حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي رَافِعٍ الْيَهُودِيِّ رِجَالًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُعِينُ عَلَيْهِ وَكَانَ فِي حِصْنٍ لَهُ بِأَرْضِ الْحِجَازِ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْهُ وَقَدْ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَرَاحَ النَّاسُ بِسَرْحِهِمْ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لِأَصْحَابِهِ اجْلِسُوا مَكَانَكُمْ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ وَمُتَلَطِّفٌ لِلْبَوَّابِ لَعَلِّي أَنْ أَدْخُلَ فَأَقْبَلَ حَتَّى دَنَا مِنْ الْبَابِ ثُمَّ تَقَنَّعَ بِثَوْبِهِ كَأَنَّهُ يَقْضِي حَاجَةً وَقَدْ دَخَلَ النَّاسُ فَهَتَفَ بِهِ الْبَوَّابُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تَدْخُلَ فَادْخُلْ فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُغْلِقَ الْبَابَ فَدَخَلْتُ فَكَمَنْتُ فَلَمَّا دَخَلَ النَّاسُ أَغْلَقَ الْبَابَ ثُمَّ عَلَّقَ الْأَغَالِيقَ عَلَى وَتَدٍ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى الْأَقَالِيدِ فَأَخَذْتُهَا فَفَتَحْتُ الْبَابَ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُسْمَرُ عِنْدَهُ وَكَانَ فِي عَلَالِيَّ لَهُ فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْهُ أَهْلُ سَمَرِهِ صَعِدْتُ إِلَيْهِ فَجَعَلْتُ كُلَّمَا فَتَحْتُ بَابًا أَغْلَقْتُ عَلَيَّ مِنْ دَاخِلٍ قُلْتُ إِنْ الْقَوْمُ نَذِرُوا بِي لَمْ يَخْلُصُوا إِلَيَّ حَتَّى أَقْتُلَهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ فِي بَيْتٍ مُظْلِمٍ وَسْطَ عِيَالِهِ لَا أَدْرِي أَيْنَ هُوَ مِنْ الْبَيْتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ قَالَ مَنْ هَذَا فَأَهْوَيْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً بِالسَّيْفِ وَأَنَا دَهِشٌ فَمَا أَغْنَيْتُ شَيْئًا وَصَاحَ فَخَرَجْتُ مِنْ الْبَيْتِ فَأَمْكُثُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ دَخَلْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا الصَّوْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَقَالَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ إِنَّ رَجُلًا فِي الْبَيْتِ ضَرَبَنِي قَبْلُ بِالسَّيْفِ قَالَ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً أَثْخَنَتْهُ وَلَمْ أَقْتُلْهُ ثُمَّ وَضَعْتُ ظِبَةَ السَّيْفِ فِي بَطْنِهِ حَتَّى أَخَذَ فِي ظَهْرِهِ فَعَرَفْتُ أَنِّي قَتَلْتُهُ فَجَعَلْتُ أَفْتَحُ الْأَبْوَابَ بَابًا بَابًا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى دَرَجَةٍ لَهُ فَوَضَعْتُ رِجْلِي وَأَنَا أُرَى أَنِّي قَدْ انْتَهَيْتُ إِلَى الْأَرْضِ فَوَقَعْتُ فِي لَيْلَةٍ مُقْمِرَةٍ فَانْكَسَرَتْ سَاقِي فَعَصَبْتُهَا بِعِمَامَةٍ ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى جَلَسْتُ عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ لَا أَخْرُجُ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَعْلَمَ أَقَتَلْتُهُ فَلَمَّا صَاحَ الدِّيكُ قَامَ النَّاعِي عَلَى السُّورِ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ تَاجِرَ أَهْلِ الْحِجَازِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ النَّجَاءَ فَقَدْ قَتَلَ اللَّهُ أَبَا رَافِعٍ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ ابْسُطْ رِجْلَكَ فَبَسَطْتُ رِجْلِي فَمَسَحَهَا فَكَأَنَّهَا لَمْ أَشْتَكِهَا قَطُّ

