Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس

Tað hava [Abdullah bin Muhammed An Nufaili], [Usman bin Abu Syaiba], [Hsyyam bin 'Ammar] og [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi] sagt okkum, og tað er møguligt, at onkur teirra legði ein setning afturat hinum. Peir søgdu; hevur sagt Okkum [Hatim bin Isma’il], hevur sagt Okkum [Ja’far bin Muhammed] frá [faðir sínum], segði hann; Vit hittu [Jabir bin Abdullah], so tá vit náddu til hansara spurdi hann um hesi fólkini til hann náddi til mín. Eg sigi; Eg eri Muhammed bin Áli bin Húsain. Síðani rætti hann hondina til høvdið á mær og knappaði upp ovasta knappinum á troyggjuni hjá mær, knappaði síðani niðara knappinum á troyggjuni hjá mær, setti síðani lómin millum tvær geirvørpur og eg var tá eitt lítið barn. pá mælti hann; vælkomin til tín, beiggi mín. Spyr, hvat tú vilt. Síðan spurdi eg hann, meðan hann var blindur. Síðani kom bønartíðin, so reisti hann seg í troyggju, sum hann hevði fangað ein part av hinum, hvørja ferð hann legði hana á herðarnar komu teir báðir endarnir aftur til hansara orsakað av lítlu støddini á klæðunum. Síðani bað hann saman við Okkum, meðan sjal hansara lá til viks oman á staðnum til at hanga klæðir. Tá segði eg; Fortel okkum um Hajj hjá Rasulullah skal Allahu va'alaihi va sallam! Síðani gjørdi hann eina bending við hondini og hann taldi níggju. Tá mælti; Faktiskt var Rasulullah í níggju ár uttan at fremja Hajj, tá varð kunngjørt millum fólkið í níggjunda árinum, at Rasulullah vildi fremja Hajj. Síðani komu nógv fólk til Medina, tey vildu øll fylgja Rasulullah og gera sum hann gjørdi. Síðani kom Rasulullah út og vit fóru út við honum til vit komu til Dzul Hulaifah, og Asma` bint 'Umais føddi Muhammed bin Abu Bakr. Síðan sendi hann sendiboð til Rassulullah, sum spyrjandi; hvat skal eg gera? Síðani segði hann: 'Tak í brúsu og pakka farji tíni - kynsligu organini - í ein klút, og far inn í ihram'. Síðani bað Rasulullah í moskuni, reið síðani á Al Qashwa` kamelinum, til eftir at kameli hansara var á Al Baida`.... -Jábir segði; Eg hugdi so langt sum eyguni sóu framman fyri mær, frá fólki sum koyrdu og gingu og frá høgru síðu soleiðis, og frá vinstru síðu soleiðis, og aftanfyri hann soleiðis. Og sendiboð Allahs skalAllahu wa'alaihi wa sallam var okkara millum, og til hansara varð Koranin send niður, og hann visti takwil hennara. Hvat hann gjørdi, vit gjørdu, so las hann upp einguddómin við setninginum: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. -O Allah, eg uppfylli Títt kall, eg uppfylli Títt kall, eg uppfylli Títt kall. Tað er eingin samstarvsfelagi fyri Teg, eg uppfylli Títt kall, sanniliga er alt lovsangur, njóting og alt ríkið Títt, eingin samstarvsfelagi er fyri Teg. Og fólk vóru talbiyah við tí talbiyah, sum tey søgdu, og Rasulullah vrakaði ikki nakað av hesum, og Rasulullah helt fram at siga sína talbiyah. Jabir segði; Vit ætlaðu bara at fremja Hajj. Vit vistu ikki, hvussu Umrah var, fyrr enn vit komu til Kaaba saman við honum. Hann gníggjaði súlurnar og rann tríggjar ferðir og gekk vanliga fýra ferðir, fór síðani til Maqam Ibrahim og las versið: 'Og ger ein part av Maqam Ibrahim til bønarstað'. Síðan gjørdi hann Maqam Ibrahim millum sín og Ka'. bah. Perowi segði; [faðir mín] segði; [Ibn Nufail] og [Usman] søgdu; .... -og eg veit tað ikki, uttan so at tað kemur frá profetinum- [Sulaiman] segði; ok veit ek pat eigi nema at segja; Rasulullah skalallahu va'alaihi va sallam í tveimum rak'um lesa Sura Al Ikhlas og Sura Al Kaafiruun. Síðani fór hann aftur til Kaaba og gníggjaði rukun síðani fór hann út um hurðina til Shafa. Síðani tá hann nærkaðist Shafa las hann: 'INNASH SHAFA VAL MarWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI'. -Sanniliga eru Shafaa og Marwa partur av syi'ar Allahs. Vit byrja sum Gud byrjaði-. Síðani byrjaði hann frá Safa, hann gekk upp á hana til hann sá Kaaba, segði