Hadith Representative
Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
A nus è stât contât di [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Usman bin Abu Syaibah], [Hsyyam bin ‘Ammar] e [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi], e al è pussibil che cualchidun di lôr al vedi zontât une frase ai altris. A disevin; al à contât a nus [Hatim bin Isma’il], al à contât a nus [Ja’far bin Mohammed] di [so pari], al à dit; O vin cjatât [Jabir bin Abdullah], daspò cuant che o vin rivât a lui al à domandât di chestis personis fin che nol è rivât a me. O dîs; O soi Mohammed ben Ali ben Husain. Po dopo al slungjà la man al mê cjâf e al disbotonà il botôn superiôr de mê cjamese, daspò al disbotonà il botôn inferiôr de mê cjamese, daspò al metè la sô man jenfri doi tets e o jeri in chel timp un frut piçul. Alore al disè; benvignût a te, mio fradi. Dumanda ce che tu âs di volê. Dopo o lu domandà intant che al jere un om vuarp. Po dopo al rivà il timp de preiere, po dopo al si alçà cuntune cjamese che al veve cjapât une part di chê altre, ogni volte che la meteve su lis spalis lis dôs estremitâts a tornavin a lui par vie de piçule misure dal vistît. Po dopo al preà cun nô intant che il so sjal al jere di bande parsore dal puest par impiçâ i vistîts. Alore o ai dit; Parlane dal Hajj di Rasulullah! Po dopo al fasè un mot cun la man e al contà nûf. Po dopo al disè; Di fat, il Rasulullah al restà par nûf agns cence fâ il Hajj, daspò al fo comunicât jenfri la int tal novesim an che il Rasulullah al voleve fâ il Hajj. Dopo tantis personis a rivarin a Medine, dutis a volevevin seguî il Rasulullah e fâ come che al faseve lui. Alore il Rasulullah al vignì fûr e o jessin fûr cun lui fin che o rivàrin a Dzul Hulaifah, e Asma’ bint ‘Umais e parturì Mohammed bin Abu Bakr. Dopo al mandà un messazîr al Rasulullah, al domandà; ce fâ? Po dopo al disè: ‘Fâ la douce e involuçâ il to farji - i tôs gjenitâi - intune stofe, e jentrâ tal ihram’. Dopo il Rasulullah al preà ta moschee, daspò al cjavalcà il camêl di Al Qashwa, fin che dopo che il so camêl al jere su Al Baida. -Jabir al disè; O cjalavi plui lontan che i miei voi a podevin viodi denant di me, des personis che a vuidavin e a cjaminavin e de bande diestre cussì, e de bande çampe cussì, e di daûr di lui cussì. E il Messazîr di Allah al jere tra di nô, e a lui al è stât mandât jù il Coran, e al cognosseve il so takwil. Ce che al fasè, Noi o vin fat, daspò al recità il monoteisim cu la frase: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LA SYARIIKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. -O Allah, o compli la To clamade, o compli la To clamade, o compli la To clamade. Nol è compagn par Te, o compli la To clamade, di fat dutis lis laudis, il divertiment e dut il ream al è To, nol è compagn par Te. E la int e jere talbiyah cu la talbiyah che e diseve, e il Rasulullah nol refudà nissun di chest, e il Rasulullah al continuave a dî la sô talbiyah. Jabir al disè; O volevìn dome fâ il Hajj. No savevin ce che e jere la Umrah, fintant che no rivàrin ae Kaaba cun lui. Al sfrutà i pilastris e al corè trê voltis e al cjaminà in mût normâl cuatri voltis, daspò al le a Maqam Ibrahim e al le il verset: ‘E fâ une part di Maqam Ibrahim un puest di preiere’. Po dopo al fasè Maqam Ibrahim jenfri di lui e Ka’. bah. Perowi al disè; [mi pari] al disè; [Ibn Nufail] e [Osman] a àn dit; .... -e no lu cognossi se nol ven dal Profete Sallam- [Sulaiman] al à dit; e no lu cognossi se no dî; Il Rasulullah al lei la Sure Al Ikhlas e la Sure Al Kaafiruun in dôs rakatis. Po dopo al tornà ae Kaaba e al sfrutà il rukun daspò al jessì de puarte dal Shafa. Po dopo, cuant che si svicinà a Shafa al leè: ‘INNASH SHAFA WAL Marwata MIN SYA’AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI’. -Invezit Shafaa e Marwa a fasin part dal syi’ar di Allah. O scomençìn come che Diu al à scomençât-. Po dopo al scomençà dal Safa, al scjampà sù fin che al viodè la Kaaba, daspò al disè il takbir