Ayah yang membunuh anaknya: diyat, bukan qishash (keputusan Umar)
Imam Ahmad : 141
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقَادُ وَالِدٌ مِنْ وَلَدٍ
[Abu Sa’id] u hi byerile [Abdullah Bin Lahi’ah] u hi byerile [‘Amru Bin Syu’aib] ku suka eka [tata wa yena] ku suka eka [kokwa wa yena] ku suka eka [Umar], leswaku Muprofeta shallallahu ‘alaihi wasallam u te: ‘Tatana a nga tihlamuseriwi hi n’wana wa yena’.