Ampunan Allah atas taubat bagi pembunuh seratus orang
Imam Muslim : 4967حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَسَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَكَمَّلَ بِهِ مِائَةً ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ مِائَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ نَعَمْ وَمَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ التَّوْبَةِ انْطَلِقْ إِلَى أَرْضِ كَذَا وَكَذَا فَإِنَّ بِهَا أُنَاسًا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاعْبُدْ اللَّهَ مَعَهُمْ وَلَا تَرْجِعْ إِلَى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أَرْضُ سَوْءٍ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ جَاءَ تَائِبًا مُقْبِلًا بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ وَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الْعَذَابِ إِنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَ الْأَرْضَيْنِ فَإِلَى أَيَّتِهِمَا كَانَ أَدْنَى فَهُوَ لَهُ فَقَاسُوهُ فَوَجَدُوهُ أَدْنَى إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَرَادَ فَقَبَضَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَتَاهُ الْمَوْتُ نَأَى بِصَدْرِهِ
[Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Muhammad bin Basysyarrek] esan digute -eta lafadh hau Ibnul Mutsannarena da- biek esan zuten; esan digu [Mu'adz bin Hisham]-ek [Qatadah-etik] [Abu Ash Shiddiq-etik] [Abu Sa'id Al Khudri-tik] esan didala, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Antzina, laurogeita hemeretzi pertsona hil zituen gizon bat zegoen. Orduan, pertsonak ezagutza handiko pertsona jainkotiar bat bilatu zuen. Gero, monje bati erakutsi zion eta berehala joan zitzaion. Monjeari aitortu zion laurogeita hemeretzi pertsona hil zituela eta bere damua onartuko ote zen? Gero, monjeak erantzun zuen: 'Ez. Zure damua ez da onartuko'. Azkenean, gizonak berehala hil zuen monjea, ehun pertsona hil arte. Orduan, gizonak ezagutza gehien zuen beste norbait bilatu zuen. Gero, ezagutza handiko jakintsu bat erakutsi zioten. Gizon jainkotiarrari, gizonak esan zion; «Ehun pertsona hil ditut eta nire damua onartuko al da?» Gizon jainkotiarrak erantzun zuen: «Bai. Ez dago oztoporik zure damuaren eta zure artean. Zoaz halako edo halako eremura, Allah Subhanahu Wa Ta'ala gurtzen duen jende asko baitago. Ondoren, gurtu Allah haiekin batera eta ez itzuli zure eremura, zure eremua ingurune txarra baita». Beraz, gizona adierazitako eremura joan zen. Bidean, gizona hil zen. Orduan, Errukiaren aingeruak eta Azabek elkarren artean eztabaidatu zuten. Errukiaren Aingeruak esan zuen: «Gizon honek eremu batera joateko asmoa zuen damutzeko eta Allah bihotz-bihotzez gurtzeko». Patuaren Aingeruak eztabaidatu zuen: «Baina, ez al du ezer onik egin?». Azkenean, aingeru bat giza itxuran etorri zen eztabaidan ari ziren bi aingeruekin topo egitera. Beraz, biek giza itxurako aingeruari eskatu zioten erabakirik onena hartzeko. Gizonak esan zuen: «Neurtu hildako pertsona honen abiapuntutik helmugara arteko distantzia hurbilena. Hurbilena dagoena, hori izango da erabakia». Neurketen emaitzek frogatu zuten gizona bere helmugatik gertuago hil zela. Horrela, gizona errukiaren aingeruaren eskuetan zegoen. Qatadah-ek esan zuen: "Al Hasan-ek esan zuen: 'Norbaitek esan digu gizona aurpegia behera erorita hil zela'".