e il monoteisim di Allah. Al disè: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -Nol è un diu che al à il dirit di jessi venerât fûr che dome Allah, Lui nol à compagns, a Lui al è dut il ream e a Lui e je dute la laude, Al è Chel che al dâ la vite e Chel che al cause la muart e Al è Bon di fâ dutis lis robis. Nol è un diu che al merete di jessi venerât fûr di Allah dome, Lui dome al salve, e al jude i Siei servidôrs e al sconfit dome i grups nemìs. Po dopo al preà jenfri chestis robis e al disè alc cussì trê voltis, daspò al scjampà a Marwa fin che dopo che lis plantis dai siei pîts a lerin cjaminadis, al corè intal mieç de valade, fin che dopo jessi lât sù al cjaminà fin che al rivà a Marwa, e parsore di Marwa al fasè ce che al faseve su Shafa. Fin dopo la fin dal tawaf su Marwa al disè: "Se intal passât a mi someassin robis che a son visibilis cumò alore no varès puartât un animâl sacrificiâl e lu varès fat Umrah, duncje cui di voi che nol puarte un animâl sacrificiâl al varès di fâ Tahallul e fâlu deventâ Umrah." Dopo dutis lis personis a cjaparin il tahallul e a si taiarin i cjavei, gjavant il Profete e la int che e puartave i animâi sacrificiâi. Alore Suraqah bin Ju’syam al disè; O Messazîr di Allah, al è dome pal nestri an o par simpri? Alore il Rasulullah al intreçà i dêts e daspò al disè: ‘Tu sês jentrât tal Umrah tal Hajj cussì’. Lui al lu disè dôs voltis’. No, ma par simpri’. Ali Radliallahu Anhu al vignì dal Yemen puartant i camêi dal Profete Radliallahu Wasallam e al cjatà Fatime Radliallahu Anha jenfri lis personis che a jerin stadis tahallul e a vevin vistîts slungjâts e cence maculis. Alore Ali al refudà e al disè; Cui che ti à ordenât di fâ chest? Fatime e disè; mio pari. Ali in Irak al diseve une volte; O vignì al Rasulullah par provocâ Fatime a rivuart di ce che e veve fat e o domandà al Rasulullah une fatwa a rivuart di ce che e veve menzonât. Po dopo o ai dit che o refudavi ce che al veve fat. Alore Fatime e disè; Di fat mi pari al à ordenât chest. Alore il Rasulullah al à dit: “Al à reson, al à reson. Cje dîs cuant che tu âs di fâ il Hajj?' Ali al disè; O dîs: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH Shallallahu Alaihi Wasallam. -O Allah, o soi talbiyah cu la talbiyah dal Rasulullah sallam-. Al disè: ‘Invezit o ai puartât un animâl sacrificiâl, duncje no jessi tahallul’. E un grup di bestiis sacrificiâls puartadis di Ali dal Yemen e puartadis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam di Medine a jerin cent. Po dopo ducj a disevin tahallul e a si taiarin i cjavei gjavant il Profete e la int che e puartave h animâl sacrificiâl. Po dopo, cuant che al fo il dì di Tarwiyah e a si dirizevin a Mina, a faserin la talbiyah par fâ il Hajj. Dopo il Rasulullah al jevà sul veicul e al fasè lis preieris al Dhuhr, al Asr, al Maghrib e al Isha’a come ancje al Fajr a Mina, daspò al restà un pôc fin che il soreli al jevà, e al ordenà di fâlu tirâ sù une Qubbah fate di cjavei. Po dopo il Qubbah al fo fondât ta zone di Namirah, daspò al cjaminà e il popul coraish nol veve dubi che il rasul al si ablusè al Mash’ar Haram a Muzdalifah come che a fasevin i coraish. Dopo il Rasulullah al passà fin che al rivà a Arafah e al cjatà che la Qubbah e jere stade tirade sù par lui a Namirah. Po dopo al si fermà li fin che dopo il tramont dal soreli al ordenà di preparâ il so camêl clamât Qashwa`, daspò selâlu, daspò al le intal mieç de culine e al fasè un sermon e al disè: ‘Invezit, il to sanc e la tô proprietât a son haram come che al è haram tal to dì, tal to mês e tal to paîs. Savê che dutis lis cuistions tal periodi de ignorance a son lassadis sot dai miei pîts, il sanc tal periodi de ignorance al è stât sburtât e il prin sanc che al è stât sburtât al è stât il Nestri sanc - al à dit Uthman; vâl a dî il sanc di Ibn Rabi’ah. Intant Sulaiman al disè; il sanc di Rabia ben Al Harit ben Abdul Muthalib. Cualchidun di lôr al disè; Prime al jere stât dât al seno jenfri la popolazion Bani