Hadith Representative
Umar bin Khaththab mengusir Yahudi dan Nasrani dari tanah Hijaz ke Taima' dan Ariha'
Imam Bukhari : 2170حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى أَخْبَرَنَا نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَجْلَى الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ أَرْضِ الْحِجَازِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا ظَهَرَ عَلَى خَيْبَرَ أَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ مِنْهَا وَكَانَتْ الْأَرْضُ حِينَ ظَهَرَ عَلَيْهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِلْمُسْلِمِينَ وَأَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ مِنْهَا فَسَأَلَتْ الْيَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُقِرَّهُمْ بِهَا أَنْ يَكْفُوا عَمَلَهَا وَلَهُمْ نِصْفُ الثَّمَرِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُقِرُّكُمْ بِهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا فَقَرُّوا بِهَا حَتَّى أَجْلَاهُمْ عُمَرُ إِلَى تَيْمَاءَ وَأَرِيحَاءَ
Al à dit [Ahmad bin Al Miqdam] al à dit [Fudhoil ben Sulaiman] al à dit [Mosè] al à dit [Nafi] di [Ibnu Umar Radliallahu Anhuma] al à dit; 'Cuant che il Rasulullah al è il Rasulullah'. E al à dit, [‘Abdur Razzaaq] al à comunicât [Ibn Juraij] al à dit, al à contât [Musa bin ‘Uqbah] di [Nafi] di [Ibn Umar] che Umar bin Al Khathab Radliallahu Anhu al à butât fûr i ebreus e i cristians de tiere dal Hijaz. E cuant che al concuistà Khaibar al voleve butâ fûr i ebreus da regjon. E cuant che al cjapà il control de tiere di Khaibar, al la doprà par Allah, il So Messazîr e i musulmans e al voleve butâ fûr i ebreus di chê, ma i ebreus a domandarin al Messazîr di Allah, sallam, che al permetès di restâ li par doprâle e a vevin dirit a une mieç part dal so. wasallam, al disè: ‘O decidarìn che tu restis e o darìn il podê secont la nestre volontât’. Duncje a son restâts li fin che Umar Radliallahu Anhu ju à butât fûr tas zonis di Taima’ e Ariha’.