Sunnah membaca Doa Iftitah - 7: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL-ARDHA HANIIFAN MUSLIMAN

Imam Muslim : 1290

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا يُوسُفُ الْمَاجِشُونُ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ثُمَّ يَكُونُ مِنْ آخِرِ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ و حَدَّثَنَاه زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْأَعْرَجِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وَقَالَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ وَقَالَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَقَالَ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ وَقَالَ وَإِذَا سَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ إِلَى آخِرِ الْحَدِيثِ وَلَمْ يَقُلْ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ

Hat uns erzählt [Muhammad bin Bukair Al Muqaddami] hat uns erzählt [Yusuf Al Majisyun] hat mir [meinem Vater] erzählt von [Abdurrahman Al A'raj] von [Ubaidullah bin Abu Rafi'] von [Ali bin Abu Talib] von Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam; Wenn der Prophet sallallahu 'alaihi wasallam betete, las er normalerweise (Gebet iftitah) wie folgt: „WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDLA HANIIFAN WAMAA ANAA MINAL MUSYRIKIIN, INNA SHALAATII WA NUSUKII WA MAHYAAYA WA MAMAATII LILLAHI RABBIL 'AALAMIIN LAA.“ SYARIIKA LAHU WA BIDZAALIKA UMIRTU WA ANAA MINAL MUSLIMIIN ALLAHUMMA ANTAL MALIKU LAA ILAAHA ILLAA ANTA, ANTA RABBII WA ANAA 'ABDUKA ZHALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BI DZANBII FAGHFIL LII DZUNUUBII JAMII'AN INNAHU LAA YAGHFIRUDZ DZUNUUB ILLAA ANTA WAH DINII LIAHSANAIL AKHLAAQ LAA YAHDII LIAHSANIHAA ILLAA ANTA WASHRIF 'ANNII SAYYI`AHAA LAA YASHRIFU 'ANNII SAYYI`AHAA ILLAA ANTA LABBAIKA WA SA'DAIKA WAL KHAIRU KULLUHU FII YADAIK WASY SYARRU LAISA ILAIKA ANAA BIKA WA ILAIKA TABAARAKTA WA TA'AALAITA ASTAGHFIRUKA WA ATUUBU ILAIKA (Ich wende mein Angesicht aufrichtig Allah, dem Schöpfer der Himmel und der Erde, zu und geselle Ihm keine Partner bei. Wahrlich, meine Gebete, meine gesamte Anbetung, mein Leben und mein Tod gehören allein Allah, dem Herrn der Welten. Ihm ist kein Partner beigeordnet, und deshalb gehorche ich Seinen Geboten und ergebe mich Ihm. O Allah, Du bist der Allmächtige. Es gibt keinen Gott außer Dir, der der Anbetung würdig ist. Du bist mein Gott und ich bin Dein Diener. Ich habe mir selbst Unrecht getan und bekenne es.) Sünden. Vergib mir daher alle meine Sünden. Wahrlich, niemand außer Dir hat die Macht, alle Sünden zu vergeben. Und zeige mir die besten Sitten. Wahrlich, niemand außer Dir kann sie mir zeigen. Und bewahre mich vor schlechten Sitten, denn wahrlich, niemand außer Dir kann sie von mir fernhalten. Labbaik wa sa'daik (Ich gehorche all Deinen Geboten und folge Deiner Religion). Alles Gute liegt in Deinen Händen. Das Böse kommt nicht von Dir. Ich halte an Dir fest und an Dir. Gepriesen seist Du, der Allerhöchste. Ich bitte Dich um Vergebung und kehre zu Dir zurück.“ Und wenn er sich verneigt, spricht er: „ALLAHUMMA LAKA RAKA'TU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU KHASYA'A LAKA SAM'II WA BASHARII WA MUKHKHII WA 'AZHMII WA 'ASHABII (O Allah, vor Dir verneige ich mich, an Dich glaube ich, Dir unterwerfe ich mich, mein Gehör, mein Sehvermögen, mein Verstand, meine Knochen und meine Muskeln gehorchen und unterwerfen sich Dir.) Du)." Dann, als er sich von der Verbeugung erhob, rezitierte er: "ALLAHUMMA RABBANAA LAKAL HAMDU MIL`AS SAMAAWAATI WA MIL`AL ARDLI WA MIL`A MAA BAINAHUMAA WA MIL`A MAAS YI`TA MIN SYAI`IN BA'DU (O Allah, unser Herr, Dir gebührt alles Lob, so voll wie die Himmel und die Erde, so voll wie der Raum zwischen ihnen und so voll wie alles, was Du danach willst)." Dann, als er sich niederwarf, rezitierte er: "ALLAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU SAJADA WAJHIY LILLADZII KHALAQAHU WA SHAWWARAHU WA SYAQQA SYAM'AHU WA BASHARAHU TABAARAKALLAHU AHSANUL KHALIQIIN (O Allah, Dir beuge ich mich, Dir glaube ich und Dir ergebe ich mich. Mein Angesicht neigt sich vor Gott, der erschaffen hat und Er formte ihn, der sein Gehör und sein Augenlicht öffnete. Gepriesen sei Allah, der Beste, der Schöpfer." Dann, am Ende des Tasyahud, vor den Grüßen, las er: "ALLAHUMMAGH FIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHKHARTU WAMAA ASRARTU WA MAA A'LANTU WA ASRAFTU WA MAA ANTA A'LAMU BIHI MINNII ANTAL MUQADDiMU WA ANTAL MU`AKHKHIRU LAA ILAAHA ILLAA ANTA (O Allah, vergib mir meine alten und neuen Sünden, die verborgenen und die offenkundigen, die ich im Übermaß begangen habe und die Du besser kennst als ich. Du bist es, der voranschreitet und zurückführt. Es gibt keinen Gott außer Dir)." Und er hat uns [Zuhair bin Harb] erzählt, er hat uns [Abdurrahman bin Mahdi] erzählt - in einer anderen Überlieferungslinie - Und er hat uns erzählt [Ishaq bin Ibrahim] erzählt, er hat uns erzählt [Abu An Nadlr], beide sagten, er hat uns erzählt [Abdul Aziz bin Abdullah bin Abu Salamah von [seinem Onkel] Al Majisyuna bin Abu Salamah von [Al A'raj] mit diesem Isnad, und er sagte: Als der Gesandte Allahs (Friede sei mit ihm) das Gebet begann, sprach er den Takbir und rezitierte (Iftita): "WAJJAHTU WAJHIYA." Er rezitierte auch: "WA ANA AWWALUL MUSLIMIN." Und als er sich von der Verbeugung erhob, rezitierte er: "ALLAHUMMA RABBANAA LAKAL HAMDU." Er fuhr fort: "WA SHAWWARAHU FAAHSANA SHUWARAHU." Und nach dem Gruß rezitierte er: "ALLAHUMMAGHFIR LII MAA QADAMTU." bis zum Ende des Hadith. Und er sagte nicht: "Zwischen Tasyahud und Gruß."