Barangsiapa memiliki makanan cukup untuk dua orang hendaklah mengajak orang ketiga, dan yang cukup untuk empat hendaklah mengajak orang kelima atau keenam
Imam Bukhari : 4963حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَحَدَّثَ أَبُو عُثْمَانَ أَيْضًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ أَوْ قَالَ هِبَةٌ قَالَ لَا بَلْ بَيْعٌ قَالَ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ فَأَمَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ يُشْوَى وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنْ الثَّلَاثِينَ وَمِائَةٍ إِلَّا قَدْ حَزَّ لَهُ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَهَا لَهُ ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ أَوْ كَمَا قَالَ
[Musak] esan digu [Mu'tamirrek] [bere aitagandik] esan zigula; Eta [Abu Uthmanek] ere [Abdurrahman bin Abu Bakr] radliallahu 'anhumagandik esan du, esan zuen; Behin, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin geunden, ehun eta hogeita hamar lagunekin. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Ba al du janaririk?". Gizon bat janari Sa' bat edo kopuru bera zuena gertatu zen, beraz, janaria ore bihurtu zen. Orduan, gizon altu eta nahasi bat etorri zen ahuntz batekin. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak galdetu zuen: "Ahuntza salgai al dago, opari gisa eman al da edo Hibah bat?". Gizonak erantzun zuen: "Nire gamelua salgai dago". Azkenean, ahuntz bat erosi zion gizon horri, eta gero ahuntza egosi egin zen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak lagunei erretzeko agindu zien. Eta egia esan, Ala Handia da, ehun eta hogeita hamar gizonetatik bat ere ez zen ahuntzaren urdaileko haragia moztu ez zuenik. Bertan bazegoen, zuzenean ematen zion, eta bestela, gordetzen zion. Gero, zati bat erretilu batean jartzen zuen, eta denok jan genuen han, eta ase ginen. Baina oraindik geratzen zen zerbait erretiluan, beraz, gameluan eraman nuen. -Edo hori esan zuen.-