Rasulullah shalat malam, seusai shalat beliau berbaring di atas lambung kanan atau miring ke kanan

Imam Ahmad : 2441

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ الْعَصَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ تَضَيَّفْتُ مَيْمُونَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتِي وَهِيَ لَيْلَةَ إِذْ لَا تُصَلِّي فَأَخَذَتْ كِسَاءً فَثَنَتْهُ وَأَلْقَتْ عَلَيْهِ نُمْرُقَةً ثُمَّ رَمَتْ عَلَيْهِ بِكِسَاءٍ آخَرَ ثُمَّ دَخَلَتْ فِيهِ وَبَسَطَتْ لِي بِسَاطًا إِلَى جَنْبِهَا وَتَوَسَّدْتُ مَعَهَا عَلَى وِسَادِهَا فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ فَأَخَذَ خِرْقَةً فَتَوَازَرَ بِهَا وَأَلْقَى ثَوْبَهُ وَدَخَلَ مَعَهَا لِحَافَهَا وَبَاتَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ قَامَ إِلَى سِقَاءٍ مُعَلَّقٍ فَحَرَّكَهُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَقُومَ فَأَصُبَّ عَلَيْهِ فَكَرِهْتُ أَنْ يَرَى أَنِّي كُنْتُ مُسْتَيْقِظًا قَالَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ أَتَى الْفِرَاشَ فَأَخَذَ ثَوْبَيْهِ وَأَلْقَى الْخِرْقَةَ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ فَقَامَ فِيهِ يُصَلِّي وَقُمْتُ إِلَى السِّقَاءِ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ جِئْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَتَنَاوَلَنِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّى وَصَلَّيْتُ مَعَهُ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ قَعَدَ وَقَعَدْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ مِرْفَقَهُ إِلَى جَنْبِهِ وَأَصْغَى بِخَدِّهِ إِلَى خَدِّي حَتَّى سَمِعْتُ نَفَسَ النَّائِمِ فَبَيْنَا أَنَا كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ بِلَالٌ فَقَالَ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَارَ إِلَى الْمَسْجِدِ وَاتَّبَعْتُهُ فَقَامَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ وَأَخَذَ بِلَالٌ فِي الْإِقَامَةِ

Абдулла беҙгә әйткән, тине; Атайымдың китабында уның ҡулъяҙмаһында таптым, тине; беҙгә һөйләне [Өбәйҙуллаһ бин Мөхәммәт] миңә әйтте [Мөхәммәт бин Сабит әл-Ғабди әл-Әшри] ул әйтте; беҙгә [Джабала бин Әтийә] [Исхаҡ бин Абдулла] [Ғабдулла бин Аббастан] һөйләне: «Мин бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны Мәймүнәнең өйөндә булдым, ул минең еңгәм ине». Ул төндә намаҙ уҡымаған - осоро булған -, шунан туҡыма алып йәйеп, өҫтөнә нумруҡа - ултырыу өсөн бер төр мендәр - һалған, шунан тағы ла бер туҡыма менән ҡаплаған. Шунан ул инеп, миңә янбашына мат йәйҙе, шунан мин уның менән мендәргә яттым. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килеп, аҙаҡҡы ишә намаҙын уҡый. Ул шунан төнгө халат алып, туҡыманы һалғанда кейҙе, шунан Мәймүнә менән бер юрған өҫтөндә йоҡланы. Төн аҙағына тиклем тороп, аҫылынып торған һыу арбаһына барып, уны тирә-яҡҡа күсерҙе. Мин бик теләнем, тороп ҡойоп -һыу- уның өсөн, әммә мин теләмәнем, ул мине күрергә тороп'. Ибн Ғәббәс артабан: «Шунан һуң тәһәрәт алып, тағы ла түшәгенә ятты, төн кейемен кейгән арала ике туҡыма кейҙе лә, шунан мәсеткә килде». Намаҙ уҡырға торҙо. Шулай итеп һыу һауыты янына тороп тәһәрәт алдым, унан һуң мәсеткә барып уның һул яғынан намаҙ уҡыным, тик ул мине тотоп уң яғына күсерҙе. Ул ун өс рәҡәғәт намаҙ уҡыны, мин уға эйәрҙем. Шунан һуң ул ултырҙы, мин уның эргәһенә ултырҙым. Ул һуңынан йоҙроғон янға ҡуйып, битен минекегә яҡын килтерҙе, тын алыуын ишеткәнсе -йоҡлай-. Мин шул хәлдә булғанда Билал килеп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, намаҙ килеп етте!» Ул шунан мәсеткә табан атланы, мин уның артынан эйәрҙем. Артабан ул ике таң рәҡәғәт уҡыны һәм Билал иҡәмәһен әйтте.