حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسٌأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ خَالَهُ أَخٌ لِأُمِّ سُلَيْمٍ فِي سَبْعِينَ رَاكِبًا وَكَانَ رَئِيسَ الْمُشْرِكِينَ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ خَيَّرَ بَيْنَ ثَلَاثِ خِصَالٍ فَقَالَ يَكُونُ لَكَ أَهْلُ السَّهْلِ وَلِي أَهْلُ الْمَدَرِ أَوْ أَكُونُ خَلِيفَتَكَ أَوْ أَغْزُوكَ بِأَهْلِ غَطَفَانَ بِأَلْفٍ وَأَلْفٍ فَطُعِنَ عَامِرٌ فِي بَيْتِ أُمِّ فُلَانٍ فَقَالَ غُدَّةٌ كَغُدَّةِ الْبَكْرِ فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ آلِ فُلَانٍ ائْتُونِي بِفَرَسِي فَمَاتَ عَلَى ظَهْرِ فَرَسِهِ فَانْطَلَقَ حَرَامٌ أَخُو أُمِّ سُلَيْمٍ وَهُوَ رَجُلٌ أَعْرَجُ وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي فُلَانٍ قَالَ كُونَا قَرِيبًا حَتَّى آتِيَهُمْ فَإِنْ آمَنُونِي كُنْتُمْ وَإِنْ قَتَلُونِي أَتَيْتُمْ أَصْحَابَكُمْ فَقَالَ أَتُؤْمِنُونِي أُبَلِّغْ رِسَالَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُحَدِّثُهُمْ وَأَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ فَأَتَاهُ مِنْ خَلْفِهِ فَطَعَنَهُ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ حَتَّى أَنْفَذَهُ بِالرُّمْحِ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَلُحِقَ الرَّجُلُ فَقُتِلُوا كُلُّهُمْ غَيْرَ الْأَعْرَجِ كَانَ فِي رَأْسِ جَبَلٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْنَا ثُمَّ كَانَ مِنْ الْمَنْسُوخِ إِنَّا قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثَلَاثِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لَحْيَانَ وَعُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan digu [Musa bin Isma'ilek] [Hammam] esan digu [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhak] esan digula, esan dit [Anas], Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek behin bere osaba, Umm Sulaimen anaia, bidali zuela bere hirurogeita hamar lagunekin batera, geroago Bi'rul Ma'unah-n hil zituztenak. Garai hartan politeisten buruzagia 'Amir bin Thufail zen, hiru aukera eman zituen. Thufailek esan zuen: 'Zuentzat Sahl-eko herria eta niretzat Madar-eko herria, edo ni izango naiz zuen buruzagia edo Ghathafan-eko jendea milaka eta milaka mobilizatuz borrokatuko naiz zuen aurka'. Amir labankadaz zauritu zuten Umm Fulanen etxean, eta gero esan zuen: 'Gamelu-gaixotasunaren antzeko gaixotasun bat, Banu Fulanen familiako emakume baten etxean, ekarri nire zaldia'. Beraz, bere zaldiaren gainean hil zen. Orduan, Haram, Umm Sulaimen anaia, abiatu zen -gizon elbarria zen- eta Bani Fulaneko gizon batekin abiatu zen, esanez: "Utzi zuen posizioak nire ondoan egon daitezen, haiengana joan ahal izan nadin. Segurtasuna ematen badidate, gertu zaudete, baina hiltzen banaudate, orduan zuen lagunengana joan daitezke". Orduan, Haramek esan zuen: "Fidatzen al zara nirekin Ala-ren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) mezua helaraziko badit?". Orduan, Haramek hitz egin zien, eta haietako bati keinu egin zioten, eta gizona atzetik etorri eta lantza batekin labankadaz sartu zion, zeharkatu arte. Haramek esan zuen: "Allahu akbar, Kaabako Jaunaren izenean garaile naiz". Azkenean, lagun guztiak harrapatu eta hil zituzten, elbarritua izan ezik, mendi tontorrean zegoela. Orduan, Ala-k bere bertsoa errebelatu zigun, eta bertsoa mansookh zirenen artean zegoen, hau da, bertso hau: 'Egia esan, gure Jaunarekin topo egin dugu, beraz, pozik dago gurekin eta gu pozik gaude Harekin'. Ondoren, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek herri hau suntsitzearen alde otoitz egin zuen hogeita hamar egunez, hain zuzen ere, Ala-ri eta bere Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-i desobedientzia egin zioten Ri'l, Dzakwan, Lahyan eta 'Ushayyah-ren aurka.