Rasulullah shalat menghadap ke baitul maqdis bersama para sahabatnya selama enam belas bulan, kemudian terjadi peralihan arah kiblat ke ka’bah setelah itu

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي دَاوُدَ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَأُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَأُحِيلَ الصِّيَامُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَسَاقَ نَصْرٌ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَاقْتَصَّ ابْنُ الْمُثَنَّى مِنْهُ قِصَّةَ صَلَاتِهِمْ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَطْ قَالَ الْحَالُ الثَّالِثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَصَلَّى يَعْنِي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ ثَلَاثَةَ عَشَرَ شَهْرًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ }فَوَجَّهَهُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى الْكَعْبَةِ وَتَمَّ حَدِيثُهُ وَسَمَّى نَصْرٌ صَاحِبَ الرُّؤْيَا قَالَ فَجَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَقَالَ فِيهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ مَرَّتَيْنِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ أَمْهَلَ هُنَيَّةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ زَادَ بَعْدَ مَا قَالَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِّنْهَا بِلَالًا فَأَذَّنَ بِهَا بِلَالٌو قَالَ فِي الصَّوْمِ قَالَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَيَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ كُتِبَ عَلَيْكُمْ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِلَى قَوْلِهِ طَعَامُ مِسْكِينٍ }فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَصُومَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَنْ يُفْطِرَ وَيُطْعِمَ كُلَّ يَوْمٍ مِسْكِينًا أَجْزَأَهُ ذَلِكَ وَهَذَا حَوْلٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ إِلَى أَيَّامٍ أُخَرَ }فَثَبَتَ الصِّيَامُ عَلَى مَنْ شَهِدَ الشَّهْرَ وَعَلَى الْمُسَافِرِ أَنْ يَقْضِيَ وَثَبَتَ الطَّعَامُ لِلشَّيْخِ الْكَبِيرِ وَالْعَجُوزِ اللَّذَيْنِ لَا يَسْتَطِيعَانِ الصَّوْمَ وَجَاءَ صِرْمَةُ وَقَدْ عَمِلَ يَوْمَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

[Muhammad bin Al-Mutsannak] [Abu Dawud] Al-Hadith-etik esan digu. Eta [Nashr bin Al-Muhajirrek] [Yazid bin Harunek] [Al-Mas'udi]tik [Amru bin Murrah]tik [Ibn Abi Laila]tik [Mu'adz bin Jabbal]-etik esan digu; Otoitzaren ezarpena hiru aldiz aldatu da, eta barauaren ezarpena ere bai, eta gero Nashrrek Hadith hau luze jarraitzen du. Bitartean, Ibn Al-Mutsannak Baitul Maqdis-i begira egindako otoitzen istorioa bakarrik aipatu zuen. Dio; Otoitza egiteko hirugarren modua; Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, Medinara iritsi zenean, Baitul Maqdis-i begira otoitz egin zuen hamahiru hilabetez, eta gero Ala Ta'alak bertso hau agerian utzi zuen - eta horrek esan nahi du -: 'Egia esan, askotan ikusten dugu zure aurpegia zerura begira, eta gero, hain zuzen ere, gustuko duzun Qiblara bideratuko zaitugu. Biratu zure aurpegia Meskita Handirantz. Eta non zauden ere, biratu aurpegia haren aldera'. -Al-Baqarah: 144-. Beraz, Allah Ta'alak Kaabarantz biratu zuen sallallaahu 'alaihi wasallam. Hau da Ibn Al-Mutsannak kontatutako haditha. Nashrrek ametsa izan zuen pertsonaren izena aipatu zuen, esan zuen; Orduan etorri zen Abdullah bin Zaid, Ansar taldeko gizon bat, bere hadithean esan zuen; Beraz, gizona Qiblara begira jarri zen eta esan zuen; Allahu Akbar, Allahu Akbar, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Muhammadar Rasulullah beste jainkorik, Ez dago Muhammadar Rasulullah beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, han... Orduan, Nasr bin Muhajirrek barau egiteko aginduaren aldaketak aipatu zituen. Muadz bin Jabalek esan zuen; Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) hilean hiru egunez barau egiten zuela, eta Ashura egunean, orduan Allah Ta'alak bertso hau agerian utzi zuela -hau da-: 'Baraua derrigorrezkoa egin zaizue, zuen aurrekoentzat derrigorrezkoa zen bezala..., Bere Hitza arte: -hau da, pertsona pobre bati jaten ematea'. -Al-Baqarah: 183 184-. Beraz, barau egin nahi duenak, barau egin dezala, eta barau egin nahi ez duenak eta pertsona pobre bati egunero jaten eman nahi dionak, orduan nahikoa zaio. Eta hau da barauaren baldintzetako bat. Orduan Allah Ta'alak bertso hau agerian utzi zuela -hau da-: 'Ramadan hilabetea, Koranaren -hasiera- agerian utzi zen hilabetea..., Bere Hitza arte: beste egunetan'. -Al-Baqarah: 185-. Beraz, barauaren legezko xedapenak Ramadan hilabetea betetzen duten pertsonei aplikatzen zaizkie, bidaiatzen ari direnek, berriz, konpentsatu behar dute. Eta legeak guraso zaharrei eta pertsona ahulei barau egin ezin zieten behartsuei jaten emateko betebeharra ere zehazten zuen. Eta Shirmah ere etorri zen, egun osoan lan egin bazuen ere. Ondoren, Nashrrek Haditha aipatu zuen.