Ayah yang membunuh anaknya: diyat, bukan qishash (keputusan Umar)
Imam Tirmidzi : 1320
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ
U hi byerile [Abu Sa’id Al Asyajj], u hi byerile [Abu Khalid Al Ahmar] ku suka eka [Al Hajjaj bin Arthah] ku suka eka [Amr bin Syu’aib] ku suka eka [tata wa yena] ku suka eka [kokwa wa yena] ku suka eka [Umar bin Al Khaththab] u te; Ndzi twe Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam a ku: ‘Tatana a nga xupuriwi hi ku dlaya n’wana wa yena’.