Imam Bukhari : 3733

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي رَافِعٍ الْيَهُودِيِّ رِجَالًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُعِينُ عَلَيْهِ وَكَانَ فِي حِصْنٍ لَهُ بِأَرْضِ الْحِجَازِ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْهُ وَقَدْ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَرَاحَ النَّاسُ بِسَرْحِهِمْ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لِأَصْحَابِهِ اجْلِسُوا مَكَانَكُمْ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ وَمُتَلَطِّفٌ لِلْبَوَّابِ لَعَلِّي أَنْ أَدْخُلَ فَأَقْبَلَ حَتَّى دَنَا مِنْ الْبَابِ ثُمَّ تَقَنَّعَ بِثَوْبِهِ كَأَنَّهُ يَقْضِي حَاجَةً وَقَدْ دَخَلَ النَّاسُ فَهَتَفَ بِهِ الْبَوَّابُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تَدْخُلَ فَادْخُلْ فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُغْلِقَ الْبَابَ فَدَخَلْتُ فَكَمَنْتُ فَلَمَّا دَخَلَ النَّاسُ أَغْلَقَ الْبَابَ ثُمَّ عَلَّقَ الْأَغَالِيقَ عَلَى وَتَدٍ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى الْأَقَالِيدِ فَأَخَذْتُهَا فَفَتَحْتُ الْبَابَ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُسْمَرُ عِنْدَهُ وَكَانَ فِي عَلَالِيَّ لَهُ فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْهُ أَهْلُ سَمَرِهِ صَعِدْتُ إِلَيْهِ فَجَعَلْتُ كُلَّمَا فَتَحْتُ بَابًا أَغْلَقْتُ عَلَيَّ مِنْ دَاخِلٍ قُلْتُ إِنْ الْقَوْمُ نَذِرُوا بِي لَمْ يَخْلُصُوا إِلَيَّ حَتَّى أَقْتُلَهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ فِي بَيْتٍ مُظْلِمٍ وَسْطَ عِيَالِهِ لَا أَدْرِي أَيْنَ هُوَ مِنْ الْبَيْتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ قَالَ مَنْ هَذَا فَأَهْوَيْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً بِالسَّيْفِ وَأَنَا دَهِشٌ فَمَا أَغْنَيْتُ شَيْئًا وَصَاحَ فَخَرَجْتُ مِنْ الْبَيْتِ فَأَمْكُثُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ دَخَلْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا الصَّوْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَقَالَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ إِنَّ رَجُلًا فِي الْبَيْتِ ضَرَبَنِي قَبْلُ بِالسَّيْفِ قَالَ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً أَثْخَنَتْهُ وَلَمْ أَقْتُلْهُ ثُمَّ وَضَعْتُ ظِبَةَ السَّيْفِ فِي بَطْنِهِ حَتَّى أَخَذَ فِي ظَهْرِهِ فَعَرَفْتُ أَنِّي قَتَلْتُهُ فَجَعَلْتُ أَفْتَحُ الْأَبْوَابَ بَابًا بَابًا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى دَرَجَةٍ لَهُ فَوَضَعْتُ رِجْلِي وَأَنَا أُرَى أَنِّي قَدْ انْتَهَيْتُ إِلَى الْأَرْضِ فَوَقَعْتُ فِي لَيْلَةٍ مُقْمِرَةٍ فَانْكَسَرَتْ سَاقِي فَعَصَبْتُهَا بِعِمَامَةٍ ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى جَلَسْتُ عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ لَا أَخْرُجُ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَعْلَمَ أَقَتَلْتُهُ فَلَمَّا صَاحَ الدِّيكُ قَامَ النَّاعِي عَلَى السُّورِ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ تَاجِرَ أَهْلِ الْحِجَازِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ النَّجَاءَ فَقَدْ قَتَلَ اللَّهُ أَبَا رَافِعٍ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ ابْسُطْ رِجْلَكَ فَبَسَطْتُ رِجْلِي فَمَسَحَهَا فَكَأَنَّهَا لَمْ أَشْتَكِهَا قَطُّ

ነጊሩና ኣሎ [ዩሱፍ ቢን ሙሳ] ነጊሩና ኣሎ [ዑቤዱላህ ቢን ሙሳ] ካብ [እስራኤል] ካብ [ኣቡ ኢስሓቅ] ካብ [ኣልባራ ቢን ዓዚብ] ከምዚ ኢሉ ኣሎ፡ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሓደ እዋን ገለ ኣዕሩኽ ኣንሳር ናብ ኣቡ ራፊ ዝተባህለ ኣይሁዳዊ ሰዲዱ፡ ንኣብደላ ቢን ዓቲክ ድማ ክመርሖም ሸሞ። ኣቡ ራፊዕ ኩሉ ግዜ ንነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ዝጎድእን ንጸላኢ ከጥቅዖ ዝሕግዝን ሰብ እዩ ነይሩ፣ ኣብ ዕርዱ ኣብ ዞባ ሂጃዝ እዩ ነይሩ። እቶም ኣዕሩኽ ናብ ዕርዱ ምስ ቀረቡ - ማለት ጸሓይ ዳርጋ ክትዓርብ ከላ ህዝቢ ካብ ጓሶቱ ምስ ተመልሰ - ዓብደላ ንኣዕሩኽቱ 'ንስኻትኩም ኣብ ዘለኹምዎ ጽናሕ፡ ብሓቂ ኣነ እቲ ሓላዊ ማዕጾ ከይፈለጠ ክኣቱ ክፍትን እየ፡ ተስፋ ይገብር ክኣቱ' በሎም። ብድሕሪኡ ክሳብ ናብቲ ማዕጾ -ኣፍደገ- ዝቐርብ ከደ፡ ሰብ ሽንቲ ዝፈስስ ከም ዘሎ ርእሱ ሸፈነ። እቶም ህዝቢ ምስ ኣተዉ እቲ ሓላዊ ኣፍደገ 'ኦ ዓብደላ ክትኣቱ እንተደሊኻ ሽዑ እቶ ብርግጽ ኣነ ኣፍደገ ክዓጽዎ እየ' በሎ። ሽዑ ኣትየ ተሓቢአ፣ እቶም ህዝቢ ምስ ኣተዉ፣ እቲ ኣፍደገ ተዓጽዩ፣ ድሕሪኡ መፍትሕ ናይቲ ኣፍደገ ኣብቲ መፍትሕ ሰንሰለት ተሰቒሉ ነበረ።’ ኢሉ መለሰሉ። ዓብደላ ደሓር ናብቲ መፍትሕ ሰንሰለት ዘቐመጡሉ ተንሲአ፡ ወሲደዮ፡ ቀልጢፈ ኣፍደገ ከፊተ። እዚ ከምዚ ኢሉ እንከሎ ኣቡ ራፊዕ ምስ ሰባት ማለት ኣብ ሓደ ኣዝዩ ልዑል ቦታ ኣብ ዝውንኖ ክፍሊ ምሸት ምሸት ይሓድር ነበረ። እቶም ምስኡ ደንጉዮም ዝደቀሱ ሰባት ናብ ገዝኦም ምስ ከዱ፡ ትኽ ኢለ ናብ ገዝኡ ደየብኩ፡ ማዕጾ ኣብ ዝኸፈትኩሉ እዋን፡ ብኡንብኡ ካብ ውሽጢ ዓጽየዮ፡ 'እንተሓዝኒ ክሳብ ዝቐትሎም ኣይረኽቡንን'ዮም' በልክዎ። ሽዑ ኣብ መንጎ ስድርኡ፡ ኣብ ኣዝዩ ጸልማት ገዛ ስለ ዝረኸብክዎ፡ ኣበይ ከም ዘሎ ኣይፈለጥኩን'። ኣነ ድማ 'ኦ ኣቡ ራፊ!' ንሱ ድማ መን እዩ?’ በሎ። ብድሕሪኡ ናብቲ ድምጺ ገጹ ተሰጋጊሩ፡ ኣነ ድማ ብኡ ንብኡ ብሰይፊ ቆሪጸዮ፡ ምኽንያቱ ኣብቲ ግዜ እቲ ኣዝየ ስለ ዝተሰናበድኩ፡ ስላሴይ ስለ ዘይቀተሎ ድማ ብዝተኻእለ መጠን ዓው ኢሉ ኣውያት ኣስመዐ። ሽዑ ካብቲ ገዛ ወጺአ ኣብ ደገ ብዙሕ ዘይርሕቕ ተጸበኹ፡ ድሕሪኡ ዳግማይ ክርእዮ ኣተኹ። ኣነ ድማ 'ክትጭድር ሰሚዐካ፡ እንታይ እዩ ኣቡ ራፊ?' ኢሉ መለሰ፡ ‘ሕማቕ ንኣዴኻ! ብርግጽ ሓደ ሰብ ኣብ ገዛይ ኣትዩ ብሴፍ ክቖርጸኒ ፈቲኑ'። ዓብደላ ድማ ‘ድሕሪኡ ክሳብ ከቢድ መጉዳእቲ ዝበጽሕ መሊሰ ቆሪጸዮ፡ ክቐትሎ ግን ግዜ ኣይረኸብኩን፡ ድሕሪኡ እታ ሴፍ ኣብ ሕቖኡ ክሳብ ዝኣቱ ኣብ ከብዱ ወጊአያ፡ ብድሕሪኡ ከም ዝቐተልክዎ ርግጸኛ ኮይነ። ድሕሪኡ እግረይ መሬት ዝትንክፍ ኮይኑ ክሳብ ዝስምዓኒ ክሳብ ኣብቲ ደረጃታት ዝበጽሕ ማዕጾ ድሕሪ ማዕጾ ሓሊፈ። ኣብታ ለይቲ እቲኣ ድማ ብርሃን ወርሒ ኣዝዩ ድሙቕ ኣብ ዝነበረሉ ለይቲ ወዲቐ፣ እግረይ ድማ ተሰባበረ፣ ስለዚ ብቱርባነይ ኣሲረያ። ብድሕሪኡ ቀስ ኢለ ክሳብ ኣብ ቅድሚ ኣፍደገ ኮፍ ዝበልኩ ከድኩ፡ ንኣዕሩኽተይ 'ብሓቂ ቀቲለዮ እንተኾይነ ክሳብ ዝፈልጥ ካብዚ ዕርዲ ኣይወጽእን እየ' በልክዎም። ደርሆ ክነብዕ ምስ ጀመረ ሓደ ልኡኽ ሞት ተንሲኡ ‘ኣቡ ራፊ ከም ዝእውጅ እየ’ በለ፣ እቲ ካብ ሂጃዝ ዝመጸ ነጋዳይ ሞይቱ’። ሽዑ ምስ ኣዕሩኽተይ ተራኺበ 'ንኺድ ንነብስና ነድሕን፡ ምኽንያቱ ኣላህ ንኣቡ ራፊ ቀቲልዎ'' በልኩ። ኣብ ቅድሚ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ምስ በጽሐ ከምዚ ኢለዮ: ድሕሪኡ: 'እግርኻ ዘርግሕ' በለኒ። ሽዑ ኣነ ዘርጊሐዮ፡ ድሕሪኡ ንሱ ድማ እግረይ ቃንዛ ከም ዘይስምዓኒ ጌሩ ጨፍጨፎ'።