Turunnya tambahan lafazh "ghairu ulidh-dharar" pada QS. An-Nisa': 95 setelah Ibnu Ummi Maktum mengadukan kebutaannya
Imam Ahmad : 20677حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ إِنِّي قَاعِدٌ إِلَى جَنْبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا إِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِ قَالَ وَغَشِيَتْهُ السَّكِينَةُ وَوَقَعَ فَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي حِينَ غَشِيَتْهُ السَّكِينَةُ قَالَ زَيْدٌ فَلَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَطُّ أَثْقَلَ مِنْ فَخِذِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ اكْتُبْ يَا زَيْدُ فَأَخَذْتُ كَتِفًا فَقَالَ اكْتُبْ لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُجَاهِدُونَ الْآيَةَ كُلَّهَا إِلَى قَوْلِهِ أَجْرًا عَظِيمًا فَكَتَبْتُ ذَلِكَ فِي كَتِفٍ فَقَامَ حِينَ سَمِعَهَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَكَانَ رَجُلًا أَعْمَى فَقَامَ حِينَ سَمِعَ فَضِيلَةَ الْمُجَاهِدِينَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَنْ لَا يَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ مِمَّنْ هُوَ أَعْمَى وَأَشْبَاهِ ذَلِكَ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ مَا مَضَى كَلَامُهُ أَوْ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ قَضَى كَلَامَهُ غَشِيَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّكِينَةُ فَوَقَعَتْ فَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي فَوَجَدْتُ مِنْ ثِقَلِهَا كَمَا وَجَدْتُ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ اقْرَأْ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُجَاهِدُونَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ } قَالَ زَيْدٌ فَأَلْحَقْتُهَا فَوَاللَّهِ لَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُلْحَقِهَا عِنْدَ صَدْعٍ كَانَ فِي الْكَتِفِ حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ أَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Esan digute [Sulaiman bin Dawud] [Abdurrahman] [Abu Zanad] [Kharijah bin Zaidek] esan digunez, [Zaid bin Thabit] esan zuen: 'Egun batean, Allahren Mezulariaren ondoan eserita nengoen, sallallaahu 'alaihi wasallam, errebelazio bat heldu zitzaionean, bete egin zen eta dei egin zuen. izterra nire izterrean'. Zaidek esan zuen: "Alaren arabera, ez dut inoiz izan sallallaahu 'alaihi wasallam' profetarenak baino astunagoak ziren izterrak. Orduan argiago begiratu zuen, esan zuen: 'Idatzi, oi Zaid'. Animali baten sorbalda-hezurra ere hartu nuen, berriro esan zuen: 'Idatzi '-Ez da gauza bera eserita dauden fededunen artean -borrokan parte hartzen ez dutenak- adinik ez dutenen eta Ala-ren bidetik ahalegintzen direnen artean... primeran bertsoraino... sari handiarekin-' -G. An Nisaa: 95-. Gero, aberearen sorbalda hezurrean idatzi nuen bertsoa. Ibn Umm Maktum orduan zutitu zen bertsoa entzun zuenean, itsua zen. Jihadaren alde borrokatzen duten pertsonen bertuteei buruz entzutean zutitu zen, eta esan zuen: 'O Allah-ren mezularia, zer gertatzen da jihad-aren aurka borrokatu ezin duten pertsonekin, itsuak edo horrelakoak adibidez?' Zaidek esan zuen: 'Ala esan zuen, ez zen bere hitzak amaitu arte, edo erantzun ahal izan baino lehen, Profeta berriro lasaitasunez bete eta izterra nire gainean jarri zuen eta ez zegoen hura baino astunagoa lehen aldiz bezala. Orduan distira agertu zitzaion, orduan esan zuen: «Irakurri! ' Beraz, berriro irakurri nuen: '-Ez da gauza bera eserita dauden fededunen artean -borrokan parte hartzen ez dutenak-, adin gabe geratzen direnen eta jihad-aren aurka borrokatzen ari direnen artean.. -'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: '-nork ez du adin-' -Qs. An Nisaa: 95-. Zaidek esan zuen: "Ondoren, bertsoa txertatu nuen, eta gero Allahren arabera, animaliaren sorbalda hezurretan idatzitako aldaketak ikusiko banitu bezala". Esan digute [Suraij] [Ibn Abu Zinadek] [Bere aita] [Kharijah bin Zaidek] esan digunez, [Zaid bin Thabit] esan zuen: 'Allah Azza Wa Jalla-k bidali zion bere errebelazioa Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam bere ondoan nengoela... hadith hau aipatu zuen'.