Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Bukhari : 3733

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي رَافِعٍ الْيَهُودِيِّ رِجَالًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُعِينُ عَلَيْهِ وَكَانَ فِي حِصْنٍ لَهُ بِأَرْضِ الْحِجَازِ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْهُ وَقَدْ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَرَاحَ النَّاسُ بِسَرْحِهِمْ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لِأَصْحَابِهِ اجْلِسُوا مَكَانَكُمْ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ وَمُتَلَطِّفٌ لِلْبَوَّابِ لَعَلِّي أَنْ أَدْخُلَ فَأَقْبَلَ حَتَّى دَنَا مِنْ الْبَابِ ثُمَّ تَقَنَّعَ بِثَوْبِهِ كَأَنَّهُ يَقْضِي حَاجَةً وَقَدْ دَخَلَ النَّاسُ فَهَتَفَ بِهِ الْبَوَّابُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تَدْخُلَ فَادْخُلْ فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُغْلِقَ الْبَابَ فَدَخَلْتُ فَكَمَنْتُ فَلَمَّا دَخَلَ النَّاسُ أَغْلَقَ الْبَابَ ثُمَّ عَلَّقَ الْأَغَالِيقَ عَلَى وَتَدٍ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى الْأَقَالِيدِ فَأَخَذْتُهَا فَفَتَحْتُ الْبَابَ وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُسْمَرُ عِنْدَهُ وَكَانَ فِي عَلَالِيَّ لَهُ فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْهُ أَهْلُ سَمَرِهِ صَعِدْتُ إِلَيْهِ فَجَعَلْتُ كُلَّمَا فَتَحْتُ بَابًا أَغْلَقْتُ عَلَيَّ مِنْ دَاخِلٍ قُلْتُ إِنْ الْقَوْمُ نَذِرُوا بِي لَمْ يَخْلُصُوا إِلَيَّ حَتَّى أَقْتُلَهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ فِي بَيْتٍ مُظْلِمٍ وَسْطَ عِيَالِهِ لَا أَدْرِي أَيْنَ هُوَ مِنْ الْبَيْتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ قَالَ مَنْ هَذَا فَأَهْوَيْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً بِالسَّيْفِ وَأَنَا دَهِشٌ فَمَا أَغْنَيْتُ شَيْئًا وَصَاحَ فَخَرَجْتُ مِنْ الْبَيْتِ فَأَمْكُثُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ دَخَلْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا الصَّوْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَقَالَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ إِنَّ رَجُلًا فِي الْبَيْتِ ضَرَبَنِي قَبْلُ بِالسَّيْفِ قَالَ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً أَثْخَنَتْهُ وَلَمْ أَقْتُلْهُ ثُمَّ وَضَعْتُ ظِبَةَ السَّيْفِ فِي بَطْنِهِ حَتَّى أَخَذَ فِي ظَهْرِهِ فَعَرَفْتُ أَنِّي قَتَلْتُهُ فَجَعَلْتُ أَفْتَحُ الْأَبْوَابَ بَابًا بَابًا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى دَرَجَةٍ لَهُ فَوَضَعْتُ رِجْلِي وَأَنَا أُرَى أَنِّي قَدْ انْتَهَيْتُ إِلَى الْأَرْضِ فَوَقَعْتُ فِي لَيْلَةٍ مُقْمِرَةٍ فَانْكَسَرَتْ سَاقِي فَعَصَبْتُهَا بِعِمَامَةٍ ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى جَلَسْتُ عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ لَا أَخْرُجُ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَعْلَمَ أَقَتَلْتُهُ فَلَمَّا صَاحَ الدِّيكُ قَامَ النَّاعِي عَلَى السُّورِ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ تَاجِرَ أَهْلِ الْحِجَازِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ النَّجَاءَ فَقَدْ قَتَلَ اللَّهُ أَبَا رَافِعٍ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ ابْسُطْ رِجْلَكَ فَبَسَطْتُ رِجْلِي فَمَسَحَهَا فَكَأَنَّهَا لَمْ أَشْتَكِهَا قَطُّ

