Turunnya QS. Hud: 114 setelah seorang lelaki mengadukan perbuatannya dengan seorang wanita yang ditinggal suaminya berjihad
Imam Ahmad : 2304حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً مُغِيبًا أَتَتْ رَجُلًا تَشْتَرِي مِنْهُ شَيْئًا فَقَالَ ادْخُلِي الدَّوْلَجَ حَتَّى أُعْطِيَكِ فَدَخَلَتْ فَقَبَّلَهَا وَغَمَزَهَا فَقَالَتْ وَيْحَكَ إِنِّي مُغِيبٌ فَتَرَكَهَا وَنَدِمَ عَلَى مَا كَانَ مِنْهُ فَأَتَى عُمَرَ فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ فَقَالَ وَيْحَكَ فَلَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَأْتِ أَبَا بَكْرٍ فَاسْأَلْهُ فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَيْحَكَ لَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَأْتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبِرْهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ { وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِلَى قَوْلِهِ لِلذَّاكِرِينَ } قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهِيَ فِيَّ خَاصَّةً أَوْ فِي النَّاسِ عَامَّةً قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَلَا نَعْمَةَ عَيْنٍ لَكَ بَلْ هِيَ لِلنَّاسِ عَامَّةً قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Gurekin erlazionatu izan da [Mu`ammal] esan; Esan digu [Hammad] esan; esan digu [Ali bin Zaid] [Yusuf bin Mihran] [Ibn Abbas]-etik; senarra uzten zuen emakume batek gizon bat ezagutu zuela hari zerbait erosteko. Gizonak esan zuen; 'Zatoz gelara eman arte'. Emakumea sartu zen, eta gizonak musu eman eta ukitu zuen, orduan emakumeak esan zuen; 'Ai zuri! Ezkonduta nago'. Orduan gizonak utzi egin zuen eta egin berri zuenaz damutu zen. Beraz, Umarengana joan eta egin zuena kontatu zion, orduan Umarrek esan zuen; 'Ai zuri! Gerta liteke ezkonduta egotea», esan zuen gizonak; 'Izan ere, senarra uzten ari da'. Umarrek esan zuen; 'Zatoz Abu Bakr-era eta galdetu zion'. Beraz, gizona Abu Bakr-era joan zen eta zer egin zuen kontatu zion, orduan Abu Bakr-ek esan zuen; 'Ai zuri! Gerta liteke ezkondua egotea'. Gizonak erantzun zuen; 'Izan ere, senarra uzten ari da'. Esan zuen berriro Abu Bakrrek; 'Ondoren, joan Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta esan zion.' Beraz, gizona sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagana joan zen eta zer egin zuen kontatu zion. Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Litekeena da jada senarra izatea'. Gizonak erantzun zuen; 'Izan ere, senarra uzten ari da'. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam isildu zen eta bertsoa jaitsi zen: -Eta ezarri otoitza egunaren bi muturretan -goizean eta arratsaldean- eta gauaren hasieran... - Bere hitza dioen arte: -gogoratzen dutenentzat -'. Ibn Abbasek esan zuen; Orduan gizonak esan zuen; 'O Allahren mezularia, berariaz agertu al zen bertso hau niri edo gizakiei, oro har?' Ibn Abbasek esan zuen; Hala esan zuen Umarrek; «Ez, eta inoiz ez zuretzat bakarrik. Baina gizaki guztientzat'. Ibn Abbasek esan zuen; Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak barre egin zuen eta 'Umar radiallahu 'anhu arrazoia da' esan zuen.