Allah gembira ketika hamba-nya bertaubat seperti orang menemukan kendaraannya

इमाम बुखारी : 5833

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ حَدِيثَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَأَنَّهُ قَاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ يَخَافُ أَنْ يَقَعَ عَلَيْهِ وَإِنَّ الْفَاجِرَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَذُبَابٍ مَرَّ عَلَى أَنْفِهِ فَقَالَ بِهِ هَكَذَا قَالَ أَبُو شِهَابٍ بِيَدِهِ فَوْقَ أَنْفِهِ ثُمَّ قَالَلَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ نَزَلَ مَنْزِلًا وَبِهِ مَهْلَكَةٌ وَمَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ نَوْمَةً فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ رَاحِلَتُهُ حَتَّى إِذَا اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْحَرُّ وَالْعَطَشُ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي فَرَجَعَ فَنَامَ نَوْمَةً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَإِذَا رَاحِلَتُهُ عِنْدَهُتَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ وَجَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ سَمِعْتُ الْحَارِثَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَأَبُو مُسْلِمٍ اسْمُهُ عُبَيْدُ اللَّهِ كُوفِيٌّ قَائِدُ الْأَعْمَشِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ

आम्हाला हे [अहमद बिन युनूस] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू सिहाब] यांच्याकडून, त्यांनी [अल-अ'माश] यांच्याकडून, त्यांनी [उमराह बिन उमैर] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [अल-हारीथ बिन सुवैद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला बिन मस'उद] यांच्याकडून दोन हदीस सांगितल्या, त्यापैकी एक पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून आणि दुसरी स्वतः त्यांच्याकडून, त्याने सांगितले: "खरोखरच, मुमिन् (विश्वासू) आपल्या पापांना असे पाहतो जणू तो एखाद्या पर्वताच्या तळाशी बसलेला असो आणि त्याला भीती वाटत असो की हा पर्वत त्याच्यावर कोसळेल, तर पापी आपल्या पापांना नाकाच्या टोकावर चिकटलेली एक माशी पाहतो, मग तो तिला हात मारून उडवतो आणि ती उडून जाते." अबू शिहब यांनी आपल्या हाताने नाकाच्या वर इशारा केला. त्यांनी असेही सांगितले: 'अल्लाह एका सेवकाच्या पश्चात्तापावर त्या माणसाच्या आनंदापेक्षा जास्त आनंदित होतो, जो एका निर्जन ठिकाणी आपल्या घोड्यावर बसून थांबलेला असतो, त्याच्याजवळ अन्न-पाण्याचा साठा असतो, मग तो डोके टेकून झोपतो.' तो झोपेतून जागा झाला तेव्हा त्याला आढळले की त्याचा वाहन पळून गेला होता आणि त्याने अन्न-पाण्याचा साठाही सोबत नेला होता. मग जेव्हा त्याला अतिशय उकाडा आणि तहान लागली, किंवा जशी अल्लाहने इच्छिते, तेव्हा त्याने म्हटले: 'मला माझ्या मूळ विश्रांतीच्या ठिकाणी परत जाणेच योग्य ठरेल.' मग तो परत आला आणि झोपला. जेव्हा त्याने डोके वर उचलले, तेव्हा त्याला त्याचे वाहन त्याच्या बाजूला आढळले.' हा हदीस [अबू 'अवानाह] आणि [जरीर] यांनी [अल-अ'मासी] यांच्याकडून केलेले वर्णन देखील पुष्टी करते. [अबू उसामाह] म्हणाले: [अल-अ'मासी] यांनी आम्हाला सांगितले की [उमराह] यांनी आम्हाला सांगितले की मी [अल-हारीथ] यांच्याकडून ऐकले. आणि [शु'बाह], अबू मुस्लिम—म्हणजेच ['उबैदुल्ला अल-कुफी]—अल-अ'मास्यांचा सेवक, असेही म्हणाले: [अल-अ'मास्यांकडून] [इब्राहीम अत-तैमी] कडून [अल-हरिथ बिन सुवैद] कडून. [अबू मुआविया] म्हणाले: [अल-अमासी] यांनी आम्हाला [उमरह] यांच्याकडून, [अल-अस्वद] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला] यांच्याकडून आणि [इब्राहीम अत-तैमी] यांच्याकडून, [अल-हारीथ बिन सुवैद] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला] यांच्याकडून कथन केले.