Kami diperintahkan untuk meletakkan tangan kami pada lutut-lutut kami

Imam Muslim : 834

حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَلَمَّا رَكَعْتُ شَبَّكْتُ أَصَابِعِي وَجَعَلْتُهُمَا بَيْنَ رُكْبَتَيَّ فَضَرَبَ يَدَيَّ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أُمِرْنَا أَنْ نَرْفَعَ إِلَى الرُّكَبِ

Миңә [әл-Хәкәм бин Муса] беҙгә [Ғиса бин Юныс] [Исмәғил бин Әби Халид] [әз-Зөбәйер бин Ғәдиҙән] [Мөшғәб бин Сәғад бин Әби Ваҡҡаштан] әйтте: «Мин [атайым эргәһендә намаҙ уҡыным]. Мин баш эйгәндә бармаҡтарымды ҡыҫтырып, тубыҡ араһына һалдым, шуға ул ҡулыма һуҡты. Намаҙ уҡып бөткәс, атай кеше: «Беҙ ҙә шулай итә торғайныҡ», — тине. Әммә һуңынан беҙгә пәйғәмбәребеҙ, ғәләйһис-сәләм, уны тубыҡҡа һалырға ҡушты».