Turunnya QS. Hud: 114 setelah seorang lelaki mengadukan perbuatannya dengan seorang wanita yang ditinggal suaminya berjihad

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الْيَسَرِ قَالَأَتَتْنِي امْرَأَةٌ تَبْتَاعُ تَمْرًا فَقُلْتُ إِنَّ فِي الْبَيْتِ تَمْرًا أَطْيَبَ مِنْهُ فَدَخَلَتْ مَعِي فِي الْبَيْتِ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَتَقَبَّلْتُهَا فَأَتَيْتُ أَبَا بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ عُمَرَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَخَلَفْتَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فِي أَهْلِهِ بِمِثْلِ هَذَا حَتَّى تَمَنَّى أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ إِلَّا تِلْكَ السَّاعَةَ حَتَّى ظَنَّ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ وَأَطْرَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَوِيلًا حَتَّى أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ{ وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِلَى قَوْلِهِ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }قَالَ أَبُو الْيَسَرِ فَأَتَيْتُهُ فَقَرَأَهَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِهَذَا خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ عَامَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ عَامَّةًقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَقَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ ضَعَّفَهُ وَكِيعٌ وَغَيْرُهُ وَأَبُو الْيَسَرِ هُوَ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ وَرَوَى شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هَذَا الْحَدِيثَ مِثْلَ رِوَايَةِ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَوَاثِلَةَ بْنِ الْأَسْقَعِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

[Abdullah bin Abdurrahmanek] esan digu [Yazid bin Harunek] esan digu [Qais bin Ar Rabi']-k [Uthman bin Abdullah bin Mauhabek] [Musa bin Thalhah]-ek esan digu [Abu Al Yasarrek] esan duela: Emakume bat etorri zitzaidan datilak saltzen ari zela, eta esan nion: Etxean badaude bereak baino datila hobeak. Emakumea nirekin sartu zen etxean, eta heldu egin nion, musu eman nion, gero Abu Bakrrengana joan eta hori aipatu nion. Abu Bakr-ek esan zuen: Estali zure lotsa, damutu eta ez esan inori. Ezin nuen itxaron, beraz, Umarrengana joan eta aipatu nion. Umarrek esan zuen: Estali zure lotsa, damutu eta ez esan inori. Ezin nuen itxaron, beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-engana joan nintzen eta esan nion, eta hark esan zuen: 'Allahren bidean borrokatzen ari den norbaiten emaztea traizionatzen ari zara?' Islamera bihurtu ez izana nahi izan zuen arte, une horretan izan ezik, infernuko bizilagunen artean zegoela pentsatu zuen arte. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam denbora luzez isilik egon zen Ala-k agerian utzi zion arte: 'Eta egin otoitza eguneko bi ertzetan - goizean eta arratsaldean - eta gauaren hasieran', harik eta Bere hitzak: 'Gogoratzen dutenentzako abisua'. -Huud: 114-115- Abu Al Yasarrek esan zuen: Joan nintzen harengana, orduan Ala-ren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek irakurri zidan, eta gero bere lagunek esan zuten: O Ala-ren Mezularia, berarentzat bakarrik al da ala gizateria osoarentzat? Hark erantzun zuen: Gizateria osoarentzat'. Abu Isak esan zuen: Hadith hau hasan shahih gharib da. Qais bin Ar Rabi' Waki'-k eta beste batzuek ahuldu zuten. Abu Al Yasar Ka'ab bin Amru da. Abu Isak esan zuen: [Sharik]-ek hadith hau [Uthman bin Abdullah]-engandik kontatu zuen Qais bin Ar Rabi'-k kontatu bezala. Abu Isak esan zuen: Kasu honetan, antzeko hadith bat dago Abu Umamah, Watsilah bin Al Asqa' eta Anas bin Malik-en eskutik.