Rasulullah shalat malam, seusai shalat beliau berbaring di atas lambung kanan atau miring ke kanan

Imam Ahmad : 3026

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَأَتَى حَاجَتَهُ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ قَامَ فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ لَمْ يُكْثِرْ وَقَدْ أَبْلَغَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَقُمْتُ فَتَمَطَّأْتُ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَرَى أَنِّي كُنْتُ أَرْتَقِبُهُ فَتَوَضَّأْتُ فَقَامَ يُصَلِّي فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي بِأُذُنِي فَأَدَارَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَتَتَامَّتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فَأَتَاهُ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَكَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ يَسَارِي نُورًا وَمِنْ فَوْقِي نُورًا وَمِنْ تَحْتِي نُورًا وَمِنْ أَمَامِي نُورًا وَمِنْ خَلْفِي نُورًا وَأَعْظِمْ لِي نُورًا قَالَ كُرَيْبٌ وَسَبْعٌ فِي التَّابُوتِ قَالَ فَلَقِيتُ بَعْضَ وَلَدِ الْعَبَّاسِ فَحَدَّثَنِي بِهِنَّ فَذَكَرَ عَصَبِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَشَعْرِي وَبَشَرِي قَالَ وَذَكَرَ خَصْلَتَيْنِ

Беҙгә [Ғабдуррахманды] [Суфьяндан] [Сәләмәнән] [Ҡурайбтан] [Ибн Аббастан] һөйләп, ул әйтте; Мин еңгәмдең өйөндә, Мәймүнәлә, төн үткәрҙем, шунан төндә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам уянып, дефекация яһаным. Шунан битен, ҡулдарын йыуҙы, унан аҫылынып торған һыу һауыты янына барып, аҫҡы ҡапҡасын асты. Шунан ике тәһәрәт араһында тәһәрәт алды -артыҡ түгел-, күп түгел, әммә камил. Шунан ул намаҙ уҡыны, мин торҙом да аяҡ остарына баҫтым, күрер тип борсолоп, мине күҙәтеп торғанымды, шунан тәһәрәт алып, тороп намаҙ уҡыным. Шулай итеп, мин уның һул яғында торҙом һуңынан ул минең ҡолағымдан тотоп, мине уң яғына күсерҙе. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләмдең намаҙы ун өс рәҡәғәт менән тамамланды. Шунан ятты ла хырылдағансы йоҡлап китте. Ул йоҡлай ине - асыҡланды - хырылдап, шунан Билал уны ҡаршы алды ла намаҙ уҡырға ҡушты. Шунан намаҙ уҡыны, ләкин ҡабат тәһәрәт алманы. Доғаһында ул: ''АЛЛАҺӨММӘЖӘЛ ФИ ҠАЛБИ НУРАН ВӘ ФИ БӘШӘРИ НУРАН ВА ФИ СӘМИ НУРАН ВӘ ҒӘН ЙӘМИНИ НУРАН ВӘ АН ЯСАРИ НУРАН ВА МИН ФӘҮКИ НУРАН ВА МИН ТӘХТИ НУРАН ВА НУРАН МИНВА МИН Ә'ЖИМ ЛИ НУРАН' -Йә Аллаһ, минең күңелемдә яҡтылыҡ, ишетеүемдә яҡтылыҡ, күҙҙәремдә яҡтылыҡ, уң яҡтағы яҡтылыҡты, һул яҡтағы яҡтылыҡты, алдымдағы яҡтылыҡты, арттағы яҡтылыҡты, өҫтөмдәге яҡтылыҡты, аҫтағы яҡтылыҡты яҡтырт һәм минең өсөн яҡтылыҡты данла-'. [Ҡурайб] әйтте; Һандыҡта ете, тине; Шунан мин [Әл-Ғаббастың ҡайһы бер балалары менән] осраштым, шунан ул миңә был хаҡта һөйләне, шунан әйтте; 'ӘШӘБИ ВӘ ЛӘХМИ ВА ДӘМИ ВА СЯ'РИ ВА БАСЯРИ' -Минең тамырҙарым, итем, ҡаным, сәстәрем һәм тирем-'. Ул әйтте; Һәм тағы ике нәмәне телгә алығыҙ.