Дийцина вайга [Юсуф бин Мусас] вайга дийцина [ӀубайдуллахӀ бин Мусас] [Исраилера] [Абу Исхьакъ] [Ал-Барра бин Ӏазибера] цо элира: «РасулуллахӀа шаллаллахӀу ӀалайхӀи васаллам цкъа цхьаболу ансарийн доттагӀий бахийтира цхьана жуьгтичуьнга, ӀабдуллахӀ лефис цаьрга». Абу РафиӀ Пайхамар саллаллахӀу ӀалайхӀи васаллам даимна лазам беш, мостагӀчунна тӀелата гӀо деш стаг вара, ХӀиджаз областехь шен гӀопехь вара иза. ДоттагӀий шен гӀопана гергахь хилча - вуьшта аьлча, малх чубуза герга кхаьчча, нах шайн жаӀуйчуьра цӀабирзича - ӀабдуллахӀа шен накъосташка элира: «Шу долчохь совца, бакъдерг аьлча, неӀаран гӀаролхочунна а ца хууш, со чувала хьожур ву, сатуьйсуш ву со чувала». Цул тӀаьхьа неӀаре -кевнна- тӀекхаччалц дӀавахара иза, цхьаммо дефекаци еш санна, корта дӀа а къевлина. Нах чубаьхкича, кевнан гӀаролхочо элира цуьнга: «ХӀай ӀабдуллахӀ, нагахь санна хьуна чувала лаахь, чувала, баккъалла а ас кевнаш дӀакъовлур ду». ТӀаккха со чу а вахана, къайлавелира, нах чубаьхкича, кев дӀакъевлира, тӀаккха кевнан кочар цепочка тӀе кхозура». ӀабдуллахӀа элира: «ТӀаккха со хьалаиккхира цара брелок йиллинчу метте, ас иза схьаийцира, ас сихха ков схьадиллира». Оцу юкъанна Абу РафиӀ нахаца тӀаьхьависина Ӏаш вара, нийса аьлча, шен долахь йолчу чоьнна чохь, мелла а лекхачу меттехь. Цуьнца тӀаьхьа бисина нах цӀа бахча, нийсса цуьнан цӀенна тӀе хьалавелира со, хӀоразза а неӀ схьайоьллуш, сихха чуьра дӀакъовлура ас, «со лацахь, ас уьш байъалц карор вац царна» бохуш. ТӀаккха суна иза карийра цуьнан доьзална юкъахь, чӀогӀа боданечу цӀа чохь, цундела суна ца хаьара иза мичахь ву'. Ас мохь туьйхира: «ХӀай Абу Рафи!» цо элира: «И мила ву?» Иза тӀаккха гӀовгӀане дӀахьаьдира, ас оцу сохьта шаьлтанца дӀа а йиттина, хӀунда аьлча, цу хенахь со чӀогӀа дог лозуш вара, цундела сан еттаро иза ца вийра, шен ницкъ ма-кхоччу чӀогӀа мохь туьйхира цо. ТӀаккха со цӀера ара а ваьлла, арахь сов гена воцуш собар дира ас, тӀаккха юха а цуьнга хьажа чу вахара со. Ас хаьттира: «Хьо мохь хьоькхуш хезира суна, хӀун ду иза, Абу Рафи?» цо жоп делира: «Хьан ненан дакъазалла! Баккъалла а, цхьаъ сан цӀа чу а вахана, со шаьлтанца хадо гӀоьртира'. ӀабдуллахӀа элира: «ТӀаккха ас юха ​​а дӀа а йиттина, чӀогӀа чевнаш хиллалц, амма иза вен хан ца хилира сан, тӀаккха шаьлта цуьнан кийра хьаькхира, букъ чу кхаччалц, цул тӀаьхьа со тешна вара, айса иза вийна хиларх». ТӀаккха неӀарехула неӀарехула чекхвелира со, когаш лаьттах хьакхабелла санна хетталц, гӀулчаш тӀе кхаччалц. Ткъа цу буса, беттан серло чӀогӀа къегина йолчу буса охьа а воьжна, ког а баьккхина, ас иза сан чалбаца дӀа а бихкина. Цул тӀаьхьа меллаша дӀавахара со, кевнна хьалха охьахаалц, ас элира накъосташка: «Со дӀагӀур вац хӀокху бӀаьвнах, айса иза боккъал а вийна вуйла хаале». Кхокха хьакха волавелча, Ӏожаллин элчано хьала а гӀаьттина, элира: «Ас дӀакхайкхадо, Хьиджазера совдегар Абу Рафи велла аьлла». ТӀаккха ас сайн накъосташна дуьхьал а кхетта, элира ас: «ДӀагӀо вай кӀелхьарадовла, хӀунда аьлча АллахӀа Абу Рафи вийна». Пайхамарна хьалха кхаьчначул тӀаьхьа ас цуьнга хӀара дийцира, тӀаккха цо элира: «Шайн когаш дӀасабаржабе». ТӀаккха ас дӀасадаржийра, тӀаккха цо хьаькхира, когашна лазам ца хеташ санна'.