Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Turunnya QS. Hud: 114 setelah seorang lelaki mengadukan perbuatannya dengan seorang wanita yang ditinggal suaminya berjihad

Imam Tirmidzi : 3040

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الْيَسَرِ قَالَأَتَتْنِي امْرَأَةٌ تَبْتَاعُ تَمْرًا فَقُلْتُ إِنَّ فِي الْبَيْتِ تَمْرًا أَطْيَبَ مِنْهُ فَدَخَلَتْ مَعِي فِي الْبَيْتِ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَتَقَبَّلْتُهَا فَأَتَيْتُ أَبَا بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ عُمَرَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ اسْتُرْ عَلَى نَفْسِكَ وَتُبْ وَلَا تُخْبِرْ أَحَدًا فَلَمْ أَصْبِرْ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَخَلَفْتَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فِي أَهْلِهِ بِمِثْلِ هَذَا حَتَّى تَمَنَّى أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ إِلَّا تِلْكَ السَّاعَةَ حَتَّى ظَنَّ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ وَأَطْرَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَوِيلًا حَتَّى أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ{ وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِلَى قَوْلِهِ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }قَالَ أَبُو الْيَسَرِ فَأَتَيْتُهُ فَقَرَأَهَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِهَذَا خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ عَامَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ عَامَّةًقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَقَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ ضَعَّفَهُ وَكِيعٌ وَغَيْرُهُ وَأَبُو الْيَسَرِ هُوَ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ وَرَوَى شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هَذَا الْحَدِيثَ مِثْلَ رِوَايَةِ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَوَاثِلَةَ بْنِ الْأَسْقَعِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

Na faamatala mai ia i matou [Abdullah bin Abdurrahman] e faapea [Yazid bin Harun] na taʻu mai ia i matou [Qais bin Ar Rabi'] mai ia [Uthman bin Abdullah bin Mauhab] mai ia [Musa bin Talha] mai ia [Abu Al Yasar] e faapea: Na sau se fafine ia te aʻu o faatau atu ni tamati, na ou fai atu: E i ai ni tamati e sili atu ona lelei i le fale nai lo nei. Na ulufale mai o ia i le fale ma aʻu ma ou ave o ia, na ou sogi ia te ia ma ou alu atu ia Abu Bakr ma taʻu atu i ai. Na fai mai Abu Bakr: Ufiufi lou māsiasi, salamo ma aua le taʻu atu i se tasi. Sa ou le mafai ona onosai, o lea na ou alu atu ai ia Umar ma taʻu atu i ai. Na fai mai Umar: Ufiufi lou māsiasi, salamo ma aua le taʻu atu i se tasi. Sa ou le mafai ona onosai, o lea na ou alu ai i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma ou taʻu atu ia te ia e uiga i ai. Na ia fai mai: 'O e faalata ea i le ava a se tagata o loo tau i le ala o Allah?' seia oo ina ia moomoo maimau pe ana ia le taliaina le Islam seia oo i lena taimi, seia oo ina ia manatu o ia o se tasi o tagata o Seoli. Sa filemu le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) mo le umi se’ia oo ina faaali atu e Allah ia te ia; ‘Ma ia faatuina le tatalo i pito e lua o le aso - taeao ma le afiafi - ma le amataga o le po’ se’ia oo i Ana afioga; ‘O se faamanatuga mo i latou e manatua’. -Hud; 114-115- Fai mai Abu Al Yasar; Na ou sau ia te ia ma sa tauloto mai e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia te au ona fai mai lea o ana soa; Le Avefeau a Allah, e mo ia lava pe mo tagata uma? Na ia tali mai; Mo tagata uma’. Fai mai Abu Isa; O lenei hadith o le hasan sahih gharib. Na faavaivaia Qais bin Ar Rabi’ e Waki’ ma isi. O Abu Al Yasar o Ka’ab bin Amru. Fai mai Abu Isa; [Sharik] na faamatala mai lenei hadith mai ia [Uthman bin Abdullah] e pei o le faamatalaga a Qais bin Ar Rabi’. Fai mai Abu Isa; I lenei tulaga o loo i ai se hadith tutusa mai ia Abu Umamah, Watsilah bin Al Asqa’ ma Anas bin Malik.

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 2096, 2304, 3471, 3661, 3885, 4064, 4097, 21096
Imam Bukhari : 495
Imam Muslim : 4963, 4964
Imam Abu Dawud : 3875
Imam Tirmidzi : 3037, 3038, 3039, 3040
Imam Ibnu Majah : 1388