Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُوَرَّثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ وَالضَّيْفِ ثُمَّ اتَّفَقُوا لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًاحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بِنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ صَدَقَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ نَسَخَهَا لِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا كَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ عُمَرُ فِي ثَمْغٍ فَقَصَّ مِنْ خَبَرِهِ نَحْوَ حَدِيثِ نَافِعٍ قَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا فَمَا عَفَا عَنْهُ مِنْ ثَمَرِهِ فَهُوَ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ قَالَ وَسَاقَ الْقِصَّةَ قَالَ وَإِنْ شَاءَ وَلِيُّ ثَمْغٍ اشْتَرَى مِنْ ثَمَرِهِ رَقِيقًا لِعَمَلِهِ وَكَتَبَ مُعَيْقِيبٌ وَشَهِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَرْقَمِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ عَبْدُ اللَّهِ عُمَرُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ أَنَّ ثَمْغًا وَصِرْمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ وَالْعَبْدَ الَّذِي فِيهِ وَالْمِائَةَ سَهْمٍ الَّتِي بِخَيْبَرَ وَرَقِيقَهُ الَّذِي فِيهِ وَالْمِائَةَ الَّتِي أَطْعَمَهُ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْوَادِي تَلِيهِ حَفْصَةُ مَا عَاشَتْ ثُمَّ يَلِيهِ ذُو الرَّأْيِ مِنْ أَهْلِهَا أَنْ لَا يُبَاعَ وَلَا يُشْتَرَى يُنْفِقُهُ حَيْثُ رَأَى مِنْ السَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ وَذَوِي الْقُرْبَى وَلَا حَرَجَ عَلَى مَنْ وَلِيَهُ إِنْ أَكَلَ أَوْ آكَلَ أَوْ اشْتَرَى رَقِيقًا مِنْهُ

Esan digu [Musaddad], esan digu [Yazid? bin Zurai'], eta beste bide batetik narratu da: eta kontatu digu [Musaddad], kontatu digu [Bisyr bin Al Mufadhdhal], eta beste bide batetik narratu da: Narratu digu [Musaddad], kontatu digu [Yahya] [Ibn 'Aun]-engandik, [Nafi'-rengandik [Ibn Umar]-engandik, esan zuen; Umarrek Khaibarko lurra lortu zuen, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen eta esan zion: Lurra eskuratu dut eta inoiz ez dut lortu niretzat hori baino baliotsuago den altxorrik. Zer agintzen didazu egiteko? Esan zuen: 'Nahi baduzu, eutsi esentziari eta eman limosna horri'. Orduan Umarrek limosna eman zion, baldintzapean nagusia ez saltzeko, ez emateko eta ez uzteko pobreei, senideei eta esklaboei. Eta Alaren bidean dauden baldintzekin, baita Ibn Sabilen ere. Eta Bisyr-etik gehitu zuen; baita gonbidatuak ere. Orduan gauza bera esan zuten: 'Ongi dago zaintzen duen pertsonak modu onean jatea. Lagunak elikatzea, hazi gabe'. Eta Muhammadek esan zuen; ez bildu eta oinarrizko ondasun bihurtu. Esan digu [Sulaiman bin Daud Al Mahri], esan digu [Ibnu Wahb], esan dit [Al Laits], [Yahya bin Sa'id]-engandik Umar bin Al Khathaben limosnei buruz, Ala pozik egon dadila berarekin, esan zuen; [Abdul Hamid bin Abdullah bin Umar bin Al Khathab] kopiatu zidan; bismillahirrahmanirrahim, hau idatzi zuen Alaren zerbitzariak [Umarrek] zerbait gertatu zitzaionean, Tsamgh eta Shirmah bin Al Akwa' -Umarren bi jabetzak Medinan-, baita zituen esklaboak eta Khaibarren zituen ehun zatiak, zituen esklaboak eta Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallamek muino batean eman zizkion ehun -wasaq- ere Hafshah-ek zainduko zituela bizirik zegoen bitartean, eta gero bere familiako pentsamendu onak zituzten pertsonekin. Ezin da saldu, ezta erosi ere, ontzat jotzen duen lekura ematen ditu, eskatzen duten pertsonei eta zatirik jasotzen ez duten pertsona pobreei, senideei, eta ez dago ezer txarrik hura jateko edo elikatzeko zaintzen duten pertsonekin, edo berarengandik esklaboak erostean.