Tidak ada seorang dari kalian yang ditinggal mati oleh tiga orang atau dua orang dari anaknya kecuali mereka akan menjadi hijab (penghalang) baginya dari neraka

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ الرِّجَالُ بِحَدِيثِكَ فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ نَفْسِكَ يَوْمًا نَأْتِيكَ فِيهِ تُعَلِّمُنَا مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ قَالَ اجْتَمِعْنَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا فَاجْتَمَعْنَ فَأَتَاهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْكُنَّ مِنْ امْرَأَةٍ تُقَدِّمُ بَيْنَ يَدَيْهَا مِنْ وَلَدِهَا ثَلَاثَةً إِلَّا كَانُوا لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِ مَعْنَاهُ وَزَادَا جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ثَلَاثَةً لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ

আমাক [আবু কামিল আল জাহদাৰী ফুদাইল বিন হুছেইন] কৈছে; আমাক [আবু আৱানাহ] [আব্দুৰ ৰহমান বিন আল আছবাহানী]ৰ পৰা [আবু ছালিহ জ্জাকৱান]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; যে মহিলাসকলে আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মানুহ আপোনাৰ উপদেশ শুনাত অভ্যস্ত, গতিকে আমাক এদিন দিয়ক, যাতে আমি আপোনাৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিব পাৰো, আপুনি আমাক সেই জ্ঞানৰ পৰা শিকাওক যিটো আল্লাহে আপোনাক প্ৰেৰণ কৰিছে। তেওঁ ক’লে: ‘ঠিক আছে, এই আৰু এই দিনটোত তোমাক গোটাই লোৱা’। তাৰ পাছত নিৰ্দিষ্ট দিনত গোট খালে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক সেই জ্ঞান শিকাইছিল যিটো আল্লাহে তেওঁক দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘তোমালোকৰ কোনো এজনকো তেওঁৰ তিনিটা সন্তানে পিছ পৰি থাকিব নালাগে যদিহে তেওঁলোক নৰকৰ পৰা তেওঁৰ বাবে হিজাব - বাধা - নহয়’। তেওঁলোকৰ এজনে এইদৰে ক’লে; ‘দুজন মানুহ কেনেকুৱা হ’ব? ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে: 'বা দুজন মানুহ'। আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা] আৰু [ইবনে বাছ্ছিয়াৰ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [মুহাম্মদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে; একেদৰে ইয়াক আন এটা পথৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, আৰু আমাক [‘উবাইদুল্লাহ বিন মু’আজ] কৈছে; আমাক [মোৰ দেউতাক] কৈছে; [আব্দুৰ ৰহমান বিন আল আছবাহানী]ৰ পৰা এই পথৰ মাজেৰে শুদ্ধ হাদীছৰ সৈতে আমাক [ছিউবাহ] কৈছে। কিন্তু এটা সংযোজন আছে; -সম্পূৰ্ণৰূপে- [ছ্যুবাহ]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আল আছবাহানী]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; মই [আবু হাজিম] [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিলোঁ যে তেওঁ কৈছিল; 'এতিয়াও যৌৱনকাল পোৱা নাই তিনিটা শিশু'।