síðani takbir og einguddóm um Allah. Hann segði: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -Tað er eingin gud, sum hevur rætt til at verða tilbiðin uttan Allah einsamallur, Hann hevur ongar partnarar, til hansara er alt ríkið og til hansara er alt lov, hann er tann, sum gevur lív og tann, sum elvir til deyða og hann er førur fyri at gera alt. Tað er eingin gud verdur at tilbiðja uttan Allah einsamallur, Hann einsamallur frelsir, og hjálpir tænarum sínum og sigur fíggindabólkar einsamallur. Síðani bað hann millum hesi tingini og segði okkurt sovorðið tríggjar ferðir, so fór hann niðan til Marwa til eftir at fótasólin steig á hana, hann rann mitt í dalinum, til eftir at hann gekk upp gekk til hann kom til Marwa, og oman á Marwa gjørdi hann tað, sum hann gjørdi á Shafa. Til eftir endan av tawaf á Marwa segði hann: "Um í fortíðini sóust mær ting, sum eru sjónlig nú, so hevði eg ikki ført eitt offurdjór og gjørt tað til Umrah, so tann av tykkum, sum ikki kemur við einum offurdjóri, skal gera Tahallul og gera tað til Umrah." Síðani tók alt fólkið tahallul og klipti hárið, uttan profeturin sallallaahu alaihi wasallam og fólkið, sum kom við offurdjórunum. Síðan segði Suraqah bin Júsyam; O sendiboð Allahs, er tað bara fyri okkara ár ella um allar ævir? Síðani flættaði Rasulullah fingrar sínar saman og segði síðani: 'Tú ert komin inn í Umrah í Hajj soleiðis'. Hann segði tað tvær ferðir. Nei, men um allar ævir'. Ali Radliallahu Anhu kom úr Jemen og bar kamelarnar hjá profetinum og hann fann Fatima Radliallahu Anha millum fólkið, sum hevði verið tahallul og var í leysum og bleyt klæðum. Tá noktaði Ali tí og mælti; Hvør gav tær boð um at gera hetta? Fatíma segði; pápi mín. Ali í Irak segði einaferð; Eg kom til Rasulullah fyri at provokera Fatima viðvíkjandi tí, sum hon hevði gjørt og bað Rasulullah um eina fatwa viðvíkjandi tí, sum hon hevði nevnt. Tá segði eg við hann, at eg noktaði tí, sum hann hevði gjørt. Tá mælti Fatíma; Faktiskt hevur pápi mín bílagt hetta til mín. Síðani segði Rasulullah: »Hann hevur rætt, hann hevur rætt. Hvat sigur tú, tá tú vilt halda Hajj?“ Ali segði; Eg sigi: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH Shallallahu Alaihi Wasallam. -Ó Allah, eg eri talbiyah við talbiyah Rasulullah skalAllah va'alaihi va sallam-. Hann segði: 'Ja, eg kom við einum offurdýri, so ver ikki tahallul'. Og ein hópur av offurdjórum, sum Ali hevði við sær úr Jemen og sum profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam hevði við sær úr Medina, taldi hundrað. Síðani søgdu øll tahallul og kliptu hárið uttan profeturin og fólkið sum kom við h offurdýr. Síðani tá tað var Tarwiyah dagur og teir løgdu kósina til Mina, framførdu teir talbiyah til at framføra Hajj. Síðani fór Rasulullah umborð á akfarið og framdi bønir á Dhuhr, Asr, Maghrib og Isha’s eins og Fajr í Mina, so var hann eina løtu, til sólin reis, og bað, at ein Qubbah skuldi reisast fyri honum úr hári. Síðani varð Qubbah stovnað í Namirah-økinum, síðani gekk Rasulullah og Quraish-fólkið ivaðist ikki í, at Rasulullah tók ablutión við Mash'ar Haram í Muzdalifah eins og Duraish-fólkið plagdi at gera. Síðani fór Rasulullah framvið, til hann kom til Arafah og fann, at Qubbah varð reist honum í Namirah. Síðani steðgaði hann har, til eftir sólarlag bað hann fyrireika kamel sín, sum æt Qashwa`, síðani saðlaður, síðani fór hann til miðjuna á fjallinum og helt prædiku og segði: 'Ja, blóð títt og ognir eru haram eins og haram er á tínum degi, í tínum mánaði og í tínum landi. Veit, at øll viðurskifti í fákunnutíðini eru latin undir føtur mínar, blóðið í fákunnutíðini er úthelt og fyrsta blóðið, sum varð úthelt, var Okkara blóð - segði Uthman; nevniliga blóðið hjá Ibn Rabia. Meðan segði Sulaiman; blóðið hjá Rabi'a bin Al Harith bin Abdul Muthtalib. Sum teir søgdu; Fyrr var hann bróstføddur millum Bani Sa'd fólkið, síðani varð