"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا بَهْزٌ الْمَعْنَى حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ كَانَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَالًا وَوَلَدًا وَكَانَ لَا يَدِينُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ دِينًا قَالَ يَزِيدُ فَلَبِثَ حَتَّى ذَهَبَ عُمُرٌ وَبَقِيَ عُمُرٌ تَذَكَّرَ فَعَلِمَ أَنْ لَمْ يَبْتَئِرْ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى خَيْرًا دَعَا بَنِيهِ قَالَ يَا بَنِيَّ أَيَّ أَبٍ تَعْلَمُونَ قَالُوا خَيْرَهُ يَا أَبَانَا قَالَ فَوَاللَّهِ لَا أَدَعُ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْكُمْ مَالًا هُوَ مِنِّي إِلَّا أَنَا آخِذُهُ مِنْهُ أَوْ لَتَفْعَلُنَّ مَا آمُرُكُمْ بِهِ قَالَ فَأَخَذَ مِنْهُمْ مِيثَاقًا قَالَ أَمَّا لَا فَإِذَا مُتُّ فَخُذُونِي فَأَلْقُونِي فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ حُمَمًا فَدُقُّونِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ لَعَلِّي أَضِلُّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ فَفُعِلَ بِهِ ذَلِكَ وَرَبِّ مُحَمَّدٍ حِينَ مَاتَ قَالَ فَجِيءَ بِهِ أَحْسَنَ مَا كَانَ فَعُرِضَ عَلَى رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى النَّارِ قَالَ خَشِيتُكَ يَا رَبَّاهُ قَالَ إِنِّي لَأَسْمَعَنَّ الرَّاهِبَةَ قَالَ يَزِيدُ أَسْمَعُكَ رَاهِبًا فَتِيبَ عَلَيْهِ قَالَ بَهْزٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْحَسَنَ وَقَتَادَةَ وَحَدَّثَانِيهِ فَتِيبَ عَلَيْهِ أَوْ فَتَابَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ شَكَّ يَحْيَى

Esan digu [Yahya bin Sa'id], esan digu [Bahz]. - esan zuen [Yazidek]; esan digu [Bahz] asmo berarekin- esan dit [nire Aita] [nire aitona], esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam esaten entzun nuen: 'Izan ere, Allah Tabaraka wa Ta'ala-ren zerbitzarien zerbitzari bat zegoen aberastasun eta seme-alabak bedeinkatu zituena, baina ez zuen Allah Azza wa Jalla-ren erlijioa besarkatu. -Esan zuen Yazidek- Bere bizitzaren zati bat desagertu arte bizi izan zen, edo bere bizitzaren gainerako guztia bakarrik geratu zen arte, gogoratu eta bazekien ez zuela egintza onen aurrezkirik txikiena izan Allah Tabaraka wa Ta'alaren aurrean. orduan bere semeei deitu eta esan zien; «Ene seme-alabak, zer dakizu zure aitaz?». Esan zuten: 'Ongi, gure aita!'. Esan zuen berriro; 'Ala, eman dizudan ondasuna hartuko al dut edo nik agindutakoa beteko duzu?'. Orduan aitak hartu zuen promesa seme-alabei, esan zuen berriro aitak; «Hiltzen naizenean, erre nazazu eta utzi ikatz bihurtzen, gero xehatu nire ikatza - esan zuen Mu'awiyah-k; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam frogatu zuen eskuekin izterrak kolpeka ematen zituen bitartean, esango balu bezala- Gero sakabanatu nazazu haizean, Allah Tabaraka wa Ta'ala ez nauen aurkitu. Goratuta. Orduan Allahk galdetu zion: 'Zerk eragin dizu zure burua erre?'. Erantzun zuen; 'O ene Rabb, zure beldur naizelako!'. Ala erantzun zuen; 'Izan ere, entzun dut oso beldurtuta eta urduri zaudela'. -esan zuen Yazidek; 'Entzun nuen beldur handia zinela', orduan Allahk bere damua onartu zuen'. [Bahz] esan zuen; Beraz, hadith hau [Hasan] eta [Qatadah] helarazi nion, gero esan zidan -erredakzioz-; 'Fatiiba 'alaihi -orduan bere damua onartu zen-' edo 'Fataaballahu 'azza wajalla -Allah Azza Wa Jalla-k bere damua onartu zuen-, zalantza zegoen Yahyan'.