia’i Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam ma tagata Mushyrikins, ona fetaua’i lea o i la’ua. Ina ua auai Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam i le ‘autau ma ua auai fo’i ona fili i la latou ‘autau. Ma i totonu o soa a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e iai se tagata e le tu’ua se fili se’i vagana ua tuliloa o ia e vavae’ese lona ulu i lana pelu. Ina ua mavae lena mea, na fai mai se tasi; ‘O le aso nei e leai se tasi o i matou na maua le taui tutusa e pei ona maua muamua e lena tagata-’. Ona fetalai mai lea o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam; ‘E moni o lena tagata o se tasi o tagata o seoli’. Na fai mai se tasi o lona nu’u; ‘O a’u o lana uo’. Na fai mai Sahal; ‘Ona alu ese lea o ia ma lena tagata, ina ua taofi o ia, ona tu ai lea o le tagata ma ina ua faanatinati o ia, ona faanatinati lea o le tagata ma ia. Na faaauau pea Sahal; ‘Ona maua lea o le tamaloa - o lē na tau muamua - ua matuā manu’a lava ma ua manatu o le a vave ona oti. Ona ia tu’u lea o lana pelu i le eleele ma tu’u le mata o le pelu i le va o ona fatafata e lua ona ia pule lea o ia lava. O lea na alu atu ai le tagata sa i ai muamua ma ia e vaai ia Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam ma faapea atu; ‘Ou te molimau atu o oe moni lava o le avefe’au a le Atua’. Na ia fesili atu; ‘Aiseā ua e fai mai ai faapea?’. Na tali mai le tagata; ‘O le tagata na e ta’ua muamua o se tagata moni lava o se tasi e nofo i seoli’. I le faalogoina o ana upu, sa ofo ai uo. Ona ou fai atu lea; ‘O a’u o lana molimau. Sa ou alu atu ma ia i le mea sa ou sailia ai o ia ona ou maua ai lea o ia i se tulaga o manu’a tigaina, seia oo ina manao e vave oti, ona ia tu’u lea o lana pelu i le eleele ma tu’u le mata o le pelu i le va o ona fatafata e lua ona ia pule lea o ia lava. I lena taimi na fetalai mai ai foi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam; ‘E moni lava e i ai se tagata e faia faiga a tagata o le lagi e faavae i mea e vaaia e tagata e ui lava o ia o se tasi o tagata o seoli.’ Ma e iai se tagata e faʻatino faiga a tagata o Seoli e faʻavae i mea e vaʻaia e tagata, ae o ia moni o se tasi o tagata o Parataiso.