Imam Malik : 452
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ أَنَّهُ قَالَ جَاءَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَفِي بَنِي مُعَاوِيَةَ وَهِيَ قَرْيَةٌ مِنْ قُرَى الْأَنْصَارِ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَسْجِدِكُمْ هَذَا فَقُلْتُ لَهُ نَعَمْ وَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا الثَّلَاثُ الَّتِي دَعَا بِهِنَّ فِيهِ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَخْبِرْنِي بِهِنَّ فَقُلْتُ دَعَا بِأَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ وَلَا يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ فَأُعْطِيَهُمَا وَدَعَا بِأَنْ لَا يَجْعَلَ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ فَمُنِعَهَاقَالَ صَدَقْتَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَلَنْ يَزَالَ الْهَرْجُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন জাবিৰ বিন আতিক]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ কৈছিল, ‘ [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] আমাৰ ওচৰলৈ আহিছিল আনছাৰৰ এখন গাঁও বানি মুআৱিয়াত। তেওঁ সুধিলে, ‘আপুনি জানেনে আপোনাৰ মছজিদত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’ত নামাজ পঢ়িছিল?’ মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘হয়’। তাৰ পিছত মছজিদৰ এফালে দেখুৱাই দিলোঁ। তেওঁ আকৌ সুধিলে; 'আপুনি জানেনে পাঁচনিয়ে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনাত বিচৰা তিনিটা কথা?' মই তেতিয়া উত্তৰ দিলোঁ; 'হয়'। ইবনে উমৰে ক’লে, ‘এই বিষয়ে কোৱা?’। মই ক’লো, ‘তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰে যাতে এই উম্মত বাহ্যিক শত্ৰুৰ দ্বাৰা ধ্বংস নহয়। এই লোকসকলক সময়ৰ দ্বাৰা ধ্বংস নকৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে আৰু আল্লাহে দুয়োটাকে মঞ্জুৰ কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ এই উম্মত বিভাজন নকৰিবলৈ ক’লে, কিন্তু এইটো মঞ্জুৰ নহ’ল’। ইবনে উমৰে ক’লে, ‘আপুনি ঠিকেই কৈছে’। ইবনে উমৰে পুনৰ ক’লে, ‘এই দুৰ্যোগ কিয়ামতৰ দিনলৈকে চলি থাকিব’।