Sa’d, daspò al fo copât dal popul Hudzail - e la usure jahiliyah e fo cancelade, la prime usure che o ai cancelât e fo la Nestre usure, ven a stâi la usure di Abbas bin Abdul Muththalib, di fat dutis chestis usure a forin canceladis. Teme Allah tal tratâ cu lis feminis, di fat tu lis cjapis cun la fidance di Allah, e tu justifichis il to farjj cu lis peraulis di Allah, di fat il to dirit su di lôr al è che a no permetin aes personis che no ti plasin di jentrâ inte tô cjase, se a fasin chest alore lis batis cun colps che no fasin mâl. A àn il dirit di mangjâju e vistîju in mût bon. E o ai lassât cun te alc che no tu sburtarâs vie dopo se tu ti tignis dongje, ven a stâi il Libri di Allah - il Coran -. Ti cjapin domandis su di me, ce pensis?' A àn rispuindût; O testemoniìn che tu âs consegnât e compiût il tratât e dât conseis. Po dopo al disè, alçant il dêt indiç al cîl e indicant la int che al disè: ‘O Allah, testemonie, O Allah, testemonie’. Po dopo Bilal al pronuncià la clamade ae preiere e l’iqamah une volte. Po dopo al fasè la preiere di Zuhr e po dopo al si alçà e al fasè la preiere di Asr e nol fasè nissune preiere intal mieç. Po dopo al scjampà sù Al Qaswa` fin che al rivà al puest dal wuquf e al metè il ventricul dal so camêl, ven a stâi Al Qashwa`, denant dai crets, e al metè Hablul Musyah - ven a stâi il puest dulà che a si cjatavin dongje - denant di lui, daspò al si cjatà denant dal Qibla, e al restà in pins fin che il soreli al jere lât jù. sfondât. Po dopo al puartà Usamah daûr di se daspò al cjaminà e al tirà lis frenis dal so camêl clamât Qashwa` fin che il so cjâf al tocà la base de sô sele, e al disè cu la sô man diestre: ‘Calmâsi, o om, calmâsi o om’. Cualchi volte che il so cjâf si svicinave ae cuarde, al la distacave un tic, fin che e si alçave e al rivave a Muzdalifah, daspò al si unì aes preieris di Maghrib e di Isha cuntune clamade ae preiere e dôs iqamah, al disè [Uthman]; e nol faseve nissune preiere sunnah jenfri i doi. Po dopo pronunciâmi a son i stes, ven a stâi; Po dopo al si sdraià fin che dopo la albe al fasè la preiere de matine cuant che al fo clâr che e jere albe. [Salomon] al disè; cuntune clamade a preiere e iqamah. Alore la lôr pronunciazion e je la stesse, ven a stâi; Po dopo al cjavalcà Qashwa fin che al si metè in pins su Mash’ar Al Haram e lu montà. [Osman] e [Suleiman] a disevin; e di front ae Qibla. Po dopo al laudà Allah e lu glorificâ. [Osman] al à zontât; e onorâlu. Al continuà a stâ in pins fin che la lûs de matine e fo une vore luminose, daspò al partì prime che al jevàs il soreli, e al cjapà Al Fadhl bin Al Abbas come sburt, al jere un om cui cjavei biel, blanc e lusint in mût biel. Po dopo che il Profete Sallam al è lât vie al passà diviersis feminis che a corivin, daspò Al Fadhl al scomençà a cjalâlis e il Profete Sallam al metè la man su la muse di Al Fadhl daspò Al Fadhl al voltà la muse di chê altre bande. Po dopo il Profete sallallaahu alaihi wasallam al movè la sô man di chê altre bande e Al Fadhl al voltà la muse di chê altre bande intant che al cjalave, fin che dopo jessi rivât a Muhassir al si movè un tic daspò al seguì la strade di mieç che e puartave fûr a Jumrah Kubra fin che al rivà a Jumrah dulà che al jere un arbul e al disè. butât come un khadzaf -fionda- sassolin. Al lu butà di mieç de culine daspò al le al puest di massacri e al massacrà sessantetrê camêi doprant lis sôs mans, e al ordenà a Ali di massacrâ chei che a restavin e lui al si unì a massacrâ i siei camêi, daspò al ordenà che ogni camêl al fos fat di plui di dôs personis e daspò metût intun codroulon. Ducj i doi a mangjarin un pôc di cjar e a beverin un pôc di zupe. [Salomon] al disè; daspò al cjapà sù un veicul e al tornà ae Kaaba e al fasè la preiere dal Zuhur a Meche daspò al le al Bani Abdul Muththalib intant che a cjapavin la aghe dal Zamzam, daspò al disè: 'Bevi, o Bani Abdul Muththalib, se la int no ti batrà intal dâti bevi, o varès di bevi'. Dopo i àn dât un sec e al à bevût un pôc.