hann dripin av Hudzail fólkinum - og jahiliyah rentan varð avlýst, fyrsta rentan sum eg avlýsti var Okkara rentan, nevniliga rentan hjá Abbas bin Abdul Muththalib, faktiskt vóru øll hesi rentan avlýst. Óttast Allah í at fáast við kvinnur, sanniliga tekur tú tær við áliti á Allah, og rættvísger tín farjj við orðum Allahs, sanniliga er tín rættur yvir teimum, at tey ikki loyva fólki, sum tær ikki dámar, at koma inn í hús títt, um tey gera hetta so sláa tey við sløgum, sum ikki gera mein. Tey hava rætt til, at tú nørir og klæðir tey á ein góðan hátt. Og eg havi latið tykkum nakað, sum tit ikki fara av vegnum eftir, um tit halda tykkum til tað, nevniliga Allahs bók - Koranina -. Tú fært spurningar um meg, hvat heldur tú?“ Teir svaraðu; Vit vitna um, at tú hevur avhendað og uppfylt ritgerðina og veitt ráðgeving. Síðani segði hann, lyfti peikafingurin upp til himmals og peikaði á fólkið, hann segði: 'O Allah, vitni, o Allah, vitni'. Síðani rópti Bilal bønarkallið og iqamah einaferð. Síðani framdi hann Zuhr bønina stóð síðani upp og framdi Asr bønina og framdi ikki nakra bøn ímillum. Síðani klintraði hann upp á Al Qaswa` til hann kom til wuquf staðin og setti búkin á kameli sínum, nevniliga Al Qashwa`, móti bjørgunum, og setti Hablul Musyah - nevniliga staðin har teir savnaðust - framman fyri sær, síðani stóð hann móti Qibla, og hann var verandi standandi til sólin hevði litið niður og lillow hevði farið søkt. Síðani bar hann Usamah aftan á sær gekk síðani og dró tyngdina á kameli sínum, sum kallaðist Qashwa`, til høvdið rakti botnin á saðlinum, og hann segði við høgru hond: 'Royn, o menniskja, ró, o menniskja'. Hvørja ferð høvdið nærkaðist bandinum, loysti hann tað eitt sindur, til tað reis og hann kom til Muzdalifah, so fór hann saman við Maghrib- og Isha-bønunum við einum bønarkalli og tveimum iqamah, segði [Uthman]; og hann framdi ongar sunnabønir millum tey bæði. Úttala meg so tey eru tey somu, nevniliga; Síðan legði hann seg til eftir morgun framdi hann morgunbønina, tá ið tað var ljóst, at tað var morgun. [Sálomon] segði; við einum bønarkalli og iqamah. Tá er framburður teirra tann sami, nevniliga; Síðan reið hann Qashwa` til hann stóð á Mash'ar Al Haram, og reið á hann. [Usman] og [Súleiman] søgdu; og venda sær móti Qibla. Síðani rósti hann Allah og æraði hann. [Usman] legði afturat; og heiðra Hann. Hann helt áfram at standa til morgunljósið var sera bjart, so fór hann avstað áðrenn sólin reis, og tók Al Fadhl bin Al Abbas sum svína, hann var maður við vøkrum hári, hvítur og skínandi vakurt. Sidan eftir ad profeturinn for for hann framhja nokkrum kvennum sem voru ad hlaupa, svo byrjadi Al Fadhl ad horfa a theim og profeturinn Sallallahu Alaihi Wasallam lagdi hondina a andlit Al Fadhl svo sneri Al Fadhl andlitinu til hina hlidina. Síðani flutti profeturin sallallaahu alaihi wasallam hondina til hina síðuna og Al Fadhl vendi andlitinum til hina síðuna meðan hann enn hugdi, til eftir at hann var komin til Muhassir flutti hann seg eitt sindur síðani fylgdi hann miðveginum sum førdi út til Jumrah Kubra til hann kom til Jumrah har tað var ein steinur á threbi each sagdi hann. kastað sum ein khadzaf -slingru- steinur. Hann kastaði tað frá miðjuni á fjallinum fór síðani til sláturstaðin og slaktaði seksti-tríggjar kamelar við at brúka sínar hendur, og bað Ali slakta teir eftir og hann meldaði seg til at slakta sínar kamelar, bað síðani, at hvør kamel skuldi gerast av fleiri enn tveimum fólkum og síðani setast í ein kamel. Tey ótu bæði nakað av kjøtinum og drukku nakað av suppuni. [Sálomon] segði; síðani reið hann akfar og fór aftur til Kaaba og framdi Zuhur bønina í Mekka fór síðani til Bani Abdul Muththalib meðan teir tóku Zamzam vatn, síðani segði hann: 'Drekk, o Bani Abdul Muththalib, um fólkið ikki vil sláa teg í at geva drekka við tær. Síðani góvu teir honum eina spann og hann drakk nakað av henni.