Barangsiapa memiliki makanan cukup untuk dua orang hendaklah mengajak orang ketiga, dan yang cukup untuk empat hendaklah mengajak orang kelima atau keenam
Imam Muslim : 3833حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا نَاسًا فُقَرَاءَ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَلَاثَةٍ وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ بِسَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ وَانْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ بِثَلَاثَةٍ قَالَ فَهُوَ وَأَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صُلِّيَتْ الْعِشَاءُ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى نَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَمَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَ مَا عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ وَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيئًا وَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرَ مِنْهَا قَالَ حَتَّى شَبِعْنَا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلَاثِ مِرَارٍ قَالَ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ قَالَ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَعَرَّفْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ إِلَّا أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ
Esan digute ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbiri], [Hamid bin 'Umar Al Bakrawi] eta [Muhammad bin Abdul A'la Al Qaisi] guztiak [Al Mu'tamir]-ekoak direla eta lafazh hau Ibn Mu'adzena dela; Esan digu [Al Mu'tamar bin Sulaimanek] esan zuela; Dio [Nire Aitak]; Esan digu [Abu 'Uthmanek]; esan ziola ['Abdurrahman bin Abu Bakr] Shuffah-ak, -Nabawi meskitaren izkinan bizi ziren pertsonak-, pobreak zirela. Egun batean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Bi pertsonentzako janaria duenak hiru pertsonekin jan dezala. Lau pertsonentzako janaria duenak, bost edo sei pertsonekin jan dezala'. Edo hori esan zuen behin. Abu Bakr behin hiru pertsonekin etorri zen, eta Muhammad Profeta (bakea eta Allahren bedeinkazioak berarengan izan daitezela) hamar pertsonekin. Bitartean, Abu Bakrrekin zeuden hiru pertsonak ni, nire aita eta nire ama ginen. -Ez dakit aipatu zuen ala ez; nire emaztea eta gure etxeko zerbitzariak eta Abu Bakrren etxekoak-. Abdurrahmanek esan zuen: 'Abu Bakr-ek (Ala pozik egon bedi berarekin) afaldu zuen Ala-ren Mezulariaren etxean (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarekin) eta ez zen itzuli Isha otoitzaren ondoren arte. Badirudi Ala-ren Mezularia logura zuela, beraz, Abu Bakr etxera joan zen eta gauaren zati bat igaro ondoren iritsi zen. Orduan, Abu Bakrri emazteak galdetu zion: 'Ene senarra, zergatik utzi dituzu zure gonbidatuak bakarrik?' Abu Bakr-ek bere emazteari erantzun zion: 'Ez diezu afaririk eman?' Emazteak erantzun zion: 'Uko egin zioten jateari zu etorri aurretik. Izan ere, janaria zerbitzatu zen, baina hala ere uko egin zioten jateari'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Orduan irten nintzen isilpean'. Abu Bakr-ek esan zuen: 'Oi Ghuntsar! Antza denez, Abu Bakr-ek esan zuen ez zegoela eroso -ni bilatzen ari zelako- eta bere gonbidatuak gonbidatu zituen; "Mesedez, gozatu gure otordu xumeaz!" Abu Bakr-ek esan zuen; "Alaren izenean, ez dut dastatu". Abdurrahman-ek esan zuen; "Alaren izenean, janariari ziztada bat ematen genion bakoitzean, beti handitzen zen kantitatean, asetuta sentitu arte eta janaria lehen baino gehiago bihurtu arte". Janaria batere gutxitu ez zela edo kantitatean handitu ere egiten zela ikusita, Abu Bakr-ek bere emazteari esan zion: "Bani Firas-en arreba, zer da mirari hau?". Emazteak erantzun zion: "Nire seme maitearen izenean, janaria lehen baino hiru aldiz handitu da". Abdurrahman-ek esan zuen: "Abu Bakr-ek janari pixka bat dastatu zuen bere emazteari zerbait esaten zion bitartean: 'Emaztea, zure zina Satanasengandik dator'. Gertatu zen Abu Bakr-ek janariari ziztada bat bakarrik dastatu zuela. Ondoren, janaria Ala-ren Mezulariarengana eraman zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam, harekin egon arte". Abdurrahman-ek esan zuen; «Itun bat geneukan herri batekin, baina epea igaro zen. Orduan hamabi pertsona gonbidatu genituen jatera, bakoitza hainbat menpekorekin batera. Ala bakarrik daki zenbat menpeko zituen hamabietako bakoitzak». Abdurrahmanek esan zuen: «Bistan denez, pertsona bakoitza hainbat menpekorekin batera zegoen. Gero, denek jan zuten». -Gutxi gorabehera hori esan zuen.