Ayah yang membunuh anaknya: diyat, bukan qishash (keputusan Umar)
Imam Ahmad : 94
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي الْأَحْمَرَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَذَفَ رَجُلٌ ابْنًا لَهُ بِسَيْفٍ فَقَتَلَهُ فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ مِنْ وَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ قَبْلَ أَنْ تَبْرَحَ
Loko a hi byerile [Aswad Bin ‘Amir] u te; u vikile eka hina [Ja’far i.e. Al Ahmar] ku suka eka [Mutharrif] ku suka eka [Al Hakam] ku suka eka [Mujahid] u te; wanuna u tseme n’wana wa yena hi banga, a n’wi dlaya, kutani mhaka leyi yi tisiwa eka Umar, kutani [Umar] u te; Loko a ndzi nga twanga Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam u tshame a ku: ‘Tatana a nga xupuriwi hi ku dlaya n’wana wa yena. 'Hakunene ndzi ta ku dlaya u nga si etlela vusiku byebyo'.