Imam Bukhari : 3782
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسٌأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ خَالَهُ أَخٌ لِأُمِّ سُلَيْمٍ فِي سَبْعِينَ رَاكِبًا وَكَانَ رَئِيسَ الْمُشْرِكِينَ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ خَيَّرَ بَيْنَ ثَلَاثِ خِصَالٍ فَقَالَ يَكُونُ لَكَ أَهْلُ السَّهْلِ وَلِي أَهْلُ الْمَدَرِ أَوْ أَكُونُ خَلِيفَتَكَ أَوْ أَغْزُوكَ بِأَهْلِ غَطَفَانَ بِأَلْفٍ وَأَلْفٍ فَطُعِنَ عَامِرٌ فِي بَيْتِ أُمِّ فُلَانٍ فَقَالَ غُدَّةٌ كَغُدَّةِ الْبَكْرِ فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ آلِ فُلَانٍ ائْتُونِي بِفَرَسِي فَمَاتَ عَلَى ظَهْرِ فَرَسِهِ فَانْطَلَقَ حَرَامٌ أَخُو أُمِّ سُلَيْمٍ وَهُوَ رَجُلٌ أَعْرَجُ وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي فُلَانٍ قَالَ كُونَا قَرِيبًا حَتَّى آتِيَهُمْ فَإِنْ آمَنُونِي كُنْتُمْ وَإِنْ قَتَلُونِي أَتَيْتُمْ أَصْحَابَكُمْ فَقَالَ أَتُؤْمِنُونِي أُبَلِّغْ رِسَالَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُحَدِّثُهُمْ وَأَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ فَأَتَاهُ مِنْ خَلْفِهِ فَطَعَنَهُ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ حَتَّى أَنْفَذَهُ بِالرُّمْحِ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَلُحِقَ الرَّجُلُ فَقُتِلُوا كُلُّهُمْ غَيْرَ الْأَعْرَجِ كَانَ فِي رَأْسِ جَبَلٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْنَا ثُمَّ كَانَ مِنْ الْمَنْسُوخِ إِنَّا قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثَلَاثِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لَحْيَانَ وَعُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ekɛɛ wɔ akɛ, be ko lɛ, Gbalɔ lɛ tsu etsɛkwɛ̃, ni ji Umm Sulaim nyɛmi nuu lɛ koni ekɛ ehefatalɔi lɛ aya. Mauna. Nyɔŋmɔjalɔi babaoo lɛ ahiɛnyiɛlɔ yɛ nakai beaŋ ji ‘Amir bin Thufail, ekɛ gbɛi etɛ ha. Thufail kɛɛ, ‘Nyɛ Sahl maŋbii lɛ kɛ mi Madar maŋbii lɛ, loo mafee nyɛhiɛnyiɛlɔ loo mikɛ nyɛ baawu kɛtsɔ Ghathafan maŋbii lɛ akpe kɛ akpe ni mabua amɛnaa lɛ nɔ’. Akɛ tsɔne tswa Amir yɛ Umm Fulan shia, kɛkɛ ni ekɛɛ, ‘Hela ko tamɔ afukpɔŋɔ hela, yɛ yoo ko ni jɛ Banu Fulan weku lɛ mli lɛ shia, kɛ mi okpɔŋɔ lɛ aba miŋɔɔ’. No hewɔ lɛ, egbo yɛ ekpɔŋɔ lɛ nɔ. Kɛkɛ ni Haram, ni ji Umm Sulaim nyɛmi nuu lɛ - eji nuu ni egbɔjɔ - ni ekɛ nuu ko ni jɛ Bani Fulan lɛ je gbɛ, ekɛɛ, ‘Esa akɛ obɛŋkɛ mi, koni manyɛ maya amɛŋɔɔ, kɛji amɛha mi shweshweeshwefeemɔ he nɔmimaa lɛ, obɛŋkɛ mi, shi kɛji amɛgbe mi lɛ, no lɛ amɛbaanyɛ amɛya onanemɛi lɛ aŋɔɔ’. Kɛkɛ ni Haram wie akɛ, ‘Ani oheɔ mi oyeɔ kɛji mikɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam lɛ sane lɛ baaha?’ Kɛkɛ ni Haram bi amɛ ni amɛwie, etamɔ nɔ ni amɛha amɛteŋ mɔ kome okadi, kɛkɛ ni nuu lɛ jɛ esɛɛ ni ekɛ akpɔlɔ tswa lɛ aahu kɛyashi ebote mli, ‘Haram kɛɛ, ‘Allahu Akbar, kɛtsɔ Ka’bah Rabb lɛ nɔ lɛ miye kunim’. Yɛ naagbee lɛ, amɔmɔ nanemɛi lɛ fɛɛ ni agbe amɛ kɛjɛ nuu ni egbɔjɔ lɛ mli, yɛ nakai beaŋ lɛ, eyɛ gɔŋ lɛ yiteŋ, no sɛɛ lɛ, Allah jie E-kuku lɛ kpo etsɔɔ wɔ, no sɛɛ lɛ, nɛkɛ kuku nɛɛ fata mansukh lɛ he, ni ji kuku lɛ: ‘Anɔkwale, wɔkɛ wɔ Rabb lɛ ekpe, no hewɔ lɛ E-mii eshɛ wɔhe ni E-mii eshɛ wɔhe. No sɛɛ lɛ, Gbalɔ lɛ sɔle kɛha gbɔmɛi nɛɛ ahiɛkpatamɔ gbii nyɔŋmai etɛ, ni ji Ri’l, Dzakwan, Lahyan kɛ ‘Ushayyah ni booo Allah kɛ E-bɔfo lɛ toi lɛ.