Ayah yang membunuh anaknya: diyat, bukan qishash (keputusan Umar)

Imam Ahmad : 143

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ لِوَلَدٍ مِنْ وَالِدِهِ

U hi byerile [Hasan] U hi byerile [Ibn Lahi’ah] U hi byerile [‘Amru Bin Syu’aib] ku suka eka [tata wa yena] ku suka eka [Abdullah Bin ‘Amru], u te; [Umar Bin Al Khaththab] u te; 'Ndzi twe Murhumiwa wa Allah sallallaahu 'alaihi wasallam a ku: 'Vana a va endliwi qishash eka vatata wa vona'.