Imam Malik : 452
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ أَنَّهُ قَالَ جَاءَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَفِي بَنِي مُعَاوِيَةَ وَهِيَ قَرْيَةٌ مِنْ قُرَى الْأَنْصَارِ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَسْجِدِكُمْ هَذَا فَقُلْتُ لَهُ نَعَمْ وَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا الثَّلَاثُ الَّتِي دَعَا بِهِنَّ فِيهِ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَخْبِرْنِي بِهِنَّ فَقُلْتُ دَعَا بِأَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ وَلَا يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ فَأُعْطِيَهُمَا وَدَعَا بِأَنْ لَا يَجْعَلَ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ فَمُنِعَهَاقَالَ صَدَقْتَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَلَنْ يَزَالَ الْهَرْجُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Мәлик миңа [Абдуллаһ бин Габдуллаһ бин Җәбир бин Атик]дан болай дип сөйләде: «[Абдуллаһ бин Гомәр] безнең янга Бәни Муавиядә, ансарларның бер авылында килде. Ул: «Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам сезнең мәчетегездә кайда намаз укыганын беләсезме?» – дип сорады. Мин: «Әйе», – дип җавап бирдем. Аннары мин аңа мәчетнең бер ягын күрсәттем. Ул тагын сорады: «Пәйгамбәр догасында сораган өч нәрсәне беләсезме?» Аннары мин: «Әйе», – дип җавап бирдем. Ибн Гомәр: «Миңа бу турыда сөйлә әле?» – дидем. Мин: «Ул бу өммәтнең тышкы дошманнар тарафыннан юк ителмәвен дога кыла. Бу халыкның вакыт белән юк ителмәвен сорады, һәм Аллаһ икесен дә бирде. Аннары ул бу өммәтнең бүленмәвен сорады, ләкин бу бирелмәде», – диде. Ибн Гомәр: «Син хаклы», – диде. Ибн Гомәр тагын: «Бу афәт Кыямәт көненә кадәр дәвам итәчәк», – диде.