"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ سَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ كَانَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ جَلَّ وَعَزَّ أَعْطَاهُ اللَّهُ مَالًا وَوَلَدًا فَكَانَ لَا يَدِينُ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دِينًا فَلَبِثَ حَتَّى إِذَا ذَهَبَ مِنْهُ عُمُرٌ أَوْ بَقِيَ عُمُرٌ تَذَكَّرَ فَعَلِمَ أَنَّهُ لَنْ يَبْتَئِرَ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى خَيْرًا دَعَا بَنِيهِ فَقَالَ أَيَّ أَبٍ تَعْلَمُونِي قَالُوا خَيْرَهُ يَا أَبَانَا قَالَ وَاللَّهِ لَا أَدَعُ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ مَالًا هُوَ مِنِّي إِلَّا أَنَا آخِذُهُ مِنْهُ وَلَتَفْعَلُنَّ بِي مَا آمُرُكُمْ قَالَ فَأَخَذَ مِنْهُمْ مِيثَاقًا وَرَبِّي فَقَالَ أَمَّا لَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَأَلْقُونِي فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ حُمَمًا فَدُقُّونِي قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ ثُمَّ اذْرُونِي فِي الرِّيحِ لَعَلِّي أَضِلُّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ وَرَبِّ مُحَمَّدٍ حِينَ مَاتَ فَجِيءَ بِهِ فِي أَحْسَنِ مَا كَانَ قَطُّ فَعُرِضَ عَلَى رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى النَّارِ قَالَ خَشْيَتُكَ يَا رَبَّاهُ قَالَ إِنِّي أَسْمَعُكَ لَرَاهِبًا فَتِيبَ عَلَيْهِ

Esan digu [Isma'il], [Bahz bin Hakim bin Mu'awiyah] [bere aita] [bere aitonarengandik] esan digu; Nabiyullah Sallalahu 'alaihi wasallam entzun nuen: 'Izan ere, Allah Jalla wa 'Azzaren zerbitzarien artean dago zerbitzari bat, aberastasun eta seme-alabak bedeinkatu dituena, baina ez du Ala Tabaraka wa Ta'alaren erlijioa hartzen. Bere bizitzaren zati bat desagertu arte bizi izan zen, edo bere bizitzaren gainerako guztia bakarrik geratu zen arte, gogoratu eta bazekien ez zuela egintza onen aurrezkirik txikiena izan Allah Tabaraka wa Ta'alaren aurrean. orduan bere semeei deitu eta esan zien; «Ene seme-alabak, zer dakizu zure aitaz?». Esan zuten: 'Ongi, aita!'. Esan zuen berriro; 'Ala, eman dizudan ondasuna hartuko al dut edo nik agindutakoa beteko duzu?'. Orduan aitak hartu zuen promesa seme-alabei, esan zuen berriro aitak; «Hiltzen naizenean, erre nazazu eta utzi ikatz bihurtzen, gero xehatu nire ikatza - esan zuen Mu'awiyah-k; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam erakustaldia ikusi banuen bezala, izterrak eskuekin kolpeka ematen zituen bitartean- Gero haizean barreiatu ninduen Allah Tabaraka wa Ta'ala ez ninduten aurkitu. Esan zuen: "Orduan beren aitaren aginduak bete zituzten, eta Rabb Muhammad-ek, hil zenean, bat-batean, Allahren aurrean- formarik onenean aurkeztu zuten eta gero bere Rabb Tabaraka Wa Ta'ala aurkeztu zuten. Orduan Allahk galdetu zion: 'Zerk eragin dizu zure burua erre?'. Erantzun zuen; 'O ene Rabb, zure beldur naizelako!'. Ala erantzun zuen; 'Izan ere, entzun dut oso beldurtuta eta urduri zaudela'. Beraz, Ala onartu zuen bere damua'.