Rasulullah shalat menghadap ke baitul maqdis bersama para sahabatnya selama enam belas bulan, kemudian terjadi peralihan arah kiblat ke ka’bah setelah itu

Imam Abu Dawud : 427

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي دَاوُدَ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَأُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَأُحِيلَ الصِّيَامُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَسَاقَ نَصْرٌ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَاقْتَصَّ ابْنُ الْمُثَنَّى مِنْهُ قِصَّةَ صَلَاتِهِمْ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَطْ قَالَ الْحَالُ الثَّالِثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَصَلَّى يَعْنِي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ ثَلَاثَةَ عَشَرَ شَهْرًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ }فَوَجَّهَهُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى الْكَعْبَةِ وَتَمَّ حَدِيثُهُ وَسَمَّى نَصْرٌ صَاحِبَ الرُّؤْيَا قَالَ فَجَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَقَالَ فِيهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ مَرَّتَيْنِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ أَمْهَلَ هُنَيَّةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ زَادَ بَعْدَ مَا قَالَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِّنْهَا بِلَالًا فَأَذَّنَ بِهَا بِلَالٌو قَالَ فِي الصَّوْمِ قَالَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَيَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ كُتِبَ عَلَيْكُمْ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِلَى قَوْلِهِ طَعَامُ مِسْكِينٍ }فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَصُومَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَنْ يُفْطِرَ وَيُطْعِمَ كُلَّ يَوْمٍ مِسْكِينًا أَجْزَأَهُ ذَلِكَ وَهَذَا حَوْلٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ إِلَى أَيَّامٍ أُخَرَ }فَثَبَتَ الصِّيَامُ عَلَى مَنْ شَهِدَ الشَّهْرَ وَعَلَى الْمُسَافِرِ أَنْ يَقْضِيَ وَثَبَتَ الطَّعَامُ لِلشَّيْخِ الْكَبِيرِ وَالْعَجُوزِ اللَّذَيْنِ لَا يَسْتَطِيعَانِ الصَّوْمَ وَجَاءَ صِرْمَةُ وَقَدْ عَمِلَ يَوْمَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Isinalaysay sa amin [Muhammad bin Al-Mutsanna] mula kay [Abu Dawud] Al-Hadith. At isinalaysay sa amin [Nashr bin Al-Muhajir] ay isinalaysay sa amin [Yazid bin Harun] mula kay [Al-Mas'udi] mula kay [Amru bin Murrah] mula kay [Ibn Abi Laila] mula kay [Mu'adz bin Jabbal] sinabi niya; Ang pagpapatupad ng panalangin ay tatlong beses nang nagbago, at gayundin ang pagpapatupad ng pag-aayuno, pagkatapos ay ipinagpatuloy ni Nashr ang Hadith na ito nang detalyado. Samantala, binanggit lamang ni Ibn Al-Mutsanna ang kuwento ng kanilang mga panalangin na nakaharap sa Baitul Maqdis. Sabi niya; Ang ikatlong paraan ng pagsasagawa ng panalangin; Na ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam nang siya ay dumating sa Medina, siya ay nanalangin nang nakaharap sa Baitul Maqdis sa loob ng labintatlong buwan, pagkatapos ay ipinahayag ng Allah Ta'ala ang talatang ito (na nangangahulugang), "Katotohanang (madalas) Namin nakikita ang iyong mukha na nakaharap sa langit, pagkatapos ay tunay na ibabalik ka Namin patungo sa Qibla na iyong nais. Iharap ang iyong mukha patungo sa Grand Mosque. At saan ka man naroroon, iharap ang iyong mukha dito." (Al-Baqarah: 144). Kaya't ibinaling siya ng Allah Ta'ala sallallaahu 'alaihi wasallam patungo sa Kaaba. Ito ang hadith na isinalaysay ni Ibn Al-Mutsanna. Binanggit ni Nashr ang pangalan ng taong nanaginip, aniya; Pagkatapos ay dumating si Abdullah bin Zaid, isang lalaki mula sa grupong Ansar, sa kanyang hadith ay sinabi niya; Kaya't humarap ang lalaki sa Qibla at nagsabi; Allahu Akbar, Allahu Akbar, Walang diyos kundi si Allah, Walang diyos kundi si Allah, Walang diyos kundi si Muhammadar Rasulullah, Walang diyos kundi si Muhammadar Rasulullah, Walang diyos kundi si Allah, doon... Pagkatapos ay binanggit ni Nasr bin Muhajir ang mga pagbabago sa utos na mag-ayuno. Sinabi ni Muadz bin Jabal; Na ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nag-aayuno ng tatlong araw bawat buwan, at sa araw ng Ashura, pagkatapos ay ipinahayag ni Allah Ta'ala ang talata (na nangangahulugang): "Ang pag-aayuno ay ginawang obligado sa inyo, tulad ng pagiging obligado sa mga nauna sa inyo..., hanggang sa Kanyang Salita: (alalaong baga) ang pagpapakain sa isang mahirap." (Al-Baqarah: 183 184). Samakatuwid, sinumang nagnanais mag-ayuno, ay maaaring mag-ayuno, at sinumang ayaw mag-ayuno at nagnanais magpakain sa isang mahirap araw-araw, kung gayon ay sapat na ito para sa kanya. At ito ay isa sa mga kondisyon ng pag-aayuno. Pagkatapos ay ipinahayag ni Allah Ta'ala ang talata (na nangangahulugang): "Ang buwan ng Ramadan, ang buwan kung saan ipinahayag (ang simula ng) Qur'an..., hanggang sa Kanyang Salita: sa ibang mga araw." (Al-Baqarah: 185). Kaya ang mga legal na probisyon para sa pag-aayuno ay naaangkop sa mga taong nagsasagawa ng buwan ng Ramadan, habang ang mga taong naglalakbay ay obligadong magbayad para dito. At itinakda rin ng batas ang obligasyon na pakainin ang mga mahihirap para sa mga matatandang magulang at mga mahihinang tao, na hindi na kayang mag-ayuno. At dumating din si Shirmah, kahit na nagtrabaho siya buong araw. Sumunod ay binanggit niya (Nashr) ang Hadith.