Imam Malik : 452

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ أَنَّهُ قَالَ جَاءَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَفِي بَنِي مُعَاوِيَةَ وَهِيَ قَرْيَةٌ مِنْ قُرَى الْأَنْصَارِ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَسْجِدِكُمْ هَذَا فَقُلْتُ لَهُ نَعَمْ وَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا الثَّلَاثُ الَّتِي دَعَا بِهِنَّ فِيهِ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَخْبِرْنِي بِهِنَّ فَقُلْتُ دَعَا بِأَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ وَلَا يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ فَأُعْطِيَهُمَا وَدَعَا بِأَنْ لَا يَجْعَلَ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ فَمُنِعَهَاقَالَ صَدَقْتَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَلَنْ يَزَالَ الْهَرْجُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

Malik m'hà dettu da [Abdullah bin Abdullah bin Jabir bin 'Atik] ch'ellu hà dettu: "[Abdullah bin Umar] hè ghjuntu à noi in Bani Muawiyah, unu di i paesi di l'Ansar. Hà dumandatu: "Sapete induve Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hà pregatu in a vostra moschea?" Aghju rispostu: "Iè". Dopu l'aghju mostratu un latu di a moschea. Hà dumandatu torna: "Sapete e trè cose chì l'Apòstulu hà dumandatu in a so preghiera?" Allora aghju rispostu: "Iè". Ibn Umar hà dettu: "Dimmi què?" Aghju dettu: "Hà pregatu chì sta Ummah ùn fussi micca distrutta da nemici esterni. Hà dumandatu chì stu populu ùn fussi micca distruttu da u tempu, è Allah hà cuncessu tramindui. Dopu hà dumandatu chì sta Ummah ùn fussi micca divisa, ma questu ùn hè statu cuncessu". Ibn Umar hà dettu: "Avete ragione". Ibn Umar hà dettu torna: "Stu disastru continuerà finu à u Ghjornu di u Ghjudiziu".