Ekɛɛ wɔ akɛ [Yusuf bin Musa] ekɛɛ wɔ [‘Ubaidullah bin Musa] ni jɛ [Israel] kɛjɛ [Abu Ishaq] kɛjɛ [Al Barra bin ‘Azib] akɛ, ‘Be ko lɛ, Rasulullah tsu Ansarbii lɛ ananemɛi komɛi kɛtee Yudanyo ko ni atsɛɔ lɛ Abu bin Rafi lɛ ŋɔɔ. Abu Rafi’ ji nuu ko ni yeɔ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam awui be fɛɛ be ni eyeɔ ebuaa henyɛlɔi lɛ ni amɛtutuaa lɛ, eyɛ emaŋtsɛwe lɛ mli yɛ Hijaz kpokpaa lɛ nɔ. Beni nanemɛi lɛ bɛŋkɛ emaŋtsɛwe lɛ - ni ji, beni eshwɛ fioo ni hulu lɛ baanyɔ shi ni gbɔmɛi lɛ eku amɛsɛɛ kɛjɛ amɛ tookwɛlɔi lɛ adɛŋ lɛ - Abdullah kɛɛ enanemɛi lɛ akɛ, ‘Nyɛhi he ni nyɛyɔɔ lɛ, yɛ anɔkwale mli lɛ, mabɔ mɔdɛŋ ni mabote mli ni shinaa bulɔ lɛ leee, hiɛnɔkamɔ ji akɛ manyɛ mabote mli’. No sɛɛ lɛ etee kɛyashi ebɛŋkɛ shinaa lɛ -shinaa lɛ-, ekɛ eyitso ha tamɔ mɔ ko ni miiho. Beni gbɔmɛi lɛ bote mli lɛ, shinaa nɔkwɛlɔ lɛ kɛɛ lɛ akɛ, ‘O Abdullah, kɛji oosumɔ ni obote mli lɛ, no lɛ bote mli, lɛɛlɛŋ, maŋa shinaa lɛ’. Kɛkɛ ni mibote mli ni miyatee mihe, beni gbɔmɛi lɛ bote mli lɛ, aŋa shinaa lɛ, kɛkɛ ni akɛ shinaa lɛ naa saji lɛ fĩ saji ahe tsɔne lɛ he.’ Abdullah kɛɛ, ‘Kɛkɛ ni mite shi kɛtee he ni amɛkɛ saji lɛ wo lɛ, miŋɔ, migbele shinaa lɛ oya. Yɛ nakai beaŋ lɛ, Abu Rafi’ kɛ gbɔmɛi miihi shi kɛyashi gbɛkɛ, ni ji tsu ko ni eyɔɔ mli yɛ he ko ni nɔ kwɔ fioo lɛ mli. Beni mɛi ni kɛ lɛ ehi shi kɛyashi gbɛkɛ lɛ tee shia lɛ, mikwɔ kɛtee eshia lɛ tɛ̃ɛ, be fɛɛ be ni magbele shinaa lɛ, mikɛɔ amrɔ nɔŋŋ kɛjɛɔ mli, mikɛɔ akɛ, ‘Kɛ amɛmɔ mi lɛ, amɛnaŋ mi kɛyashi magbe amɛ’. Kɛkɛ ni mina lɛ yɛ eweku lɛ ateŋ, yɛ shĩa ko ni mli ewo duŋ waa mli, no hewɔ lɛ mileee he ni eyɔɔ’. Mibolɔ akɛ, ‘O Abu Rafi!’ ekɛɛ akɛ, ‘Namɔ ji nakai mɔ lɛ?’ Kɛkɛ ni eshi kɛtee he ni gbee lɛ yɔɔ lɛ, ni mikɛ klante lɛ tswa lɛ amrɔ nɔŋŋ, ejaakɛ nakai beaŋ lɛ, mihe fee mi yaa waa, no hewɔ lɛ mi-slash lɛ egbeee lɛ ni ebolɔ waa bɔ ni eeenyɛ. Kɛkɛ ni mishi shia lɛ ni mimɛ yɛ kpo lɛ nɔ ni kɛ jɛmɛ jɛkɛɛɛ tsɔ, kɛkɛ ni mibote mli koni miyakwɛ lɛ ekoŋŋ. Mibi akɛ, ‘Minu ni obolɔ, mɛni ji, Abu Rafi?’ eha hetoo akɛ, ‘Onyɛ lɛ shweremɔ! Anɔkwale, mɔ ko bote mishia ni ebɔ mɔdɛŋ ni ekɛ klante afo mi’. Abdullah kɛɛ, ‘Kɛkɛ ni mifo lɛ ekoŋŋ kɛyashi epila waa, shi mibɛ be ni mikɛbaagbe lɛ, kɛkɛ ni mikɛ klante lɛ wo emli kɛyashi ebote esɛɛ, no sɛɛ lɛ miná nɔmimaa akɛ migbe lɛ. Kɛkɛ ni mitsɔ shinaa fɛɛ shinaa naa kɛyashi mishɛ atswele lɛ he kɛyashi minaji nu he tamɔ nɔ ni amɛmiishɛ shikpɔŋ. Ni nakai gbɛkɛ lɛ migbee shi yɛ gbɛkɛ ko ni nyɔŋtsere lɛ kpɛɔ waa lɛ nɔ, ni mifo minane, no hewɔ lɛ mikɛ miyitsoŋ tsɔne lɛ fĩ he. No sɛɛ lɛ mitee blɛoo kɛyashi miyata shinaa lɛ hiɛ, mikɛɛ minanemɛi lɛ akɛ, ‘Mishiŋ maŋtsɛwe nɛɛ mli kɛyashi male kɛji migbe lɛ diɛŋtsɛ’. Beni tsina lɛ bɔi gbee lɛ, gbele bɔfo ko te shi ni ekɛɛ, ‘Mitswa adafi akɛ Abu Rafi’, jarayelɔ ni jɛ Hijaz lɛ egbo’. Kɛkɛ ni mikɛ minanemɛi lɛ kpe ni mikɛɛ amɛ akɛ, 'Nyɛhaa wɔyaa ni wɔyaherea wɔhe, ejaakɛ Allah egbe Abu Rafi''. Beni miyashɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam hiɛ lɛ mikɛɛ lɛ enɛ, kɛkɛ ni ekɛɛ: ‘Gbala onaji amli’. Kɛkɛ ni migbɛ mishwã, kɛkɛ ni ekɛmiikpa mli, tamɔ nɔ ni minaji nuuu piŋmɔ he’.