Imam Tirmidzi : 2420
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عَنْ سَعْدٍ مَوْلَى طَلْحَةَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ حَتَّى عَدَّ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَلَكِنِّي سَمِعْتُهُ أَكَثَرَ مِنْ ذَلِكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ الْكِفْلُ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا يَتَوَرَّعُ مِنْ ذَنْبٍ عَمِلَهُ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَأَعْطَاهَا سِتِّينَ دِينَارًا عَلَى أَنْ يَطَأَهَا فَلَمَّا قَعَدَ مِنْهَا مَقْعَدَ الرَّجُلِ مِنْ امْرَأَتِهِ أَرْعَدَتْ وَبَكَتْ فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ أَأَكْرَهْتُكِ قَالَتْ لَا وَلَكِنَّهُ عَمَلٌ مَا عَمِلْتُهُ قَطُّ وَمَا حَمَلَنِي عَلَيْهِ إِلَّا الْحَاجَةُ فَقَالَ تَفْعَلِينَ أَنْتِ هَذَا وَمَا فَعَلْتِهِ اذْهَبِي فَهِيَ لَكِ وَقَالَ لَا وَاللَّهِ لَا أَعْصِي اللَّهَ بَعْدَهَا أَبَدًا فَمَاتَ مِنْ لَيْلَتِهِ فَأَصْبَحَ مَكْتُوبًا عَلَى بَابِهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لِلْكِفْلِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ قَدْ رَوَاهُ شَيْبَانُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ نَحْوَ هَذَا وَرَفَعُوهُ وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ الْأعْمَشِ فَلَمْ يَرْفَعْهُ وَرَوَى أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الْأَعْمَشِ فَأَخْطَأَ فِيهِ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَهُوَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيُّ هُوَ كُوفِيٌّ وَكَانَتْ جَدَّتُهُ سُرِّيَّةً لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَرَوَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ وَالْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ كِبَارِ أَهْلِ الْعِلْمِ
Esan digu ['Ubaid bin Asbath bin Muhammad Al Qurasy]-k esan digu [nire aitak] [Al A'mash]-ek [Abdullah bin Abdullah Ar Razi]-rengandik eta [Sa'd, Talhah-ren esklaboa]-rengandik [Ibn Umar]-ek esan zuela: Entzun nion Allahren Mezulariak, Shallallahu 'alaihi wa Salam-i, hadith bat kontatzen, behin edo bitan bakarrik entzun nuen - zazpi aldiz aipatu zuen arte - baina hori baino gehiagotan entzun nuen, behin entzun nion Allahren Mezulariak, Shallallahu 'alaihi wa Salam-i, esaten: 'Israelgo seme-alaben artean zegoen zaindari bat - segurtasun zaindari moduko bat - inoiz ez zuena bere burua babestu egindako bekatuetatik, orduan emakume bat etorri zitzaion, hirurogei dinar eman zizkion harekin sexu harremanak izateko truke. Senar bat emaztearen gainean esertzen den bezala eseri zenean, dardarka hasi zen eta negar egin zuen. Zaindariak galdetu zion: Zerk egiten dizu negar, behartu zaitut? Emakumeak erantzun zion: Ez, baina lehenago inoiz egin ez nuen ekintza bat izan zen eta beharrak estutzen ninduelako egin nuen. Zaindariak galdetu zuen: Inoiz egin ez zenuenean egin zenuen? Zoaz, dirua zuretzat da. Ondoren, gizonak esan zuen: Ez, Alaren izenean, ez diot Alari desobedituko horren ondoren betiko. Gau hartan hil zen eta goizean idatzita zegoen bere atean: Alak barkatu dio erizainari. Abu Isak esan zuen: Hasan hadith bat da. [Shayban] eta beste batzuek [Al-A'mash]-etik kontatu zuten honela eta debekatu egin zuten. Beste batzuek Al-A'mash-etik kontatu zuten baina ez zuten debekatu. Abu Bakr bin 'Ayyasy-k hadith hau Al A'masy-tik kontatu zuen baina oker, esan zuen: Abdullah bin Abdullah-engandik Sa'id bin Jubair-engandik Ibn Umar-engandik, sanad hau ez da mahfudz eta Abdullah bin Abdullah Ar Razi Kufako pertsona bat zen, bere amona Ali bin Abi Thalib-en sekretuaren zaindaria zen. 'Ubaidah Adl Dlabyi, Hajjaj bin Arthah eta beste batzuek Abdullah bin Abdullah Ar Razi-tik kontatu zuten jakintza handiko jendeengandik.