Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Darimi : 1229

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ بِأَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ قَالَتْ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ قَالَتْ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ حَدِيثَهَا عَلَيْهِ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا فَقَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] আমাক কৈছে [জাইদাহ] আমাক [মুছা বিন আবু আইছিয়াহ] [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই [আইছিয়া]ৰ ওচৰলৈ গৈ তাইক ক’লোঁ, ‘আপুনি মোক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বেমাৰৰ কথা ক’বনে? আইছাই তেতিয়া উত্তৰ দিলে, ‘হয়। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে অৱস্থাটো অতি কঠিন বুলি অনুভৱ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘ৰাইজে নামাজ পঢ়িছেনে? তাৰ পাছত আমি ক’লো, ‘এতিয়াও নহয়, তেওঁলোকে তোমাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘মোৰ বাবে এটা পাত্ৰত পানী আনিব! ' আইছিয়াই ক'লে, 'তেতিয়া আমি কৰিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ গা ধুলে, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ থিয় হ’বলৈ ওলাইছিল তেতিয়া তেওঁ অজ্ঞান হৈ পৰিল, তাৰ পিছত চেতনা ঘূৰাই পালে আৰু ক’লে: ‘মানুহে প্ৰাৰ্থনা কৰিছেনে?’। তাৰ পাছত আমি ক’লো, ‘এতিয়াও নহয়, তেওঁলোকে তোমাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! ' তেওঁ ক'লে: 'মোৰ বাবে পাত্ৰত পানী আনি দিয়া! ' গতিকে আমি কৰিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ থিয় হৈ আকৌ অজ্ঞান হৈ পৰিল, যেতিয়া তেওঁৰ চেতনা ঘূৰি আহিল তেতিয়া তেওঁ সুধিলে: ‘মানুহে প্ৰাৰ্থনা কৰিছেনে? ' তেতিয়া আমি ক'লো, 'নাই, তেওঁলোকে আপোনাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! আইছিয়াই ক’লে, ‘মানুহে মছজিদত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ঈছাৰ নামাজ পঢ়াৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল’। আইছিয়াই আৰু ক’লে, ‘তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আবু বকৰক লগ কৰিবলৈ কাৰোবাক পঠিয়াই দিলে যাতে তেওঁ মানুহৰ লগত নামাজ পঢ়িব পাৰে। তেতিয়া ৰাছুলজনে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তোমাক আদেশ দিলে যে আপুনি লোকসকলক নামাজত আগবঢ়াই নিব। তেতিয়া কোমল আবু বকৰে ক’লে, ‘হে উমৰ, জনসাধাৰণৰ সৈতে নামাজ পঢ়ক! ' তেতিয়া উমৰে তেওঁক ক'লে, 'সেইটোৰ ওপৰত তোমাৰ অধিক অধিকাৰ আছে'। আইছাই ক’লে, তাৰ পিছত আবু বকৰে কেইবাদিনো লোকসকলক নামাজত নেতৃত্ব দিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে নিজৰ মাজত পোহৰ অনুভৱ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ দুজন লোকৰ সহায়ত দুপৰীয়াৰ নামাজ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল, ইয়াৰে এজন আল আব্বাছ আছিল, আনহাতে আবু বকৰে লোকসকলক নামাজত নেতৃত্ব দি আছিল। যেতিয়া আবু বকৰে তেওঁক দেখিলে তেওঁ পিছুৱাই যাব বিচাৰিলে, কিন্তু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক পিছুৱাই নাযাবলৈ ইংগিত দিলে। তাৰ পাছত তেওঁক সমৰ্থন কৰা মানুহ দুজনক ক’লে: ‘মোক তেওঁৰ কাষত বহিব’। তাৰ পিছত আবু বকৰ’ৰ কাষত বহিবলৈ দিলে। আইছিয়াই নিজৰ কাহিনী আগবঢ়াই লৈ গ’ল, ‘তাৰ পিছত আবু বকৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নামাজৰ পিছত থিয় হৈ নামাজ পঢ়িছিল, আনহাতে মানুহে আবু বকৰৰ নামাজ অনুসৰণ কৰি নামাজ পঢ়িছিল আৰু সেই সময়ত হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে বহি নামাজ পঢ়িছিল।’ উবৈদুল্লাই ক’লে, তাৰ পিছত মই [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ]ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক ক’লোঁ, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অসুস্থতাৰ বিষয়ে আইছাই মোক যি কৈছে, সেই কথা মই তোমালোকক জনামনে? তাৰ পাছত তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘কওক! ' তাৰ পিছত মই তেওঁক আইছিয়াৰ কাহিনী ক'লোঁ, আৰু তেওঁ কাহিনীটো একেবাৰে অস্বীকাৰ নকৰিলে, মাথোঁ তেওঁ ক'লে, 'তেওঁ আপোনাৰ আগত আল আব্বাছৰ লগত থকা ব্যক্তিজনৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল নেকি? গতিকে মই ক’লোঁ, ‘নাই’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘সেই মানুহজন আলী বিন আবু তালিব’।