Barangsiapa memiliki makanan cukup untuk dua orang hendaklah mengajak orang ketiga, dan yang cukup untuk empat hendaklah mengajak orang kelima atau keenam

Imam Muslim : 3833

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا نَاسًا فُقَرَاءَ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَلَاثَةٍ وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ بِسَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ وَانْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ بِثَلَاثَةٍ قَالَ فَهُوَ وَأَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صُلِّيَتْ الْعِشَاءُ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى نَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَمَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَ مَا عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ وَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيئًا وَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرَ مِنْهَا قَالَ حَتَّى شَبِعْنَا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلَاثِ مِرَارٍ قَالَ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ قَالَ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَعَرَّفْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ إِلَّا أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ

Nabalitaan sa amin na ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbiri] at [Hamid bin 'Umar Al Bakrawi] at [Muhammad bin Abdul A'la Al Qaisi] ay pawang mula kay [Al Mu'tamir] at ang lafazh na ito ay kay Ibn Mu'adz; Sinabi niya sa amin [Al Mu'tamar bin Sulaiman] na sinabi niya; Sinabi niya [Aking Ama]; Sinabi niya sa amin [Abu 'Uthman]; sinabi niya sa kanya ['Abdurrahman bin Abu Bakr] na ang mga Shuffah, (ang mga taong nakatira sa sulok ng moske ng Nabawi), ay mga mahihirap na tao. Isang araw, sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Sinumang may pagkain para sa dalawang tao, kumain kasama ng tatlong tao. Sinumang may pagkain para sa apat na tao, kumain kasama ng lima o anim na tao." O iyon ang sinabi niya. Minsan ay dumating si Abu Bakr na may tatlong tao, habang si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allaah) ay dumating na may sampung tao. Samantala, ang tatlong taong kasama ni Abu Bakr ay ako, ang aking ama, at ang aking ina. (Hindi ko alam kung nabanggit niya ito; ang aking asawa at ang mga katulong sa aming bahay at ang bahay ni Abu Bakr). Sinabi ni Abdurrahman: 'Si Abu Bakr (kalugdan nawa siya ni Allah) ay kumain ng hapunan sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) at hindi siya bumalik hanggang sa matapos ang panalangin ng Isha. Tila inaantok ang Sugo ng Allah, kaya umuwi si Abu Bakr at nakarating sa bahay pagkatapos lumipas ang ilang bahagi ng gabi. Pagkatapos ay tinanong si Abu Bakr ng kanyang asawa: 'O aking asawa, bakit mo iniwan ang iyong mga bisita?' Tinanong naman ni Abu Bakr ang kanyang asawa: 'Hindi mo ba sila binigyan ng hapunan?' Sumagot ang kanyang asawa: 'Tumanggi silang kumain bago ka dumating. Sa katunayan, naihain na ang pagkain, ngunit tumanggi pa rin silang kumain.' Sinabi ni Abdurrahman: 'Pagkatapos ay lumabas ako upang palihim na lumabas.' Sinabi ni Abu Bakr: 'O Ghuntsar!' Tila sinabi ni Abu Bakr na hindi siya komportable (dahil hinahanap niya ako) at inimbitahan ang kanyang mga bisita; 'Masiyahan po kayo sa ating pagkain kung ano ito!' sabi ni Abu Bakr; 'Sumpa man sa Allah, hindi ko ito natikman.' Sabi ni Abdurrahman; 'Sumpa man sa Allah, sa tuwing kakain tayo ng pagkain, palagi itong nadaragdagan, hanggang sa mabusog tayo at ang pagkain ay lumago nang higit kaysa dati.' Nang makita ang pagkain na hindi nabawasan o lumago man lang, sinabi ni Abu Bakr sa kanyang asawa; 'O kapatid na babae ng Bani Firas, ano ang himala na ito?' Sumagot ang kanyang asawa; 'Sa pamamagitan ng aking minamahal na anak, ang pagkain ay talagang tumaas nang tatlong beses kaysa dati.' Sabi ni Abdurrahman; "Natikman lamang ni Abu Bakr ang ilan sa pagkain habang sinasabi sa kanyang asawa, 'O aking asawa, ang iyong sumpa ay mula kay Satanas.' Lumabas na isang subo lamang ni Abu Bakr ang natikman niya. Pagkatapos nito, dinala niya ang pagkain sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), hanggang sa siya ay nasa tabi niya. Sinabi ni Abdurrahman: "Mayroon kaming kasunduan sa isang bayan, ngunit lumipas na ang takdang oras. Pagkatapos ay inanyayahan namin ang labindalawang tao na kumain, bawat isa ay may kasamang ilang nasasakupan. Tanging si Allah lamang ang nakakaalam kung gaano karaming nasasakupan ang mayroon ang bawat isa sa labindalawang tao. Sinabi ni Abdurrahman: "Maliwanag, ang bawat tao ay may kasamang ilang nasasakupan. Pagkatapos ay kinain nila ang lahat." (Iyon ang halos sinabi niya).