Turunnya tambahan lafazh "ghairu ulidh-dharar" pada QS. An-Nisa': 95 setelah Ibnu Ummi Maktum mengadukan kebutaannya
Imam Bukhari : 2620حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ الزُّهْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلْتُ حَتَّى جَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَأَخْبَرَنَا أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْلَى عَلَيْهِ{ لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ }{ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ }قَالَ فَجَاءَهُ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ يُمِلُّهَا عَلَيَّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ لَجَاهَدْتُ وَكَانَ رَجُلًا أَعْمَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي فَثَقُلَتْ عَلَيَّ حَتَّى خِفْتُ أَنَّ تَرُضَّ فَخِذِي ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ }
Esan digu ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah]-ek [Ibrahim bin Sa'ad Az Zuhriy]-k esan digu [Salih bin Kaisan]-ek [Ibnu Shihab]-engandik [Sahal bin Sa'ad As-Sa'idiy]-tik esan zidala: '[Marwan bin Al Hakam] meskitan eserita ikusi nuen, eta gero harekin topo egin nuen ondoan eseri nintzen arte. Gero esan digu [Zaid bin Thabitek] jakinarazi ziola Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Surah an-Nisaa'-ko 97. bertsoa irakurri ziola, eta horrek esan nahi du: 'Inguruan eserita dauden pertsonak -borrokan parte hartzen ez dutenak- ez dira mu'mininen artean jihad fii sabilillah-en alde borrokatzen direnak bezalakoak...' -, orduan Ibn Umm Maktum etorri zitzaion, bertsoa irakurtzen ari zitzaidan arren, esanez: 'Oi Rasulullah, jihada borrokatzeko gai izango banintz, jihada borrokatuko nuke'. Itsua zen. Beraz, Ala Gorenak bertso bat errebelatu zion Bere Mezulariari, bere izterra nire izterraren gainean zegoela, eta nik bere izterraren pisua sentitu nuen -jaso zuen errebelazioaren pisuagatik-, harik eta nire izterra pitzatuko ote zen beldur izan nintzen arte. Orduan lasaitu egin zen. Orduan, Ala Gorenak bere hitzak errebelatu zituen -bertsoaren jarraipena-, hau da, hau da, hau: -'Arrazoirik ez duena...'-.