Turunnya QS. Hud: 114 setelah seorang lelaki mengadukan perbuatannya dengan seorang wanita yang ditinggal suaminya berjihad

इमाम तिर्मिधी : 3040

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الْيَسَرِ قَالَأَتَتْنِي امْرَأَةٌ تَبْتَاعُ تَمْرًا فَقُلْتُ إِنَّ فِي الْبَيْتِ تَمْرًا أَطْيَبَ مِنْهُ فَدَخَلَتْ مَعِي فِي الْبَيْتِ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَتَقَبَّلْتُهَا فَأَتَيْتُ أَبَا بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ عُمَرَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَخَلَفْتَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فِي أَهْلِهِ بِمِثْلِ هَذَا حَتَّى تَمَنَّى أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ إِلَّا تِلْكَ السَّاعَةَ حَتَّى ظَنَّ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ وَأَطْرَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَوِيلًا حَتَّى أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ{ وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِلَى قَوْلِهِ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }قَالَ أَبُو الْيَسَرِ فَأَتَيْتُهُ فَقَرَأَهَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِهَذَا خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ عَامَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ عَامَّةًقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَقَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ ضَعَّفَهُ وَكِيعٌ وَغَيْرُهُ وَأَبُو الْيَسَرِ هُوَ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ وَرَوَى شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هَذَا الْحَدِيثَ مِثْلَ رِوَايَةِ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَوَاثِلَةَ بْنِ الْأَسْقَعِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

हे आम्हाला [अब्दुल्ला बिन अब्दुर्रहमान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [याझीद बिन हारून] यांच्याकडून, त्यांनी [कैस बिन अर-रबी'] यांच्याकडून, [उस्मान बिन अब्दुल्ला बिन मूहब] यांच्याकडून, [मुसा बिन थलहा] यांच्याकडून, [अबू अल-यासार] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: एक स्त्री खजूर विकण्यासाठी माझ्याकडे आली, आणि मी म्हटले: 'घरी यापेक्षा चांगल्या खजूर आहेत.' ती स्त्री माझ्यासोबत घरात गेली, मग मी तिला घेतले, तिला चुंबन दिले, नंतर मी अबू बक्र यांच्याकडे जाऊन त्यांना हा प्रसंग सांगितला. अबू बक्र म्हणाले: 'आपली लज्जा झाका, पश्चात्ताप करा आणि कोणालाही सांगू नका.' मी स्वतःला रोखू शकलो नाही, म्हणून मी उमर यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना हे सांगितले. उमर म्हणाले: 'तुमची लाज झाका, पश्चात्ताप करा आणि कोणालाही सांगू नका.' मला थांबता आले नाही, म्हणून मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना हे सांगितले. त्यांनी विचारले: 'तू त्या माणसाच्या पत्नीशी विश्वासघात केला आहेस का जो अल्लाहच्या मार्गात लढत आहे?' इतके की त्याला वाटले की त्याने त्या क्षणापर्यंत इस्लाममध्ये प्रवेशच करू नये होता आणि तो नरकासाठीच ठरलेला आहे. अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) काही काळ शांत राहिले, जोपर्यंत अल्लाहने त्यांना हे उतरले: 'आणि दिवसाच्या दोन टोकांना व रात्रीच्या काळोखात नमाज स्थापन करा' ते त्यांच्या या शब्दांपर्यंत: 'स्मरण करणाऱ्यांसाठी एक स्मरण.' (हुद: ११४–११५) अबू अल-यासर म्हणाले: मी त्याच्याकडे गेलो, आणि अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी ते मला वाचून दाखवले; मग त्यांच्या साथीदारांनी विचारले: 'अरे अल्लाहचे प्रेषित, हे फक्त त्याच्यासाठी आहे की सर्व मानवजातीसाठी?' त्यांनी उत्तर दिले: 'सर्व मानवजातीसाठी.' अबू ईसा म्हणाले: ही हदीस हसन सहीह गारिब आहे. कैस बिन अर-रबी' यांना वाकी' आणि इतरांनी दुर्बल मानले. अबू अल-यासर म्हणजे का'ब बिन अम्रू. अबू ईसा म्हणाले: [शारिक] यांनी [उत्मान बिन अब्दुल्ला] कडून कैस बिन अर-रबी' यांच्या रिवायाप्रमाणेच ही हदीस नरायट केली. अबू ईसा म्हणाले: या विषयावर अबू उमामा, वत्सीला बिन अल-असका' आणि अनस बिन मलिक यांच्याकडूनही अशीच हदीस आहे.